Czy wiesz, że nieodpowiednio dobrany kabel często nie powoduje usterek od razu, ale dopiero po kilku miesiącach? Postaw na niezawodną jakość od samego początku, a dzięki LAPP Twoje procesy pozostaną niezawodne przez długi czas.

W coraz bardziej zautomatyzowanym i zdigitalizowanym przemyśle niezbędne są niezawodne struktury komunikacyjne. Procesy mogą przebiegać wydajnie, bezpiecznie i skalowalnie tylko wtedy, gdy czujniki, siłowniki, sterowniki i maszyny mogą komunikować się ze sobą bez zakłóceń. Szczególnie w branżach takich jak energetyka słoneczna, energetyka wiatrowa, przemysł spożywczy i intralogistyka, okablowanie danych musi spełniać znacznie więcej funkcji niż tylko „łączenie”.

Nie wszystkie kable danych są przeznaczone do zastosowań przemysłowych. W wielu przypadkach jednak staje się to oczywiste dopiero po kilku miesiącach użytkowania – gdy pojawiają się coraz częstsze awarie, usterki, transmisja danych zawodzi, a całe systemy przestają działać. Przyczyna? Słaba ochrona EMC, zużycie materiału lub niezgodność z parametrami otoczenia.

Unikaj przykrych niespodzianek. Postaw na sprawdzoną komunikację przemysłową.

W LAPP możesz polegać na wieloletnim doświadczeniu, wiedzy technicznej i bogatym portfolio produktów – od wysokowydajnych kabli do transmisji danych i złączy klasy przemysłowej, po wstępnie zmontowane rozwiązania systemowe i sprawdzone akcesoria. Otrzymujesz sprawdzoną jakość zaprojektowaną z myślą o trwałości, bezpieczeństwie i wydajności – od samego początku.

Dowiedz się więcej już teraz: https://tiny.pl/kj3fg448

Standardy protokołów w komunikacji przemysłowej

LAPP oferuje szeroką gamę produktów dla popularnych standardów protokołów, w tym PROFINET, EtherCAT, PROFIBUS, CAN Bus, EtherNet/IP i więcej. Tylko dzięki odpowiedniemu okablowaniu firmy mogą osiągnąć wysoką interoperacyjność, zachować integralność danych i usprawnić operacje na urządzeniach różnych producentów.

Komunikacja pomiędzy różnymi uczestnikami sieci jednego lub kilku poziomów sieci musi być standaryzowana, aby urządzenia różnych producentów mogły się wzajemnie „rozumieć”. Dlatego potrzebny jest znormalizowany, bezbarierowy język – rozwiązanie: standardy protokołów.

Najbardziej znane protokoły, które również stanowią podstawę wymiany danych przez Internet:

• TCP: protokół do wymiany danych między elementami sieciowymi
• FTP: protokół do wymiany plików przez Internet
• HTTPS: protokół do szyfrowanej transmisji przez Internet
• IP, IPv4 i IPv6: protokoły do weryfikacji adresów w Internecie
• SMTP: protokół do wysyłania wiadomości e-mail

IEC, Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna, opisuje, definiuje i standaryzuje Standard komunikacyjny dla automatyki przemysłowej w jednej normie: IEC 60870 lub dla Niemiec: DIN EN 60870. Norma obejmuje cały szereg specyfikacji, które zostały zorganizowane w serię norm obejmujących:

• Inżynierię przełączników
• Technologię zdalnego sterowania
• Technologię sterowania siecią

Standardy protokołów należą do dziedziny technologii telekontroli. W rezultacie ważna jest seria norm IEC 60870–5. Części normy uwzględniają różne częściowe aspekty:

• IEC 60870-5-1: Formaty ram transmisyjnych
• IEC 60870-5-2: Procedury transmisji
• IEC 60870-5-3: Struktura danych aplikacji
• IEC 60870-5-4: Definicja i kodowanie elementów informacji
• IEC 60870-5-5: Podstawowe funkcje aplikacji

Następujące elementy mają również znaczenie dla definicji standardów protokołu:

• IEC 60870-5-101: Norma aplikacyjna dla zadań zdalnego sterowania (komunikacja szeregowa)
• IEC 60870-5-102: Podstawowe funkcje do transmisji sum
• IEC 60870–5–103: Standard do transmisji sygnałów ochronnych i eliminacji zakłóceń (w rozdzielnicy)
• IEC 60870-5-104: Norma aplikacyjna dla zadań zdalnego sterowania w sieciach IP

Specyfikacje normy ustanawiają uniwersalny standard, ale wciąż pozostawiają pole manewru dla konkretnych zastosowań.

