Zakład sortujący używane ubrania – dwie prasy były zasilone przewodem o przekroju 6 mm². Przewód był wyraźnie ciepły na całej długości 60m… Co ciekawe, ta 6-tka zasilała dwie 10-ki

Artykuł Przeciążenie w sortowni odzieży używanej pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Piekarz zlecił wykonanie instalacji firmie z innego województwa. Wykonawcy dali za małe przekroje przewodów i “za małe” zabezpieczenie, ale nie odbierają telefonu od kilku miesięcy.

Więc żeby nie wybijało zabezpieczenia inwestor doraźnie zamontował sobie wentylator nad rozdzielnicą:

Podobno działa

Artykuł Chłodzenie rozdzielnicy PV w piekarni pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Przewód 25mm2 zasilający sprężarkownię – pobór 220 A, zabezpieczony w trafo 400 A

Po wszystkim upalony kabel wygląda jakby to był drut stalowy

Na kontroli termowizyjnej rok wcześniej nic nie wskazywało na takie uszkodzenia, mimo pracy pod obciążeniem:

Artykuł Upalony przewód 25mm2 w sprężarkowni pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Praktyczne narzędzia do planowania instalacji elektrycznych. Inteligentne wyszukiwanie produktów oparte na tekście i obrazie. Możliwość korzystania z narzędzi do planowania instalacji elektrycznych offline, w tym kalkulatorów jednostek i przekrojów przewodów. Szybki i łatwy kontakt z dystrybutorami WAGO w Twojej okolicy. To najważniejsze funkcjonalności nowej aplikacji od WAGO.   

Informacje o produktach na wyciągnięcie ręki

WAGO APP to natychmiastowy dostęp do informacji o wszystkich produktach WAGO. Możemy wpisać nazwę lub numer produktu, a nawet prościej – zrobić zdjęcie, a w aplikacji wyświetlą się informacje o produkcie, szczegóły techniczne wraz z dokumentacją, a nawet miejsca, gdzie można go kupić. Za każdym kolejnym wdrożeniem dodawane będą także nowe konfiguratory, które pozwalają dopasować właściwe produkty do potrzeb użytkowników. 

Praktyczne narzędzia 

WAGO APP to także lista kilkunastu narzędzi cyfrowych dla elektryków, prefabrykatorów czy integratorów. Dzięki nim możemy m.in. dobierać przekroje przewodów, sklasyfikować stopień ochrony IP, czy obliczać wielkości elektryczne. Obecnie na liście narzędzi znajduje się aż 15 pozycji, które sprawdzą się w różnych sytuacjach i branżach. 

Dystrybutorzy WAGO w Twojej okolicy

Zintegrowane wyszukiwanie dystrybutorów dostarcza Ci informację, gdzie na mapie Google znajduje się najbliższa hurtownia elektryczna. Potrzebujesz pomocy lub masz pytania dotyczące produktu? Łatwo możesz skontaktować się z dowolnym dystrybutorem za pomocą danych kontaktowych zapisanych w aplikacji WAGO. To nie wszystko. Bezpośrednio z aplikacji możesz przejść do sklepu internetowego wybranego dystrybutora. 

WAGO APP to wiele zalet oraz łatwiejsza praca. Aplikacja to Twój sprawdzony pomocnik w codziennym planowaniu instalacji elektrycznych, inżynierii elektrycznej oraz obsłudze szaf sterowniczych – za darmo, intuicyjnie i zawsze pod ręką. Pobierz naszą aplikację dla profesjonalistów na swój smartfon już teraz i odkryj zalety, jakie oferuje dla Ciebie. 

>> Pobierz aplikację WAGO

Artykuł WAGO APP. Aplikacja nie tylko dla Elektryków  pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

+24VDC, w projekcie 1x12mm2, ale 1x16mm2 też się zmieści

Artykuł Podział przekroju przewodu pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Źródło: Grupa

Artykuł Pomiary kabli ziemnych 110 kV pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Powyższy wstęp, choć krzykliwy, to może niektórych wprowadzić w katastrofalny w skutkach błąd, polegający na wyrzuceniu starego i przyniszczonego przedłużacza, aby zakupić funkiel nowy i błyszczący przedłużacz za 2,99 zł ze sklepu ze zwierzęciem w logo. Co w tym złego? Ciśnie mi się na usta, że mój chleb z pobliskiego sklepu jest droższy, bo kosztuje 3,49 zł… Jakim cudem zwykły chleb jest droższy od miedzi?

