Głównym elementem odpowiedzialnym za kontrolę naszego systemu nawadniania jest sterownik EATON easyE4 o oznaczeniu EASY-E4-UC-12RC1P, którego pełną specyfikację znajdziecie tutaj: https://www.eaton.com/pl/pl-pl/skuPage.197504.html

Sterownik easyE4 oferuje elastyczne możliwości programowania, zarówno bezpośrednio na urządzeniu, jak i poprzez oprogramowanie easySoft, które w wersji V8.30 zostało wykorzystane do stworzenia tego programu przy użyciu języka ST. Dodatkowo ta wersja oprogramowania (easySoft) udostępnia użytkownikowi narzędzie o nazwie WebVisu, które w łatwy sposób pozwala na stworzenie prostej i przejrzystej wizualizacji, z możliwością dopasowania rozdzielczości do różnych urządzeń np. smartfon czy tablet. Dostęp do niej jest możliwy dzięki wbudowanemu serwerowi sieci Web.

Poniżej przedstawione zostały fragmenty kodu wraz z opisem, które pozwolą zrozumieć ideę jego działania.

Kontrola poziomu wody w zbiorniku

Kontrola poziomu wody w zbiorniku odbywa się przy pomocy sygnałów cyfrowych, pochodzących z trzech czujników: I01 – poziom min, I02 – poziom 50% oraz I03 – poziom max.

W przypadku wystąpienia błędu któregokolwiek z czujników poziomu (Rys 2-5) uruchamiany jest timer T01 (5 sekund), jeżeli w zadanym czasie błąd nie ustąpi generowany jest alarm (M08) „Błąd czujnika poziomu”, który powoduje blokadę pracy pompy oraz uniemożliwia otwarcie elektrozaworu.

Sterowanie elektrozaworem

Jeżeli ilość wody w zbiorniku spadnie poniżej poziomu minimum nastąpi automatyczne otwarcie elektrozaworu w celu jej uzupełnienia. Sterowany jest on przy pomocy wyjścia cyfrowego Q02. Elektrozawór pozostaje otwarty do momentu, gdy poziom wody w zbiorniku osiągnie 50%.
W przypadku, gdy poziom wody opadł podczas podlewania praca pompy jest natychmiast blokowana, aby ją zabezpieczyć przed uszkodzeniem (suchobiegiem).

Sterowanie – tryb ręczny

Wybór sterowania pomiędzy trybem automatycznym, a ręcznym został zrealizowany w oparciu o licznik zliczający impulsy. Pojawienie się pierwszego impulsu z wejścia cyfrowego (I04) (przycisk zewnętrzny) lub z przycisku dostępnego na wizualizacji spowoduje wybór sterowania ręcznego oraz uruchomienie podlewania. Czas trwania nawadniania w trybie ręcznym został zdefiniowany przy pomocy timera T02 (15 minut). Po jego upływie zostanie wygenerowany kolejny impuls, który zakończy podlewanie, a sterowanie powróci do trybu automatycznego. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, możliwe jest również przerwanie podlewania w dowolnym momencie – wystarczy ponownie nacisnąć przycisk (zewnętrzny) lub przycisk na wizualizacji.

Sterowanie – tryb automatyczny

Sterowniki easyE4 udostępniają moduły sterujące WT (WeekTable). Za pomocą tygodniowego zegara sterującego w prosty sposób zostało sparametryzowane powtarzalne zdarzenie przełączania – podlewanie w trybie automatycznym. Odbywa się ono od poniedziałku do piątku, rozpoczyna się o 5:30 i trwa przez 15 minut.

Wyświetlacz easyE4

Urządzenia podstawowe easyE4 udostępniają 32 moduły znaczników tekstowych (Display). Każdy moduł umożliwia wydawanie indywidualnie zaprogramowanego wyświetlania tekstu na wyświetlaczu urządzenia easyE4 lub innym zewnętrznym wyświetlaczu cyfrowym, a także indywidualnie zaprogramowane wprowadzanie za pomocą przycisków P urządzenia.

Każde wyświetlanie tekstu składa się z 6 wierszy po 16 znaków. Łącznie ma zatem 96 znaków. Dostępny jest edytor tekstu w ramach easySoft 8. Na pulpicie roboczym można umieszczać makra graficzne, tekst, wskazania wartości, wskaźniki słupkowe, tekst kroczący, teksty komunikatów oraz wskazania daty i tekstu.

Wywoływanie w programie następuje za pomocą wejścia modułu EN. Jest w ten sposób aktywowane wskazanie tekstowe.