Bezpieczeństwo danych

Komunikacja między różnymi urządzeniami w systemie sieciowym odbywa się za pośrednictwem Internetu lub innych wewnętrznych sieci LAN (Local Area Network). Sieci tego typu stwarzają zarówno możliwości, jak i wyzwania. Standardy protokołów uwzględniają następujące wartości:

1. Integralność (dane nie są manipulowane podczas transmisji)
2. Poufność (dane traktowane są jako poufne podczas transmisji)
3. Weryfikowalność (możliwość zweryfikowania tożsamości nadawcy i odbiorcy)
4. Przetwarzanie bez zakłóceń nośnika (do transmisji danych wykorzystywany jest tylko jeden nośnik)

Topologie sieci przemysłowych

W rezultacie różne nadajniki i odbiorniki w systemie łączności działają zgodnie z precyzyjnie określonymi zasadami umożliwiającymi wymianę danych.

Aby połączyć różne urządzenia ze sobą, wymagane są przełączniki lub routery, które pełnią funkcję dystrybucji w sieci. Zapewniają one, że wszyscy uczestnicy sieci tworzą logiczne połączenia.

Połączenia logiczne są zdefiniowane w topologiach sieci, które pokazują w jaki sposób urządzenia są zorganizowane i połączone w sieć:

Punkt do punktu (PtP)

W topologii punkt do punktu istnieje tylko proste, bezpośrednie połączenie między dwoma urządzeniami. Oba urządzenia mogą wykorzystywać te połączenia do wzajemnej komunikacji.

Punkt-do-wielopunkt (PtMP)

Dzięki topologii punkt do wielu punktów, kilka urządzeń jest zasilanych przez centralny system. Każde urządzenie w systemie ma wspólny punkt oddziału w komunikacji.

Linia/łańcuch

Dzięki topologii linii kilka urządzeń jest połączonych ze sobą. Przewód jest ułożony z urządzenia do urządzenia. Każdy koniec linii kończy się urządzeniem.

Autobus

Dzięki topologii magistrali wszystkie urządzenia są połączone za pomocą wspólnego kabla. Każde urządzenie ma dostęp do sygnałów przesyłanych za pośrednictwem kabla. Aby zapobiec zakłóceniom w przewodzie, końce kabla są wyposażone w rezystor terminujący.

Krążek

Topologia pierścieniowa to zamknięta trasa kablowa. Wszystkie urządzenia są połączone ze sobą pierścieniem kablowym. Oznacza to, że w każdym urządzeniu kabel wchodzi i wychodzi.

Gwiazda

Topologia gwiazdowa ma centralny komponent sieciowy. Jest to zwykle węzeł lub przełącznik, który przejmuje funkcję dystrybucyjną. Każde urządzenie jest do niego podłączone za pomocą kabla.

Drzewo

Topologia drzewa to rozszerzona topologia gwiazdowa. Umożliwia wdrożenie w większych sieciach.

Siatka

Topologia siatki to zdecentralizowana sieć. Nie ma struktur wiążących, a wszystkie węzły sieciowe, czyli wszystkie urządzenia, są ze sobą połączone.

Tkanina

Typologia oplotu to perspektywiczny rozwój typologii gwiazdowej. Nie ma centralnego węzła; zamiast tego urządzenia są redundantnie połączone ze strukturalną, siatkową topologią.