Oczywiście miedź jest droższa, znacznie droższa o kilka rzędów wielkości. Jeśli kupić kilka-klikanaście takich przedłużaczy i w każdym przeciąć przewód w dowolnym miejscu, to nagle się okazuje, że przewód to głównie izolacja z marnej jakości tworzywa oraz ledwo widoczne druciki miedziane grubości ludzkiego włosa. Gdyby tak rozciąć tę marną izolację aby otrzymać gołe przewody (o ile można je tak nazwać…) i przejechać po nich czymś ostrym, to nagle te cienkie druciki nie wyglądają jak miedź, tylko jak aluminium. Zdobyło to nawet swoją potoczną nazwę: “chińska miedź”.

W takim razie, czy lepiej zostawić wieloletni przedłużacz? Co takiego złego jest w tanich chińskich przedłużaczach? Przecież w ścianie są bezpieczniki i w razie zwarcia zabezpieczają. Co złego może się stać?

Na powyższe pytania odpowiem nieco zagadkowo, a później się wyjaśni. Z prowadzonych statystyk wynika, że około 30% pożarów jest spowodowana przez urządzenia (do których zalicza się przedłużacze) oraz instalacje elektryczne. Skoro są bezpieczniki, to skąd te pożary i porażenia?

Zakładając że zabezpieczenia i przewody (m.in. przekrój poprzeczny żyły) w instalacji są dobrane prawidłowo (co w Polsce jest bardzo rzadką rzeczą), to te zabezpieczenia mają zabezpieczać instalację – nie przed zwarciem, a przed skutkami zwarcia (zwykle znacznie skracając jego czas), nie przed uszkodzeniem urządzenia, a przed nadmierną temperaturą przewodów grożącą ich uszkodzeniem lub pożarem. Nie przed porażeniem, a celem zmniejszenia czasu porażenia do bezpiecznego minimum.

Jaki to ma związek z urządzeniami i przedłużaczami? Normy oraz przepisy w żadnym razie nie nakazują dawać “mniejszych” zabezpieczeń aby dodatkowo chronić urządzenia lub przedłużacze zakupione na bazarze, czy w sklepie spożywczym. Nie tylko w bazarze, ale w wielu innych sklepach. Wiele osób powie, że przecież skoro jest w sklepie, to ktoś musiał dopuścić to do sprzedaży. Owszem, robi to sprzedawca (sklep) na podstawie obecności znaku CE na obudowie czy nawet na opakowaniu. W pewnym azjatyckim kraju drukują to na wszystkim łącznie z produktami, o których wiadomo, że są dalekie od słowa bezpieczne.

W końcu, to jak mają do siebie zabezpieczenia w instalacji elektrycznej oraz przedłużacze i przewody zasilające?

Każdy przewód się grzeje pod wpływem przepływającego prądu. Czym większy prąd (potocznie natężenie prądu) oraz czym mniejszy przekrój poprzeczny (grubość, mówiąc łopatologicznie), tym przewód grzeje się bardziej i szybciej. W najlepszym razie stopi się i spowoduje zwarcie oraz zadziałanie zabezpieczenia. W najgorszym razie izolacja zacznie się palić lub stopi się, odsłaniając gołe żyły i spowoduje porażenie prądem.

Gniazda elektryczne jednofazowe w powszechnym użyciu w mieszkalnictwie mają najczęściej prąd znamionowy 16A, którego znaczne przekroczenie może spowodować nadmierny wzrost temperatury, a to przede wszystkim pożar. Wewnątrz ściany przekrój poprzeczny przewodu idącego od zabezpieczenia nadprądowego w rozdzielnicy aż do gniazda, nie może mieć przy tym mniej niż  2.5 mm², gdyż zarówno gniazdo jak i te przewody muszą bezpiecznie pracować do momentu zadziałania wyłącznika nadprądowego (lub ewentualnie bezpiecznika topikowego).

Jak wyżej widać, przy zabezpieczeniu nadprądowym 16A, przewód wewnątrz ściany nie może mieć mniejszego przekroju niż  2.5mm², gdyż w innym razie zagraża to pożarem lub w “najlepszym” razie stopieniem się izolacji. W przypadku gdy przewód znajdowałby się na wolnym powietrzu i nie miał w pobliżu materiałów termoizolacyjnych, to kompletnie minimalny dopuszczalny przekrój wynosi 1.5mm². Oczywiście znajdą się osoby które będą twierdzić, że w mieszkaniach nikt nie używa tak dużego prądu, co jest kompletną bzdurą, którą można bardzo łatwo obalić.

