Na równej asfaltowej nawierzchni, kilkadziesiąt centymetrów od krawędzi (a miejscami niemal w osi pasów) wciąż stoją żelbetowe słupy linii napowietrznej.

Z wyjaśnień urzędników wynika, że na zabrakło międzybranżowej synchronizacji prac. Inwestycja drogowa, realizowana w oparciu o decyzję ZRID (Zezwolenie na Realizację Inwestycji Drogowej), postępowała zgodnie z harmonogramem, jednak proces usuwania kolizji elektroenergetycznych utknął w procedurach.

Główne powody wskazane przez lokalne władze i wykonawcę to:

• Procedury u operatora systemu dystrybucyjnego (OSD): Przebudowa sieci wymaga nie tylko projektów i uzgodnień, ale przede wszystkim wyłączeń napięcia, które muszą być planowane z dużym wyprzedzeniem i nie zawsze pokrywają się z terminami kładzenia masy bitumicznej.
• Harmonogram środków zewnętrznych: Aby nie utracić dofinansowania, wykonawca musiał zakończyć prace drogowe w określonym terminie, nawet jeśli infrastruktura energetyczna nie została jeszcze usunięta.

Urzędnicy zapewniają, że obecny stan jest tymczasowy. Słupy mają zostać usunięte niezwłocznie po zakończeniu prac przez zakład energetyczny, a miejsca po nich zostaną uzupełnione masą asfaltową. Obecnie odcinek jest wyłączony z oficjalnego użytkowania, a słupy zostały oznakowane taśmami ostrzegawczymi.

Źródło: Krzychu126p/TVN

Artykuł Remont drogi ze słupem energetycznym na jezdni pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Czy te zmiany są przydatne? Oto opinie używających ich specjalistów.

Seba – elektryk

Kiedy pierwszy raz wziąłem do ręki KNIPEX EvoStrip 12 40 200, pomyślałem, że to kolejny „automatyczny” ściągacz, który w praktyce i tak będzie wymagał ciągłego poprawiania ustawień. Ale już po kilku dniach pracy okazało się, że to narzędzie naprawdę robi różnicę. Najbardziej zaskoczyło mnie to, jak dobrze radzi sobie z przewodami o skrajnie różnych przekrojach — od cieniutkich żył sterowniczych (od 0,03mm²) po solidne linki do 10 mm². Mechanizm samodopasowania działa tu wyjątkowo precyzyjnie. Nie zdarzyło mi się, żeby narzędzie uszkodziło żyłę.

Nowością jest pokrętło regulacji głębokości cięcia ostrzy. Już nie trzeba go obracać „do góry nogami” by wyregulować. Dwie strzałki pokazują pozycje zerową. Z boku głowicy widać oznaczenia – i +.

Przy cienkiej izolacji można obrócić pokrętło (trzymając ściągacz w typowej pozycji do cięcia) w kierunku minusa, a dla grubszej oczywiście w kierunku +. KNIPEX zrobił to bardzo sprytnie — pokrętło obsługuje się naturalnie kciukiem, bez zmiany chwytu. Kiedy pracuję w rękawicach albo na mrozie, doceniam, że wszystko chodzi płynnie i nie trzeba się siłować. A możliwość szybkiego powrotu do pozycji zerowej (czyli zgranie dwóch strzałek, na głowicy i na rękojeści) po prostu ułatwia życie.

Dużym plusem jest też regulacja głębokości nacinania izolacji. Ogranicznik długości to kolejny element, który w praktyce robi robotę. Przy seryjnym przygotowywaniu przewodów pod złączki czy wtyki powtarzalność jest kluczowa, a tutaj ustawiam 10 czy 12 mm i każda sztuka wychodzi identycznie. Podziałka jest czytelna, a wskazanie miejsca cięcia naprawdę pomaga, zwłaszcza przy krótkich odcinkach. Bez ogranicznika można ciąć nawet do 25 mm.

Zaskoczyło mnie też, jak dobrze działa wbudowany obcinak do miedzi i aluminium. W wielu narzędziach to tylko dodatek, który „jakoś tam tnie”, ale tutaj cięcie jest czyste i kontrolowane. Przy linkach do 10 mm² nie ma żadnego miażdżenia czy strzępienia, więc często nawet nie sięgam po boczne cęgi.