Artykuł Okablowanie danych i standardy protokołów w nowoczesnej komunikacji przemysłowej pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

W gminie Dobrzyca (woj. wielkopolskie) nakazano rozbiórkę trzech wiatraków, ponieważ – jak ustalił inspektor nadzorujący tę inwestycję – ich maszty mogły służyć jedynie jako podstawy opraw oświetleniowych. – To pozwoliło nam nie dokończyć inwestycji, która zagrażałaby bezpieczeństwu mieszkańców – skomentował burmistrz Dobrzycy Jarosław Pietrzak w rozmowie z serwisem zpleszewa.pl.

W ramach inwestycji w odnawialne źródła energii gmina Dobrzyca w powiecie pleszewskim postawiła w ostatnim czasie trzy turbiny wiatrowe: jedną przy hali widowiskowo-sportowej w Dobrzycy, a dwie pozostałe na terenach spółki komunalnej. 

– Chcieliśmy połączyć wykorzystanie wiatraków i fotowoltaiki dla polepszenia bilansu energetycznego – mówił burmistrz Dobrzycy Jarosław Pietrzak w rozmowie z lokalnym serwisem zpleszewa.pl. Odnawialna energia miała zasilić obiekty należące do gminy Dobrzyca.

Do przetargu na montaż wiatraków zgłosił się jeden oferent. Według informacji podawanych przez serwis pleszew24.info konstrukcja wiatraków miała mieć blisko 20 metrów wysokości, a śmigło około 10 metrów długości. Ich koszt to blisko 300 tys. złotych za sztukę.   

Turbiny wiatrowe 30 kW na masztach… oświetleniowych

Kosztująca blisko milion złotych inwestycja miała przynieść gminie długofalowe oszczędności, ale wyszło inaczej. Nadzorujący inwestycję z upoważnienia dobrzyckiego urzędu inspektor zażądał od wykonawcy – firmy z województwa pomorskiego – przedstawienia stosownych atestów potwierdzających zgodność produktów wykorzystywanych na inwestycji z obowiązującymi normami bezpieczeństwa.

Wątpliwości inspektora wzbudził przedstawiony przez wykonawcę atest z Chin.

– Postanowiliśmy zweryfikować dokumenty u producenta. Okazało się, że zamontowane słupy służą jedynie jako podstawy do lamp oświetleniowych, a nie do turbin wiatrowych – powiedział w rozmowie z PAP Ryszard Kowalski z firmy projektowej w Jarocinie, która nadzorowała inwestycję.

Zdaniem inspektora maszty, na których miały zostać wzniesione turbiny wiatrowe, nie nadawały się do montażu, a cała inwestycja groziła katastrofą budowlaną. Siły, jakie wywołuje śmigło wiatraka, są inne od sił wywoływanych przez oprawy lampy – czytamy w rozmowie z PAP.

Na szczęście w momencie interwencji inspektora inwestycja nie była jeszcze sfinalizowana. Gmina nie straciła pieniędzy, ponieważ środki na inwestycję miały pochodzić z pożyczki. – Po prostu nie zaciągniemy pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu i nie zadłużymy gminy. (…) Jestem wdzięczny naszym inspektorom, którzy dociekając prawdy, dotarli do takich dokumentów. To pozwoliło nam nie dokończyć tej inwestycji, która zagrażałby bezpieczeństwu mieszkańców – podkreślił Jarosław Pietrzak w rozmowie z zpleszewa.pl.

Gmina i spółka zerwały umowę i nakazały rozbiórkę. Na pytanie PAP o podjęcie ewentualnych kroków prawnych w związku z zaistniałą sytuacją burmistrz Dobrzycy odpowiedział, że przetarg został unieważniony i nie planuje dalszych działań w tej sprawie.

Więcej informacji o przetargu: BUDOWA MIKROINSTALACJI WIATROWEJ PRZY HALI WIDOWISKOWO-SPORTOWEJ W DOBRZYCY

Artykuł Turbiny wiatrowe w gminie Dobrzyca do rozbiórki. Stanowiły zagrożenie dla mieszkańców pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Reklozery to wyłączniki montowane na słupach SN zintegrowane z automatyką zabezpieczeniową

Artykuł Sprawdzanie reklozerów na linii napowietrznej SN zimą pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

W niedzielę 6 sierpnia w okolicy miejscowości Saduny, Podwałki i Dubliny w powiecie kętrzyńskim spłonęła jedna z turbin wiatrowych zlokalizowanych we wschodniej części farmy wiatrowej Korsze.