– czas pracy pompy / otwarcia elektrozaworu

Przycisk P1

easyE4 udostępnia 4 moduły licznika godzin pracy, dwa z nich zostały wykorzystane do zliczania czasu pracy pompy oraz czasu otwarcia elektrozaworu. Sygnałami wyzwalającymi liczniki są odpowiednio sygnał DO załączenia pompy do pracy oraz otwarcia elektrozaworu. Stany obu liczników pozostają zachowane po zaniku napięcia, ale dostępna jest opcja ich skasowania przy pomocy przycisku P7 [DEL]. Powrót do ekranu głównego następuje po naciśnięciu przycisku P6 [ESC].

Konfiguracja ekranu odbywa się w prosty sposób przy pomocy edytora znaczników tekstowych.

– kontrola programu

Przycisk P3

Ekran służy do kontroli wszystkich sygnałów DI oraz DO z programu: kontrola poziomu wody w zbiorniku oraz czujników, stanu pracy zaworu oraz pompy, a także aktualnego trybu pracy. Powrót do ekranu głównego następuje po naciśnięciu przycisku P6 [ESC].

Konfiguracja ekranu odbywa się w prosty sposób przy pomocy edytora znaczników tekstowych.

>> Pełny kod programu do pobrania w pliku:

Artykuł Kontrola poziomu wody w zbiorniku na deszczówkę, sterowanie elektrozaworem i automatyczne nawadnianie ogrodu z easyE4 pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Sterowanie PRAWO-LEWO na przenośniku taśmowym pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Komfort użytkowania

Elektryczne akcesoria do okien PCV, takie jak zautomatyzowane systemy otwierania i zamykania, znacząco zwiększają komfort codziennego życia. Tradycyjne okna wymagają ręcznego otwierania i zamykania, co bywa niewygodne, zwłaszcza w trudno dostępnych miejscach, takich jak wysoko położone okna. Zastosowanie elektrycznych mechanizmów pozwala na łatwe sterowanie oknami za pomocą pilota, smartfona czy nawet automatycznych czujników reagujących na warunki pogodowe. Więcej informacji na temat nowoczesnych okien PCV znajdziesz na stronie producenta Oknoplast.

Kolejnym wygodnym rozwiązaniem są elektryczne rolety i żaluzje, które można zintegrować z systemem smart home. Dzięki temu możliwe jest zdalne sterowanie roletami, co pozwala na regulację ilości światła wpadającego do pomieszczenia oraz zwiększa poczucie prywatności i bezpieczeństwa. Systemy te mogą być zaprogramowane tak, aby automatycznie podnosiły się i opuszczały o określonych porach dnia, co dodatkowo zwiększa komfort użytkowania.

Efektywność energetyczna

Okna PCV wyposażone w elektryczne akcesoria mogą również przyczynić się do poprawy efektywności energetycznej budynku. Automatyczne systemy wentylacyjne, które dostosowują się do panujących warunków, zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza bez konieczności ręcznego otwierania okien. Dzięki temu możliwe jest utrzymanie optymalnej temperatury i wilgotności wewnątrz pomieszczeń, co przekłada się na niższe koszty ogrzewania i chłodzenia.

Elektryczne rolety zewnętrzne mogą również pełnić funkcję izolacji termicznej. W czasie letnich upałów mogą automatycznie opuszczać się, aby chronić wnętrze przed nadmiernym nagrzewaniem, natomiast zimą mogą stanowić dodatkową barierę przed chłodem, co również wpływa na obniżenie rachunków za energię.

Bezpieczeństwo

Zastosowanie elektrycznych akcesoriów w oknach PCV wpływa także na poprawę bezpieczeństwa. Inteligentne zamki i czujniki ruchu mogą skutecznie zabezpieczyć dom przed włamaniem. W przypadku wykrycia nieautoryzowanego ruchu, system może automatycznie zamknąć okna oraz wysłać powiadomienie na smartfona właściciela. Ponadto, w razie pożaru lub innego zagrożenia, automatyczne mechanizmy otwierania mogą ułatwić ewakuację, co jest szczególnie istotne w budynkach wielopiętrowych.

Estetyka i nowoczesność

Nie można zapominać, że elektryczne akcesoria do okien PCV dodają również estetyki i nowoczesnego wyglądu. Okna wyposażone w zintegrowane systemy sterowania prezentują się elegancko i nowocześnie, co może znacząco podnieść wartość nieruchomości. Warto również zwrócić uwagę na możliwość personalizacji takich rozwiązań – od wyboru kolorów i materiałów, po dostosowanie systemów sterowania do indywidualnych potrzeb użytkownika.