Pod względem ergonomii EvoStrip wypada świetnie. Rękojeści są wygodne, dobrze leżą w dłoni, a rowek pod kciuk daje pewny chwyt. Narzędzie jest lekkie, ale solidne — nie ma wrażenia, że to plastikowa zabawka. Podwyższony kołnierz faktycznie chroni dłoń, a możliwość podpięcia smyczy zgodnej z systemem KNIPEX Tethered Tools doceni każdy, kto pracuje na wysokości.

Jeśli chodzi o trwałość, to po setkach cykli nie zauważyłem żadnych luzów ani pogorszenia pracy mechanizmu. Tworzywo wzmacniane włóknem szklanym robi swoje, a wymienne ostrza to duży plus, bo wiadomo, że w końcu każde narzędzie się zużywa.

W praktyce EvoStrip okazał się narzędziem typu „wyciągam z torby i działa”. Nie muszę niczego regulować przy zmianie przewodu, nie muszę poprawiać cięć, nie muszę się martwić o uszkodzenie żyły. Po prostu przykładam, zaciskam i gotowe. A ostrzy jeszcze nie wymieniałem!

Aby rozwiać wszelkie wątpliwości warto obejrzeć ten krótki film:

Arek – prefabrykacja rozdzielnic

Są narzędzia, które kupujesz raz i po kilku dniach zastanawiasz się, jak w ogóle mogłeś pracować bez nich? Dla mnie takim sprzętem okazał się KNIPEX ComStrip 12-62-180. Na pierwszy rzut oka wygląda jak zwykły ściągacz do izolacji, ale kiedy zaczynasz go używać, szybko wychodzi na jaw, że ktoś naprawdę przemyślał każdy jego detal.

Pierwsze, co zwraca uwagę, to waga. 151 gramów to tyle co nic — po całym dniu pracy ręka nie jest zmęczona, a narzędzie nie ciąży w kieszeni. Rękojeść jest zrobiona z dwóch materiałów: przód ma profilowanie, które prowadzi palce dokładnie tam, gdzie trzeba, a tył jest miękki i gumowany, więc nawet mocniejszy docisk nie powoduje dyskomfortu. To drobiazg, ale przy setkach przewodów dziennie robi ogromną różnicę.

Największą zaletą ComStripa jest jego samonastawność. Nie trzeba kręcić żadnymi pokrętłami ani ustawiać średnicy przewodu — wsuwasz kabel, zaciskasz i gotowe. Mechanizm sam dobiera głębokość cięcia, dzięki czemu żyła pozostaje nienaruszona. Sprawdza się to zarówno przy przewodach okrągłych od 0,2 do 6 mm², jak i przy płaskich kablach PVC o szerokości do 12 mm. Bez problemu radzi sobie też z kablami T&E czy NM-B, więc w typowych instalacjach domowych obejmuje praktycznie wszystko.

Ostrza mają kształt litery V, co sprawia, że przewód jest obejmowany równomiernie. Izolacja schodzi czysto, bez spłaszczania i bez konieczności poprawiania. Jeśli noże się zużyją — można je wymienić. To samo dotyczy szczęk oraz zderzaka długości, który pozwala ustawić, ile izolacji ma zostać zdjęte. Zakres 6–12 mm w zupełności wystarcza do większości złączek i zacisków. Regulacja jest banalna: ściskasz czerwony ogranicznik, przesuwasz i gotowe.

Ciekawym i nowym elementem jest regulacja siły docisku szczęk. Czerwony suwak na górnej szczęce. Przydaje się szczególnie zimą, kiedy izolacja robi się twardsza i trzeba ją „przekonać” do współpracy. Oznaczenia plus i minus jasno pokazują kierunek regulacji, więc nie trzeba zgadywać.

W praktyce narzędzie działa bardzo płynnie. Po zdjęciu izolacji szczęki same się otwierają, co przyspiesza pracę i eliminuje irytujące odciąganie ich palcami. W ciasnych miejscach — w rozdzielnicach, puszkach, skrzynkach — ComStrip sprawdza się świetnie, bo jest kompaktowy i nie wymaga dużego zakresu ruchu. ComStrip 12-62-180 to narzędzie, które po prostu robi robotę. Jest szybki, wygodny, powtarzalny i praktycznie bezobsługowy. Jeśli ktoś pracuje z przewodami częściej niż okazjonalnie, to jest to jeden z tych zakupów, które zwracają się w postaci zaoszczędzonego czasu i mniejszej frustracji.