Turbina wiatrowa Gamesa G90 o wysokości 100 metrów i nominalnej mocy 2 MW zapaliła się późnym popołudniem. Według relacji świadków ogień miał pojawić się w okolicy wirnika turbiny, po czym rozprzestrzenił się na całą gondolę i łopaty wirnika. Czarny dym wydobywający się z siłowni wiatrowej i spadające na ziemię płonące elementy turbiny były widoczne z wielu kilometrów.

Z okolicznych jednostek na miejsce pożaru przybyło prawie 20 strażaków, ale mogli oni tylko przypilnować, aby konstrukcja wypaliła się nie powodując dodatkowych szkód.

Akcja gaśnicza zakończyła się przed godz. 22:00. Przyczyny powstania ognia nie są jeszcze znane.

Źródło: OSP Korsze

Artykuł Pożar turbiny wiatrowej pod Kętrzynem pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Uderzenie pioruna podczas wczorajszej burzy na farmie wiatrowej w pobliżu Crowell (Texas, USA) spowodowało zapalenie się jednej z turbin wiatrowych.

Video i zdjęcia modelu turbiny sprzed pożaru zamieścił na Twitterze jeden z serwisantów:

Artykuł Pożar turbiny wiatrowej po uderzeniu pioruna pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Złamana łopata turbiny na farmie wiatrowej Dobiesław pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Na niezawodność linii kablowych wpływa cały szereg czynników. Dziś skupię się na pierwszej linii obrony kabla przed uszkodzeniami – powłoce, przy której naprawie miałem okazję uczestniczyć.

Budowa kabla SN

Wracając do podstaw, wyjaśnię, że budowa kabla średniego napięcia znacząco odbiega od budowy kabli niskiego napięcia, które znajdują się w naszych domach. Podczas prac, w których brałem ostatnio udział, dokonywaliśmy napraw na kablach XRUHAKXS o różnych średnicach oraz napięciu 18/30 kV.

Rozwijając skrót opisujący wspomniany kabel, dowiemy się prawie wszystkiego o jego budowie, mianowicie że jest to kabel (K) elektroenergetyczny z żyłą aluminiową (A), o polu promieniowym (H), o izolacji z polietylenu usieciowanego (XS) z uszczelnieniem wzdłużnym (U) i promieniowym (R)  i o powłoce z polietylenu termoplastycznego (X).

To właśnie ostatni opisany przeze mnie element w pierwszej kolejności odpowiedzialny jest za ochronę kabla przed wpływem światła słonecznego, środków chemicznych, wody czy też uszkodzeniami mechanicznymi.

Z racji swojego zadania, to właśnie powłoka jest najczęściej spotykanym miejscem uszkodzeń kabla. Jednocześnie te uszkodzenia najczęściej są bagatelizowane przez właścicieli, co może doprowadzić do dostania się wilgoci w głąb kabla. Wpływa to na szybszą degradację izolacji prowadzącą do awarii oraz braku możliwości energetyzacji linii kablowej aż do czasu naprawy. Taki ciąg przyczynowo-skutkowy możemy przerwać dzięki regularnym pomiarom, a następnie naprawom zlokalizowanych uszkodzeń.

Obsługa infrastruktury kablowej średniego napięcia

Proces prawidłowej obsługi oraz eksploatacji infrastruktury kablowej polega na regularnych oględzinach, przeglądach oraz pomiarach. Pierwsze badania kabla przeprowadzamy jeszcze przed jego podłączeniem do sieci, co wymagane jest przez Operatorów Systemu Dystrybucyjnego. Sugerując się Prawem Budowlanym, Rozdział VI Art. 62 ust. 1 pkt 2 pomiary powinniśmy wykonywać nie rzadziej niż co 5 lat, a nawet częściej, kiedy kable znajdują się w środowiskach szczególnych. Na pomiarach się kończy, kiedy z wyników rzetelnie przeprowadzonych badań dowiadujemy się, że kable są w odpowiedniej kondycji. W przeciwnym wypadku należy przystąpić do bezzwłocznego usuwania wykrytych usterek.