Prąd pobierany przez typową pralkę podczas prania z grzałką, pralką jaką można kupić w Polsce, wynosi przeważnie 10A. Najmniejsze pralki, mają nieco słabszą grzałkę i można się spodziewać około 8A. Podobnie jest z czajnikiem elektrycznym – prąd 6-9A w zależności od pojemności czajnika. Piekarnik: 10-13A. Żelazko: 4-10A. Komputer: 0.1A – 3A.

Patrząc na przedłużacze znajdujące się w sprzedaży w marketach, mają przekrój przewodów najczęściej 1mm². Dość często mniej. Bardzo bardzo rzadko można spotkać 1.5mm² czy nawet więcej. Warto tu wspomnieć, iż w polskich domach i mieszkaniach, bardzo często osoby udające elektryka wstawiają zabezpieczenie o większym znamionowym prądzie niż jest dopuszczalny dla danego obwodu, bo właściciel narzekał, że mu prąd “wybija”… Gdy kupić najtańszy przedłużacz jaki znajdziemy w markecie, to przekrój przewodów niemal na pewno wyniesie nie więcej niż 0.75mm². Maksymalny bezpieczny prąd dla takiego przewodu to 6A. Już widać, że włączenie tylko samej pralki lub tym bardziej tylko piekarnika może się skończyć stopieniem izolacji przewodu, lub w “najlepszym” razie utratą właściwości izolacyjnych przewodu, co może być bardzo łatwo przeoczone, gdyż izolacja nie będzie stopiona, a i tak dojdzie do porażenia podczas dotknięcia izolacji w uszkodzonym miejscu.

Teraz proszę sobie wyobrazić użycie takiego taniego przedłużacza do zasilania obu tych urządzeń, czyli pralka 10A oraz piekarnik 13A. Posiadając wyłącznik nadprądowy B20 zamiast B16 (to i tak dużo nie ratuje w tym przypadku), instalacja być może wytrzyma, ale przedłużacz bardzo prawdopodobnie stanie w ogniu, zanim zadziała termostat i wyłączy grzałkę w co najmniej jednym z tych dwóch urządzeń.

B20 przeważnie nie wyłączy przy niewielkim przekroczeniu 20A. Próg zadziałania według norm wynosi 1,13 do 1,45 krotności prądu znamionowego, a do tego trzeba jeszcze doliczyć czas jego reakcji. 20A razy 1,45 to 29A, czyli znacznie więcej niż wytrzymałość przewodu przedłużacza. A ta jak już wspomniałem, wynosi zaledwie 6A – czyli prawie pięć razy mniej. Tym samym mamy receptę, na nieświadome spowodowanie poważnego pożaru. To, że przedłużacz znalazł się w sklepie, lub leżał 40 lat w szafie, wcale nie oznacza, że jest on bezpieczny. W razie wątpliwości lepiej spytać elektryka, tak samo jak pytamy się lekarza czy można bezpiecznie połączyć dwa różne lekarstwa.

Czemu w sklepach znajdują się takie niebezpieczne przedłużacze? Otóż wyjaśnienie jest niezwykle proste. Żyła przewodu składa się, a raczej powinna się składać z miedzi o dużym poziomie czystości. Niestety ta jest dość droga, a w ostatnich dwóch latach jej cena znacząco wzrosła. Dając przewód o mniejszym przekroju poprzecznym, producent dużo oszczędza na kosztach produkcji. Znak CE na obudowie pozwala na jego sprzedaż – sprzedawca musi tylko tyle sprawdzić. Jeszcze bardziej perfidne jest stosowanie dwóch zamiast trzech żył w przedłużaczach z “bolcem” (bardziej fachowo: stykiem ochronnym, który powinien być w każdym gnieździe i każdym przedłużaczu), co powoduje ryzyko porażenia prądem u nieświadomego nabywcy – przy czym nie ma znaczenia wielkość pobieranego prądu.