Artykuł Jak elektryczne akcesoria poprawiają funkcjonalność okien PCV? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Załóżmy, że potrzebujemy sterownik mający cztery wejścia i dwa wyjścia analogowe 4-20 mA, trzy cyfrowe wyjścia oraz sześć cyfrowych wejść np. na przyciski. Sama jednostka centralna PLC to koszt rzędu kilka-kilkanaście tysięcy złotych. Przekaźnik programowalny to zaledwie kilka stówek, ale… Sama jednostka popularnego modelu przekaźnika programowalnego ma 8 wejść cyfrowych i 4 wyjścia przekaźnikowe. Jeśli wyjścia mają pracować maksymalnie szybko i bardzo często to wyjścia przekaźnikowe odpadają i trzeba dodać moduł wyjść tranzystorowych.

Cztery wejścia analogowe to aż dwa moduły z dwoma wejściami. Dwa wyjścia analogowe to kolejny moduł. Razem z jednostką centralną, mamy pięć modułów. Do zaprogramowania trzeba jeszcze zakupić licencję na oprogramowanie, które oczywiście wymaga posiadania komputera często z płatnym systemem operacyjnym. Moduły z licencją wyjdą łącznie nieco ponad dwa i pół tysiąca złotych netto. Do kosztu trzeba jeszcze doliczyć licencję na system operacyjny i czas potrzebny na naukę egzotycznego obrazkowego języka programowania.

Ktoś tu może rzucić słowo: Arduino. Moja odpowiedź brzmi: i tak i nie. Wiele osób próbowało użyć płytki prototypowej z tej rodziny i po udanym starcie, przyszło rozczarowanie w postaci częstych awarii powodujących straty wielokrotnie przekraczające koszt PLC czy przekaźnika programowalnego.

Płytki prototypowe Arduino to nic innego jak płytka PCB z jakimś mikrokontrolerem, gniazdami i paroma elementami na krzyż. Pierwotnie miało to służyć do obniżenia kosztów nauki programowania mikrokontrolerów i ułatwienia wejścia w tą drogę. Jednak wiele osób wręcz zaczęło to uważać za budulec wszelakiej elektroniki i z braku wiedzy oraz jakiejkolwiek chęci do nauki, używać to do celów, w których zwykły przekaźnik lub nawet pojedynczy tranzystor zrobi dokładnie to samo, ale lepiej, taniej i bardziej bezawaryjnie.

Nie znaczy to jednak iż to nie jest kompletnie przydatne w automatyce. Oczywiście awaryjność i znacznie utrudniony montaż niemal całkowicie wykreśla to z zastosowań w automatyce, ale nazwa płytka prototypowa chyba jasno wskazuje iż służy to do prototypowania.

Najpopularniejsze płytki Arduino zawierają w sobie mikrokontroler z rodziny ATmega, który może w większości modeli nie należy do bestii wydajności czy możliwości, ale niski koszt, mały rozmiar i bezawaryjność samego mikrokontrolera, powoduje, że jest w masowej produkcji wiele urządzeń korzystających z niego.

Dla przypomnienia, mikrokontroler (μC) to układ scalony zawierający w jednej małej obudowie procesor, pamięć RAM, pamięć programu, układ wejścia-wyjścia i często pamięć flash na dane nieulotne. Wiele z nich do działania wymaga paru drobnych elementów, np. rezystor i kondensator do zresetowania po włączeniu. Niektóre nawet nie potrzebują kompletnie nic – no może tylko zasilanie.

Docelowy sterownik można wykonać na samodzielnie zaprojektowanej i nawet samodzielnie wykonanej PCB, a przy odrobinie wprawy można nieco uprościć stosując płytkę uniwersalną.

Wejścia analogowe 4-20 mA nie są wielkim problemem. Rezystorem “zamieniamy” prąd na napięcie i pozbywamy się zakłóceń kondensatorem. Popularna ATmega328P ma sześć wejść przetwornika ADC który ma rozdzielczość 10 bit, co w wielu wypadkach jest nadto wystarczające. Zawsze można się pokusić o optoizolację lub o lepsze wykorzystanie rozdzielczości przetwornika za pomocą wzmacniacza operacyjnego, poprzez offset tych 4 mA.

Gdyby ilość wyprowadzeń (z wejściami analogowymi na czele) nie byłaby wystarczająca, to oprócz układów na magistrali I2C, można wykorzystać innym mikrokontroler, np. ATmega32A, ATmega2560 lub coś z rodziny STM 32 – zwłaszcza jeśli potrzebujemy coś szybszego. W każdym razie oczywiście trzeba zbuforować wyjścia oraz wejścia – nawet jeśli nie potrzebujemy 24 V, gdyż wyładowanie elektrostatyczne oraz napięcia indukowane podczas pobliskich przepięć, mogą skutecznie uśmiercić strukturę krzemową. Lepiej wymienić groszowy scalak w podstawce, niżeli mikrokontroler montowany powierzchniowo i jeszcze ponownie go programować.