Pomiary kabli średniego napięcia w dużym stopniu różnią się od pomiarów kabli niskiego napięcia, z którymi do tej pory miałem najczęstszy kontakt. Procedura pierwszego badania kabla SN obejmuje kilka pomiarów, takich jak:

• sprawdzenie zgodności faz,
• pomiar ciągłości żył głównych i powrotnych,
• próba napięciowa powłoki zewnętrznej,
• próba napięciowa izolacji głównej,
• pomiar tg δ linii kablowej,
• pomiar wyładowań niezupełnych.

Ten sam komplet badań wykonuje się po przebudowie lub remoncie danego odcinka linii kablowej.

Do zdiagnozowania stanu omawianej dziś powłoki kabla wykonywana jest próba napięciowa zaczynająca się od obustronnego odłączenia, uziemienia żyły głównej, odziemienia żył powrotnych kabla oraz podaniu na nie napięcia stałego wysokości 5000 V względem ziemi na czas jednej minuty. Oczywiście są do tego dedykowane mierniki. Komplikacje zaczynają się, kiedy żyła powrotna kabla wykazuje niewystarczającą rezystancję względem ziemi. Pomiar szczelności powłoki kabla jedynie wskaże nam jej obecność lub jej brak. Aby przystąpić do naprawy, należy wykonać lokalizację uszkodzenia dedykowanymi do tego systemami.

Lokalizacja uszkodzenia powłoki kabla średniego napięcia

System lokalizacji wstępnej uszkodzenia powłoki kablowej wskazuje nam, na którym metrze kabla doszło do jego uszkodzenia – jest to szczególne przydatne wtedy, kiedy kabel jest długi, a rezystywność gleby wysoka. Pomiar wstępny minimalizuje ryzyko przeoczenia miejsca upływu prądu, czyli zlokalizowanie miejsca uszkodzenia. Niestety, przez czynniki takie jak brak odpowiedniej inwentaryzacji powykonawczej trudno jest z dużą dokładnością odnaleźć wskazany metr kabla zakopanego w ziemi. Ogromną pomoc niesie nam wtedy kolejne urządzenie – lokalizator zwarć doziemnych. Dzięki temu miernikowi jesteśmy w stanie z bardzo dużą precyzją wyznaczyć miejsce uszkodzenia kabla.

Zlokalizowane uszkodzenie zaznaczamy na powierzchni gruntu. Warto również przenieść namiar uszkodzenia poza obszar kopania, aby po zrobieniu wykopu nadal szacunkowo wiedzieć w którym miejscu znajduje się uszkodzenie bez konieczności ponownej lokalizacji.

Odkopanie kabla

Proces odkopania kabla dla osób wykonujących te prace co dzień jest banalnie prosty. Natomiast dla operatora koparki, który do tej pory nie brał udziału w takich pracach, może być bardziej skomplikowany. Warto więc w paru słowach opisać bezpieczne prace ziemne w okolicach kabla.

W pierwszej kolejności należy pamiętać o odłączeniu oraz uziemieniu wszystkich kabli, które znajdują się w wykopie. Przystępując do odkrywania zakopanego kabla, należy zawsze brać pod uwagę fakt, że monterzy wykonujący trasę kablową nie musieli robić tego zgodnie z wymogami. Możemy nie zobaczyć czerwonej foli. Mając to na uwadze, należy powolnie zdejmować małe warstwy ziemi, po uprzednim ręcznym sprawdzeniu łopatą możliwości zdjęcia warstwy ziemi przez koparkę. Kiedy znajdziemy czerwoną folię, najlepiej ręcznie dokopać się do kabla, żeby sprawdzić, na jakiej głębokości jest zasypany oraz czy jest ułożony równo. Jeżeli mamy to szczęście, że trasa wykonana jest w sposób rzetelny, po odkryciu przez koparkę warstwy zasypki piaskowej możemy przystąpić do ręcznego odsypania kabla.