Napisanie artykułu zostało zainspirowane poniższym filmem, który prezentuje dokładnie taki sam problem, tylko że w Stanach Zjednoczonych:

Artykuł Przedłużacz i pożar? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Najpierw jednak trzeba zadać nieco ważniejsze pytanie: czy aby na pewno z licznika wychodzi przewód PEN? W wielu miejscach w Polsce mamy do czynienia z siecią TT, a w takowej nie ma przewodu PEN, tylko N, który w żadnym razie nie może pełnić funkcji ochronnej, gdyż na nim jest – lub w każdej chwili może być – napięcie (mierząc między N a ziemią – np. poprzez rurę wodociągową) niebezpieczne, więc łączenie go z metalową obudową urządzenia (np. pralka lub lodówka) nie jest najlepszym pomysłem.

Wyspa TT w układzie TN-C

Jeszcze większą pułapką, może się okazać wyspa TT. Przykładowo elektryk udaje się do pobliskiego transformatora aby sprawdzić czy jest podany układ, albo do innego istniejącego od jakiegoś czasu budynku, aby spytać mieszkańców o układ sieci. Może się okazać, że na transformatorze napisane jest TN-C, a sąsiad mówi, iż ma TN-C (TN-C-S po podziale PEN), jednak w warunkach przyłączeniowych ZE jest podane TT, co może wprowadzić w zakłopotanie osoby nieposiadające dostatecznej wiedzy (a jakość edukacji w polskich szkołach obecnie jest poniżej krytyki i bardzo się przyczynia nie tyle do niewiedzy, co wręcz do wprowadzania w błąd i do powtarzania mitów lub – jak kto woli – bajek wymyślonych i powtarzanych po milion razy w internecie).

Wyspa TT w normalnej sytuacji jest spowodowana tym, że przewód PEN w sieci (należącej do ZE) nie ma dostatecznie niskiej impedancji i/lub jest słabo uziemiony lub wcale. To powoduje możliwość na tyle dużego spadku napięcia, że to napięcie odkłada się na przewodzie PEN/N, wobec czego napięcie zmierzone między nim a ziemią w każdej chwili może być wyższe niż napięcie dopuszczalne długotrwale (dawniej “napięcie bezpieczne”), więc naturalnie przestaje pełnić funkcję ochronną. To doskonale tłumaczy czemu ZE może nakazać wykonanie układu TT, mimo iż transformator (część wtórna) pracuje w układzie TN-C.

Zdarzają się sytuacje, iż ZE podaje w dokumentacji układ TN-C, więc należy wykonać instalację w układzie TN-C-S, a mimo tego elektromonter wykonuje instalację jako wyspę TT i na pytanie, jaki wykonał układ sieci, odpowiada że TN-S… Jak można się łatwo domyślić, wynika to z braku podstawowej wiedzy, w tym dotyczącej układów sieci. Układ TT w większości wypadków, nie jest rzeczą pożądaną, tylko koniecznością w niektórych rejonach, z braku możliwości technicznych czy nawet ekonomicznych. Na szczęście taki błąd montera jest stosunkowo bardzo łatwo naprawić, gdyż wystarczy połączyć PE instalacji z PEN sieci.

Raz w jednym wypadku spotkałem się z sytuacją, iż monter doprowadził PE obwodów do szyny w rozdzielnicy, ale szyna nie była dalej z niczym połączona – inwestor z niewiedzy poprosił o wykonanie uziemienia, które zostało wykonane oraz ww. listwa została połączona z listwą PEN obok – która uprzednio pełniła jedynie funkcję N. Na szczęście poprzednika, nikogo prąd nie zdążył uszkodzić – w przeciwnym razie instalację oceniałby prokurator oraz biegły, a nie ja.

Dość często zdarza się też, że od samego transformatora układ sieci to TT, a monter wykonuje instalację w układzie TN-C-S lub co gorsza jako TN-C. Nietrudno się domyślić, że w takim przypadku bardzo często będzie dochodzić do porażeń prądem, np. podczas prania, gdy ktoś dotknie obudowy pralki lub innego urządzenia wykonanego w pierwszej klasie ochronności (metalowa obudowa połączona z PE instalacji np. poprzez styk ochronny w gniazdku).

Pomijając powyższe przypadki, wśród osób znających układy sieci i nie popełniających powyższych błędów, pojawia się bardzo szkodliwy mit, wielokrotnie powtarzany w internecie. Jak podobno mawiał pewien polityk: kłamstwo powtórzone milion razy staje się prawdą. Wynika to z błędnej interpretacji normy PN 60364-5-54 dotyczącej przewodu PEN, który to fragment brzmi następująco:

Przewód PEN powinien mieć przekrój nie mniejszy niż 10 mm² dla żył miedzianych 16 mm² dla żył aluminiowych.