Z wyjściem analogowym w atmegach nie jest aż tak prosto, gdyż nie ma wbudowanego przetwornika DAC. Najprościej można wykorzystać wyjścia PWM i zamienić PWM na sygnał analogowy za pomocą dwóch filtrów RC na każde wyjście.

Sygnał PWM wymaga odfiltrowania i oferuje zaledwie 8-bitową rozdzielczość. Jeśli to nie jest wystarczające, do wyboru jest dużo niedrogich przetworników DAC, jak na przykład 12-bitowy MCP3204.

Jako obudowę takiego sterownika, można wykorzystać obudowę uniwersalną do montażu na szynie TH35, albo obudowę jakiegoś bardzo starego lub zepsutego sterownika. W drugim przypadku będzie więcej miejsca na “wysokość”, dzięki czemu bez problemu umiejscowimy wewnątrz wyświetlacz LCD, np. 4×20 znaków na bazie popularnego sterownika HD44780.

Klawiaturę można wykonać na wiele sposobów. Tanią, trwałą i zarazem efektowną klawiaturę membranową można zaprojektować i zamówić lub zamówić wraz z zaprojektowaniem, co wbrew pozorom nie jest ani skomplikowane ani drogie.

Jak czas lub koszt bardzo gra rolę, to można przylutować zwykłe microswitche do płytki uniwersalnej oraz przewiercić otwory na przyciski. Warto wtedy skorzystać z drukarki etykiet lub zwykłej drukarki, nożyczek i kleju, gdyż prędzej czy później zapomni się co jest co.

Mikrokontroler oczywiście trzeba zaprogramować. Do popularnych rodzin μC istnieje pełno oprogramowania oraz programatory, które obecnie są okrutnie tanie. Złącza JTAG, USB czy ISP nie są żadnym problemem. W przypadku ISP można pisać zarówno w klasycznym C i ulubionym edytorze albo w razie braku czasu skorzystać z Arduino, zawierającego dość dużo bibliotek do obsługi peryferiów.

Użytkownicy systemów Linuksowych, oprócz bardzo bogatego oprogramowania, mogą wykorzystać jakikolwiek edytor oraz oskryptować kompilację wraz z programowaniem – często to są aż trzy etapy, gdyż kod często kompilowany jest do postaci szesnastkowej, co trzeba skonwertować do binarki, a następnie z tego pliku uruchomić proces flashowania.

Programowanie wykonywane przez człowieka, tak jak każda inna czynność, narażona jest na błędy, więc bardzo pomocne mogą być diody LED sygnalizujące stan wyjść czy nawet wejść.

Koszt całego przedsięwzięcia to między pięćdziesiąt a kilkaset złotych oraz kilka godzin pracy. W porównaniu do przekaźnika programowalnego jest nieco taniej i dzięki temu mamy możliwość wykorzystania “normalnego” języka programowania, zamiast obrazkowego – którego trzeba się nauczyć, zapłacić za oprogramowanie i liczyć na to, że będzie spełniać nasze potrzeby.

Oczywiście wiele fabrycznych sterowników PLC umożliwia zaprogramowanie ich w C, ale trzeba dopisać co najmniej jedno zero do faktury. Nie wspominając o własnościowym oprogramowaniu, często wymagającym posiadania konkretnej wersji Windowsa. Obecnie każdy mikrokontroler można bez najmniejszego problemu zaprogramować w systemach *nix (FreeBSD, OpenBSD, Linux, OSX), nie martwiąc się o brak kompatybilności oprogramowania czy konieczności posiadania wydzielonego osobnego starego komputera, który zepsuje się szybciej niż PLC.

Przy większych projektach, może być potrzebna magistrala CAN lub sieć Ethernet. Przy Atmegach na bardzo upartego można dodać transceiver CAN i ewentualnie drugi mikrokontroler do jego osobnej obsługi. Lepszym pomysłem wydaje się być ESP32 który posiada między innymi CAN oraz WiFi. Niektóre modele z rodziny STM32 posiadają Ethernet oraz jedną-dwie CAN z niewielkim buforem.