W momencie, kiedy kabel znajduje się w powietrzu, możemy go wyczyścić z resztek gruntu oraz doszukiwać się uszkodzenia, w większości przypadków całkiem szybko je znajdziemy. W innym przypadku z pomocą przyjdzie profesjonalny zestaw lokalizacyjny uzbrojenia podziemnego vLoc3 z funkcją punktowej lokalizacji uszkodzeń kabli [2].

Uszkodzenia kabli SN

Nie ważne z jak dużą rzetelnością będziemy dbać o linię kablową, niestety, nie będzie ona działać wiecznie. Starzenie się materiału po jakimś czasie będzie prowadzić do dużej ilości uszkodzeń, w takim momencie trzeba będzie rozważyć czy bardziej opłacalne będzie wymienienie kabla na nowy. Jednak poza aspektem zmęczenia materiału jest wiele innych powodów niesprawności kabli – począwszy od błędów konstrukcyjnych i defektów technologicznych, poprzez elektryczne przepięcia oraz przetężenia wynikające z niewłaściwych zabezpieczeń, na błędach montażowych kończąc. Powodów znajdziemy więcej, nie sposób wymienić je wszystkie. Osobiście najczęściej spotykałem się z uszkodzeniami wynikającymi z błędnego montażu, takimi jak:

• Zła podsypka oraz zasypka kabla lub ich brak. Kiedy w bezpośrednim kontakcie znajduję się powłoka i kamień o ostrych krawędziach dociskany ciężarem gruntu, po upływie czasu prowadzi to do przebicia warstwy powłoki, a nawet izolacji żyły głównej (rys. 5)
  
• Mechaniczne uszkodzenia. Podczas prac ziemnych zdarzają się przypadki, gdy operator koparki zawadzi o kabel, powodując uszkodzenie jego powłoki, żyły powrotnej lub izolacji (rys. 6). Takie same uszkodzenia spowodować może monter innymi narzędziami lub elektronarzędziami. Zaniechanie naprawy oraz pomiarów lub zignorowanie wyników pomiarów po takim incydencie prowadzi do późniejszej awarii.
  
• Błędny montaż osprzętu lub niewłaściwie dobrany osprzęt. Po montażu muf kablowych ciepłokurczliwych należy przed zasypaniem kabla odczekać do jego ostygnięcia. W przeciwnym razie bardzo łatwo uszkodzić jego powłokę zasypując kabel (rys. 7). Podczas montażu muf kablowych monter może wykazać się całą gammą błędów prowadzących do późniejszych awarii.

Naprawa uszkodzenia powłoki kabla SN

Usunięcie odpowiednio zlokalizowanego oraz odkopanego kabla rozpoczynamy od przygotowania miejsca pracy. Należy oddzielić uszkodzony kabel od pozostałych znajdujących się w wykopie, w sposób udostępniający odpowiednią ilość miejsca na operowanie materiałami naprawczymi wokół kabla. Trzeba pamiętać również o odsunięciu ziemi oraz piasku od kabla na taką odległość by mieć pewność, że nie dostanie się do kabla ani materiałów naprawczych w czasie wykonywania naprawy.

Po odpowiednim przygotowaniu przechodzimy do wyczyszczenia kabla w okolicy uszkodzenia – należy to zrobić bardzo starannie, dbając o usunięcie wszystkich wtopionych elementów. Najlepiej wykonać to za pomocą papieru ściernego odpowiedniej gradacji. Po wyczyszczeniu uszkodzenia odtłuszczamy je specjalnym środkiem (w przypadku opisywanych napraw został użyty izopropanol). Posiadając już przygotowany do naprawy kabel, możemy przystąpić do nakładania materiałów naprawczych. W zależności od rodzaju uszkodzenia powłoki oraz osoby usuwającej uszkodzenie, stosuje się różne środki naprawcze. Jeżeli nie doszło do uszkodzenia żyły powrotnej jak na rys. 6, wystarczy nam komplet odpowiednich taśm lub płaszcz termokurczliwy. W opisywanym przypadku zostały użyte trzy rodzaje taśm marki 3M:

• Taśma mastykowa – pierwszą warstwą, bezpośrednio przylegającą do uszkodzenia była taśma 3M Scotch-Seal mastyk 2229. Wytrzymałość elektryczna na milimetr produktu scharakteryzowana w karcie produktu zapewnia nam odpowiednią wytrzymałość przy jednej warstwie taśmy. Dodatkowo taśma ta charakteryzuje się właściwościami samonaprawiania po przebiciu lub przecięciu.  Wykazuje też właściwości uszczelniające, co zapewnia nam szczelność przed dostaniem się wody w miejsce uszkodzenia.
• Taśma samowulkanizująca – drugą warstwą położoną na taśmę mastykową była taśma samowulkanizacyjna 3M Scotch 23T. Zapewnia nam dodatkową ochronę przed wilgocią w miejscu uszkodzenia, która powodowałaby ponowne uszkodzenie.
• Taśma izolacyjna – do wykonania ostatniej warstwy została użyta taśma elektroizolacyjna PCW SCOTCH 33.

Pamiętajmy o wykonaniu nawinięcia taśm na odległość kilkunastu centymetrów od miejsca uszkodzenia, co zapewni nam wyższą ochronę przed przyszłymi uszkodzeniami. Podczas nawijania taśm trzeba zwrócić również uwagę na to, by nawinięcie było zrobione szczelnie. Po tak wykonanej naprawie możemy być pewni, że w tym miejscu nie dojdzie już nigdy do uszkodzenia.

W opisywanym przypadku zostały zastosowane aż 3 różne taśmy, aby zwiększyć właściwości elektroizolacyjne, uszczelniające oraz zapewnić bezawaryjność w przypadku uszkodzenia którejkolwiek z taśm.

Przy odpowiednich działaniach prewencyjnych podczas obsługi sieci kablowej, w ogólnym rozrachunku ograniczamy koszty utrzymania infrastruktury kablowej. Regularne pomiary i naprawy w zaplanowanych terminach pozwalają nam ograniczyć straty i stres związany z niespodziewanymi wyłączeniami. Szczególnie ważne jest to przy odbiorcach wrażliwych na zanik energii. Dlatego korzystajmy z dostępnych technologii i zawsze bądźmy krok przed wyłączeniem!

Źródła:

Artykuł Lokalizacja i naprawa uszkodzenia powłoki kabla średniego napięcia pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Klucze do erekcji turbin wiatrowych 😉 pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Turbina wiatrowa o nietypowej konstrukcji przypominającej olbrzymi wentylator została wzniesiona w 2003 r. przez Józefa Antosa – ślusarza z Rębielic Królewskich pod Częstochową.

Prace nad nietypową turbiną wiatrową trwały ponad 20 lat i pochłonęły około 1 miliona złotych, ale rębielicki wiatrak z powodu śmierci konstruktora nigdy nie został uruchomiony. Ostatnie lata swojego życia Józef Antos spędził na poszukiwaniu używanej prądnicy do turbiny.

Cała konstrukcja ważąca 240 ton ma ponad 53 metry wysokości, a czasza mieszcząca wewnątrz 280 łopatek – 33 metry średnicy.

Artykuł o projekcie Józefa Antosa z 2004 r.: https://czestochowa.wyborcza.pl/czestochowa/7,48725,2200703.html

Artykuł Turbina wiatrowa w Rębielicach Królewskich pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Łopaty turbiny nie wytrzymały silnego wiatru, jedna z nich pękła i uderzyła w gondolę, niszcząc transformator i powodując pożar urządzenia.

W internecie szybko pojawiły się fake-newsy, jakoby zniszczenie turbiny było spowodowane panującymi tam obecnie upałami

Z kolei niektórzy uważają, że turbiny wiatrowe służą do chłodzenia planety:
https://elektrykapradnietyka.com/39216/czy-turbiny-wiatrowe-sluza-do-chlodzenia-planety/

Tak więc jeśli wiatraki nie działają to musi być goraco

Artykuł Turbina wiatrowa po przejściach pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.