Wynika z niego jasno iż przewód PEN powinien mieć przekrój minimum tyle co powyżej. Jednak ktoś zinterpretował to, jako że przewód o mniejszym przekroju nie jest przewodem PEN – definitywnie ten zapis tak nie twierdzi – o ile przeczyta się go uważnie i ze zrozumieniem. Gdyby autor normy miał zamiar dokonać takiego przekazu, to definitywnie napisałby tak wprost w osobnym akapicie.

W takim razie przewód PEN w starej instalacji mający przekrój np. 6 mm² Cu wciąż jest przewodem PEN, tyle że nie spełniający obecnej normy i albo został położony zanim norma została wprowadzona (prawo nie działa wstecz), albo ktoś to dokonał nielegalnie – czy to celowo, czy to z niewiedzy.

W przypadku, gdy ktoś, wskutek tej błędnej interpretacji, nie dokona podziału PEN, czyli do gniazd i urządzeń odbiorczych, poprowadzi przewód PEN (zamiast PE i N) o jeszcze mniejszym przekroju, to przewód PEN najpewniej ulegnie przepaleniu pomiędzy rozdzielnicą o gniazdkiem lub odbiornikiem podłączonym bezpośrednio. W innych moich artykułach wyjaśniałem na jakiej zasadzie przerwa przewodu PEN (np. na wskutek przepalenia) powoduje zagrożenie porażenia prądem, oraz podawałem fragment rozporządzenia który ma wręcz większą moc prawną niż norma. Mianowicie:

Obwieszczenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – § 183. punkt 1, podpunkt 2:

W instalacjach elektrycznych należy stosować (…) oddzielny przewód ochronny i neutralny, w obwodach rozdzielczych i odbiorczych.

Wiemy już, że podział PEN należy wykonać zawsze, za wyjątkiem, gdy go po prostu nie ma, bo sieć nie pracuje w układzie TN-C (TN-C-S), tylko w jakimkolwiek innym. Przejdźmy więc do odpowiedzi na pytanie: jak podział PEN wykonać prawidłowo, aby był trwały i bezpieczny.

Prawidłowy podział przewodu PEN

Najważniejsza zasada brzmi: najpierw chronimy, następnie zasilamy. Dotyczy to również przewodu PEN. Mianowicie, prąd płynący przez odbiorniki, a w tym przez N, nie może uszkodzić punktu podziału na tyle aby doszło do przerwy PE. Osiąga się to w bardzo prosty sposób, nawet za pomocą jednej szyny śrubowej, a czasem to i złączki – przy częściowej modernizacji instalacji wykonuje się podział za główną rozdzielnicą (patrz: powyższe wyjaśnienie dot. interpretacji normy).

W przypadku jednej szyny/zuga/etc. PEN z sieci doprowadza się mniej więcej na jej środek, przewody PE odprowadza się z jednej strony, a N analogicznie z drugiej.

W przypadku braku miejsca na przewody wykorzystuje się osobną szynę, którą używa się jako N, ale nie jako PE, gdyż każde łączenie stwarza mniejsze lub większe ryzyko przerwy, a zgodnie z ww. zasadą PE ma być najbardziej trwałe.

Obecnie obowiązkowe są ograniczniki przepięć, skrótowo nazywane SPD (surge protecting device). Spora część z nich posiada wyprowadzone dwa (czasami więcej) złącza PE, które z jednej strony ułatwiają prowadzenie przewodów i połączeń w rozdzielnicy, a z drugiej strony poprawiają praktyczne ograniczanie przepięć ze względu na impedancję przewodów, która normalnie jest znikoma, jednak podczas krótkiego, lecz znacznego przepięcia, można się spodziewać nawet 1kV (1000V) na jeden metr przewodu. Według norm, przewody idące do ogranicznika powinny być jak najkrótsze oraz nie dłuższe niż 50cm.

Podłączenie SPD w układzie V, czyli doprowadzenie i odprowadzenie powoduje, że spadek napięcia podczas jego zadziałania jest wręcz pomijalny. Powracając do dwóch lub więcej złącz PE w obudowie/podstawie ogranicznika, z jednej strony można do niego bezpośrednio doprowadzić PEN z sieci i wyprowadzić na szynę z punktem podziału, lub z drugiej strony doprowadzić tam uziemienie z uziomu i następnie wprowadzić na tą samą szynę. W przeciwnym razie, ogranicznik będzie podłączony osobnym przewodem między szyną a jego złączem PE. Można też wykorzystać to dodatkowe złącze do podłączenia obudowy rozdzielnicy wykonanej w 1 klasie ochronności.