Jacek – instalator PV

Pracuję z instalacjami fotowoltaicznymi na co dzień i muszę przyznać, że Knipex ErgoStrip PV 16 95 03 SB to jedno z tych narzędzi, które naprawdę robi różnicę. Wcześniej korzystałem z klasycznego ErgoStripa, ale wersja PV jest wyraźnie dopracowana pod kątem kabli solarnych i czuje się to od pierwszego użycia.

Największa zaleta to szybkość i powtarzalność. Najbardziej doceniam regulowany ogranicznik długości. Ustawiam raz 6, 10 czy 18 mm, wkładam kabel od przodu i za każdym razem dostaję identyczny efekt. Przy dużej liczbie złączy MC4 to absolutny game changer. Zero zgadywania, zero poprawek.

Ergo Strip PV świetnie radzi sobie z kablami fotowoltaicznymi 4 i 6 mm², które są sztywniejsze niż typowe i mają podwójną izolację. Wkładam przewód w odpowiednie wgłębienie (jest ich kilka, wystarczy podnieść klapkę i wybrać właściwe), zamykam, pociągam — i gotowe. Do tego dochodzą typowe kable okrągłe NYM 3×1,5 do 5×2,5 mm², a nawet pojedyncze żyły PVC od 0,2 do 4 mm². Wszystko działa płynnie i bez uszkodzeń.

Cięcie wzdłużne — ukryta perełka. Bardzo przydatna funkcja to ostrze do cięcia wzdłużnego, schowane w bocznej części korpusu. Przy dłuższych odcinkach izolacji wystarczy naciąć kabel na odpowiednią głębokość, obrócić narzcędzie i przeciągnąć wzdłuż. Działa zaskakująco dobrze i oszczędza mnóstwo czasu.

Kształt pistoletowy jest naprawdę wygodny — ręka się nie męczy, a narzędzie dobrze leży w dłoni.

Na plus także stożkowa końcówka, która pozwalaja wejść w puszki podtynkowe i inne wąskie przestrzenie.

Wersję PV łatwo rozpoznać — jest w połowie niebieska (standardowa cała czerwona).

W środku są oznaczenia długości i prowadnice, które pomagają umieścić kable, zgodnie z ich przekrojem. Do tego dochodzi prosty obcinacz do przewodów, sprężyna rozwierająca i blokada — wszystko przemyślane i solidne.

Po kilku tygodniach pracy mogę powiedzieć jedno: warto szczególnie przy instalacjach PV, gdzie liczy się powtarzalność i brak błędów. Pracuje się szybciej, wygodniej i z większą precyzją.

LINKI do opisu produktów:

• EvoStrip
• ComStrip
• ErgoStrip
• www KNIPEX: https://www.knipex.com/pl-pl
• Facebook KNIPEX: https://www.facebook.com/knipexpl
• Instagram KNIPEX: https://www.instagram.com/knipex_polska/
• Oficjalny przedstawiciel marki Knipex w Polsce: http://agentools.pl

Artykuł  Stare=nowe ściągacze izolacji pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Latarnia morska pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Podczas gdy polscy elektrycy wciąż debatują nad wyższością złączek sprężynowych nad śrubowymi, australijska firma Voltex Electrical promuje swój nowy system montażu pod nazwą TwistConnect. Jest to gniazdo wtyczkowe (tzw. plug base), które montuje się bez zdejmowania izolacji z żył i bez użycia jakichkolwiek narzędzi.

Technika montażu „na wcisk” – jak to działa?

Zamiast tradycyjnych zacisków, TwistConnect wykorzystuje mechanizm, który jednym ruchem dłoni nacina izolację i nawiązuje styk z miedzianym rdzeniem.

Proces montażu w 3 krokach:

• Bez odizolowywania: Płaski przewód układa się bezpośrednio w kanał prowadzący gniazda (z zachowaniem polaryzacji),
• Siła nacisku: Należy mocno wcisnąć kabel w gniazdo, upewniając się, że leży idealnie w rynnie,
• Blokada Twist: Przekręcenie specjalnego kołnierza dociska ostrza do żył, co teoretycznie gwarantuje trwałe połączenie.

