Artykuł Imbus specjalistyczny pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Prototyp hełmu opracowany w 1925 roku przez Hugo Gernsbacka. Urządzenie zwane „izolatorem” blokowało nawet 90 proc. dźwięków otoczenia – miało to pomóc jego użytkownikom w koncentracji podczas pracy. 

Izolator do walki z prokrastynacją

Hełm urządzenia był wykonany z drewna, wewnątrz i na zewnątrz wyłożony korkiem oraz pokryty miękkim filcem. W miejsce oczu włożono kawałki szkła, a przed ustami znajdowała się przegroda, która umożliwia oddychanie. Taka konstrukcja blokowała podobno około 90 procent dźwięków.

Urządzenie jednak nie sprawdzało się przy dłuższym użytkowaniu. Spędzenie kilkunastu minut w dźwiękoszczelnym hełmie na głowę powodowało senność. Dlatego do zestawu zdecydowano się dołączyć butlę z tlenem, by ułatwić oddychanie.

Aby “Izolator” miał jakikolwiek sens, butla z tlenem musiałaby być wymieniana co pół godziny. Ten dość rozpraszający i kosztowny system skupiania uwagi sprawił, że wynalazek się nie przyjął. Nikt nie chciał pracować w takim hełmie, a sam pomysł redukcji hałasu w celu poprawy koncentracji w pracy został porzucony na kolejne dziesięciolecia.

Źródło: manifold.umn.edu, wikipedia.org

Artykuł Izolator – wynalazek z 1925 roku pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Pro Football Hall of Fame to znajdująca się w Canton w stanie Ohio galeria sław futbolu amerykańskiego. Budynek powstały w 1963 roku ma na celu uhonorowanie najwybitniejszych graczy, trenerów i innych osób związanych z najpopularniejszym sportem w USA. Jednak najciekawsza jest linia przesyłowa biegnąca w bezpośrednim sąsiedztwie galerii, której dwa słupy wyglądają jak bramki na boisku do futbolu amerykańskiego.

Dawniej:

I obecnie:

Artykuł Słupy energetyczne jak bramki do futbolu amerykańskiego pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Svend Helstrup był norweskim robotnikiem, który w latach 1970-79 pełnił funkcję głównego wokalisty w zakładzie energetycznym w Oslo. Nazywany ostatnim norweskim „śpiewakiem kablowym” wystąpił w popularnym programie Norge Rundt, wyemitowanym w norweskiej telewizji.

Jego zadaniem było zsynchronizowanie pracy robotników podczas przeciągania kabla. Zwykle taką pracę wykonywało 50-60 osób – śpiewak intonował swoje “Ahoooj” i wszyscy ciągnęli. Do pracy przy najdłuższym odcinku, który miał 612 metrów, zaangażowanych było ponad sto osób.

Nagranie pochodzi z 1979 roku i pokazuje jedno z ostatnich zadań Helstrupa w miejscu pracy, zanim jego firma zainwestowała w nowoczesną wciągarkę kablową.

Źródło: https://no.wikipedia.org/wiki/Svend_Helstrup

Artykuł Śpiewak linii kablowych pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Konstrukcja wsporcza pastucha na planie filmu GODZILLA (1954) pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Inne ujęcie tej samej elektrowni wiatrowej:

Artykuł Turbiny wiatrowe z długą ekspozycją pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

“Ciekawe zjawisko z rubryki ROZMAITOŚCI.

Ciekawe zjawisko miało miejsce w pierwsze święto w Poznaniu.

Wielki oddział pułku konnych strzelców, mając stalowe hełmy na głowach, maszerował wzdłuż szyn kolei elektrycznej. Ponieważ powietrze było wilgotne, a stal wrażliwą jest na elektryczność, przeto pewna liczba stalowych hełmów podskoczyła w górę i zawisła na drutach elektrycznych. Niektórzy żołnierze uczuli silną drżączkę w kościach i nabawili się wielkiego przestrachu. Trzeba było sprowadzić techników elektrycznych, którzy w rękawiczkach kauczukowych pościągali szczęśliwie z drutów pruskie hełmy, lecz znacznie uszkodzone.

Podobno władza wojskowa zamyśla hełmy stalowe kazać pociągnąć osłoną kauczukową i uzbroić je w porcelanowe guziki, aby w przyszłości nie fruwały w powietrzu i nie osiadały na drutach elektrycznych. Powstała też myśl, ażeby owych konnych strzelców w olbrzymich kapturach stalowych przenieść do miast, nie uszczęśliwionych koleją elektryczną, jak np. do Śremu, lecz odstąpiono od tego. Oczywiście, bo i po co mają ich przenosić, jeśli pikelhauby stalowe w przyszłości nie będą już piorunociągami.“

Źródło: Śląska Biblioteka Cyfrowa

Artykuł Ciekawe zjawisko opisane przez Przemysłowo-Handlowy Kurjer Sosnowiecki (1902) pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.