Inny, nieco powiązany z tematem błąd, wynikający z niewiedzy, to ogranicznik cztero- lub dwupolowy, gdzie jedno z pól rzekomo zabezpiecza N zaraz za punktem podziału. Zabezpieczanie N ma jedynie sens, gdy punkt podziału jest odległy, a nie gdy jest wykonany tuż obok, np. w odległości 10cm… W takim przypadku zdecydowanie lepiej zainwestować w lepszy ogranicznik z o jednym polem mniej.

Inny, bardzo niebezpieczny błąd, polega na znacznym zmniejszeniu przekroju przewodu pomiędzy punktem podziału a ogranicznikiem. SPD podczas przepięcia to nie żarówka, lecz niemalże zwora, która bierze na siebie znaczny prąd wyładowczy, czasami nawet przekraczający 100kA w szczycie. Ten krótki ułamek sekundy wystarczy żeby przewód 2.5mm² nie tyle się stopił, co wręcz nawet dosłownie wyparował, gdyż temperatura będzie aż tak duża. Bardziej zainteresowane osoby odsyłam do poszukiwania tematów związanych z całką Joula. W dużym skrócie: temperatura jest zależna od czasu przepływu prądu oraz kwadratu natężenia prądu.

Według norm, minimalny przekrój PE dla ogranicznika T2 to zaledwie 6mm². W praktyce nie zawsze jest to wystarczające i daje się 10 lub 16mm². Zwłaszcza że zwykle nie jest to długi odcinek przewodu. W przypadku T1 oraz norm, nie ma możliwości, aby zastosować mniej niż 16mm². Podobnie sprawa wygląda w przypadku przewodów fazowych do SPD. Przy T2 nie powinno być mniej niż 4-6mm², a przy T1 – 10-16mm².

Artykuł Podział przewodu PEN na PE i N. Jak go wykonać prawidłowo? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Konkurs TU SIĘ DZIEJE HISTORIA został stworzony z myślą o elektrykach, automatykach, ale także majsterkowiczach, którzy chcieli pokazać innym, nad czym aktualnie pracują lub zaprezentować realizację, z której są szczególnie dumni.

„Zawsze wiedzieliśmy, że w naszej branży pracują osoby pełne pasji oraz chęci dzielenia się swoją wiedzą z innymi. Ale dopiero konkurs TU SIĘ DZIEJE HISTORIA uświadomił nam jak bardzo jest ich wielu” – mówi Olek Czech z firmy WAGO. „Tworząc kampanię Elektrobohater.pl chcieliśmy pomóc uwolnić ten potencjał oraz pokazać osobom spoza branży jaką fantastyczną ekipę tworzą polscy elektroinstalatorzy”.

Jak wziąć udział?

Wystarczy odwiedzić stronę Elektrobohater.pl. Korzystając z formularza opisz krótko nad czym aktualnie pracujesz lub zaprezentuj realizację, z której jesteś szczególnie dumny. Do zgłoszeń można dodać zdjęcie lub krótki film.

Warto wziąć udział ponieważ każde zgłoszenie zostanie nagrodzone specjalnym zestawem Elektrobohatera, w którego skład wchodzi praktyczny przymiar do przewodów:

Na 5 autorów prac, które otrzymają najwięcej głosów czekają cenne nagrody rzeczowe:

• Skrzynka L-BOXX mini pełna złączek WAGO
• Ściągacz do izolacji izolacji Quickstrip Vario 0,03-16 mm² z nożem do cięcia żył przewodowych
• Koszulka Elektrobohatera oraz okulary słoneczne WAGO

Dodatkowo 5 autorów wybranych przez komisję konkursową wyjedzie w kwietniu na targi Hannover Messe połączone ze zwiedzaniem fabryki WAGO. Obejrzyj relację z zeszłorocznej wyprawy:

Odwiedzając stronę Elektrobohater.pl i biorąc udział w konkursie warto zapoznać się również z innymi akacjami dziejącymi się wokół społeczności Elektrobohaterów, która staje się coraz bardziej liczna i aktywna.

Odwiedź stronę konkursową: https://elektrobohater.pl, dodaj zgłoszenie i odbierz swój zestaw Elektrobohatera!

Artykuł Przymiar do przewodów – praktyczny gadżet elektryka [KONKURS] pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Rasta faza pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.