Dla europejskich elektryków widok ostrzy wbijających się w izolację przewodu na filmie instruktażowym powyżej kojarzyć się będzie raczej z prowizorką, a nie z profesjonalną instalacją… Ale w końcu ta technika montażu pochodzi z antypodów

Główne wątpliwości, jakie nasuwają się po analizie technologii TwistConnect, to:

1. Powierzchnia styku: Czy punktowe nacięcie żyły zapewnia wystarczającą powierzchnię kontaktu przy długotrwałym obciążeniu 10A?
2. Utlenianie miedzi: Miejsce nacięcia izolacji jest wystawione na działanie czynników zewnętrznych. Czy po kilku latach w miejscu styku nie pojawi się rezystancja przejścia?
3. Precyzja wykonania: System jest dedykowany pod konkretne przekroje (osobne modele dla 1,5 mm² i 2,5 mm²). Każde odchylenie w grubości izolacji kabla od innego producenta może wpłynąć na jakość połączenia.

Argumenty producenta

Firma Voltex twierdzi, że system został zaprojektowany przez elektryków, aby skrócić czas instalacji nawet o 80%. Co więcej, produkt przeszedł ekstremalne testy w warunkach wysokiej wilgotności (85%) i temperatury (85°C) trwające ponad 2000 godzin. Producent jest na tyle pewny swego, że oferuje 7 lat gwarancji.

Kiedy w Polsce?

Obecnie TwistConnect jest certyfikowany zgodnie z normami australijskimi (AS/NZS). W naszych realiach, gdzie norma PN-HD 60364 kładzie ogromny nacisk na pewność połączeń i ich odporność na starzenie, takie gniazdo musiałoby przejść bardzo długą drogę, aby podobne rozwiązanie pojawiło się w dystrybucji i zyskało zaufanie instalatorów.

A Wy co o tym sądzicie? Zaryzykowalibyście montaż gniazda „nacinającego” kabel w suficie podwieszanym u klienta, czy zostajecie przy tradycyjnych metodach?

Artykuł TwistConnect: Gniazdo wciskane w kabel instalacyjny pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Odpowiedź na braki kadrowe w sektorze krytycznym

Od początku rosyjskiej inwazji ponad 700 pracowników kopalni węgla kamiennego DTEK w obwodzie dniepropietrowskim zostało zmobilizowanych do Sił Zbrojnych Ukrainy. Aby utrzymać ciągłość wydobycia węgla – kluczowego dla ukraińskiej energetyki – przedsiębiorstwa musiały otworzyć się na rekrutację kobiet do pracy pod ziemią.

W lipcu 2022 roku DTEK jako pierwszy na Ukrainie rozpoczął szkolenia kobiet w specjalnościach podziemnych. Obecnie w samym zarządzie kopalni pod ziemią pracuje już 146 kobiet, a wśród nich:

• Nadija Moskalenko: Jedna z pierwszych, która w 2022 roku zdecydowała się zjechać pod ziemię. Jej dwaj synowie walczą na froncie jako ochotnicy, a ona sama uznała, że praca w kopalni to jej „mały wkład” w bezpieczeństwo energetyczne kraju. Pracuje na głębokości 265 metrów jako maszynistka instalacji podziemnych, odpowiadając za transport górników do miejsc pracy.
• Nadieżda Mańko: Ewakuowana z Donbasu (Pokrowska), pracuje na poziomie 340 metrów pod ziemią. Obsługuje przenośniki taśmowe transportujące urobiony węgiel.

Jak podkreśla główny inżynier kopalni DTEK, kobiety są kierowane do sekcji, gdzie praca nie wymaga dużej siły fizycznej. Ich rola koncentruje się na:

• Obsłudze wciągarek i maszyn transportowyc
• Monitorowaniu parametrów pracy urządzeń (prędkość, metraż) na panelach operatorskich
• Zarządzaniu systemami pomp i przenośników taśmowych

Ukraińskie górniczki nie tylko wypełniają lukę kadrową, ale stają się filarem stabilności systemu elektroenergetycznego. To lekcja nowoczesnego zarządzania kryzysowego w przemyśle ciężkim, gdzie technologia i determinacja pozwalają przełamywać bariery, których nie naruszył czas pokoju.

Artykuł Ukraińskie górniczki w kopalniach DTEK Energo pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Przywracania zasilania po powodzi w lutym 2026 w portugalskim Alcácer do Sal.

Artykuł Powodziowe pogotowie energetyczne pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Monolog inż. elektryka z dyplomem na 3 pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Już niedługo walentynki: Zamiast kolejnej róży – WAGOWIEC albo ERJOTKA

Artykuł Na walentynki Wagowiec czy Erjotka? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Zestaw oświetlenia solarnego LED własnej produkcji – autonomiczne źródło światła, również zimą

Artykuł Latarnia TRUMIENKA LED solarna DIY zimą pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Finałowa walka

Artykuł Zimowe walki elektronarzędzi pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.