Przy projektach z siecią Ethernet popularny jest Raspberry Pi, ale jego koszt i niska dostępność mogą być zniechęcające. Z racji iż to jest wydajny komputer z zewnętrzną pamięcią DDR, to zaprojektowanie własnej płytki nie jest ani proste ani szybkie. W jego miejsce można wykorzystać podobne mikrokomputery z takimi samymi wyprowadzeniami GPIO – obecnie chyba najpopularniejsze to Orange Pi, Banana Pi oraz Radxa.

Dla niektórych mogą wydawać się kuszące płytki z procesorem x86, jak w większości komputerów biurkowych i laptopów, jednak często są dość drogie, wymagają większego chłodzenia oraz większego i droższego zasilacza. No może nie dotyczy to Intel Atom, ale kosztem ułamka wydajności nieco archaicznego RK3399.

Artykuł Tania automatyka, czyli co zamiast sterownika PLC? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Do tej pory Loxone Poland długoterminowo wynajmował lokal w Bytomiu, który służył firmie jako wielofunkcyjny budynek do celów biurowych, demonstracji systemu LOXONE i szkolenia nowych instalatorów. Kiedy ta przestrzeń okazała się niewystarczająca zdecydowano o przeniesieniu siedziby do Warszawy. Nie oznacza to jednak końca śląskiego oddziału Loxone – nadal będzie działał i rozwijał działalność na południu Polski.

W warszawskim biurze zatrudnienie znajdzie 40 nowych pracowników. Tym samym Grupa LOXONE znacznie zwiększa swoje zaangażowanie na polskim rynku automatyki budynkowej.

Nowe biuro zlokalizowano na warszawskim Okęciu przy ul. 17 Styczna 70. Bliskość lotniska i głównych dróg dojazdowych ma ułatwić odwiedziny przyszłym gościom i partnerom Loxone w Polsce.

Do stworzenia projektu Showroomu w Warszawie zaangażowano pracownię architektoniczną ARKFORM, która odpowiada również za projekt Loxone Campus w Austrii przy głównej siedzibie Grupy LOXONE. Architekci byli odpowiedzialni za zaprojektowanie całej przestrzeni warszawskiego biura w tym samym nowoczesnym stylu.

Dwupiętrowy obiekt o powierzchni 680 m² posiada salę szkoleniową, cztery showroomy cyfrowe oraz strefę Showhome.

W showroomach nie zabraknie również produktów audio od quadral, które pomogą zademonstrować możliwości Audioservera w połączeniu z odpowiednimi kolumnami głośnikowymi. Wszyscy przyszli goście mogą spodziewać się atrakcyjnego pokazu możliwości inteligentnej automatyzacji i sterowania takimi funkcjami jak kolorowe oświetlenie, strefowe ogrzewanie, multiroom audio, inteligentne zabezpieczenia, kontrola dostępu, wykrywanie wycieków wody, żaluzje i wiele więcej. Wszystko to w ramach interaktywnej projekcji filmu.

Na drugim piętrze znajduje się pomieszczenie stworzone z myślą o nowych instalatorach biorących udział w szkoleniu podstawowym, ale także dla obecnych Partnerów Loxone odwiedzających firmę w ramach corocznego szkolenia aktualizacyjnego, master i aktualnych wydarzeń. Przestrzeń jest zaprojektowana tak, aby pomieścić co najmniej 16 uczestników z kompletną ścianką szkoleniową dla każdej osoby. O odpowiednie warunki sprzyjające koncentracji zadbają czujniki klimatu pomieszczenia Loxone oraz wentylacja zintegrowana z systemem Loxone. Sala posiada swój własny balkon oraz magazyn, który pomieści wszystkie materiały szkoleniowe.

Z kolei na dachu obiektu przy ul. 17 Styczna na warszawskim Okęciu zlokalizowano instalację fotowoltaiczną o mocy 17 kW. Do dyspozycji gości i pracowników są też dwie ładowarki dla samochodów elektrycznych.

Umów się na zwiedzanie warszawskiego Showroomu i sprawdź nowy standard sterowania domem i budynkami LOXONE:
https://www.loxone.com/plpl/inteligentny-dom/prezentacja/showroom-warszawa/

Artykuł Nowy Showroom Loxone w Warszawie pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Rozdzielnica główna w oczyszczalni jest wyposażona w panel serii XV300, który jest zintegrowanym systemem HMI-PLC, łączącym w sobie sterownik PLC z panelem operatorskim wyposażonym w dotykowy ekran. Układ steruje pracą całej oczyszczalni i pozwala na szybki podgląd jej stanu. PLC zbiera dane z urządzeń pomiarowych i wykonawczych, a następnie wysyła je do systemu wizualizacji, gdzie następuje ich przetwarzanie i archiwizacja. Firma AT Systems dostarczyła kompletne stanowisko operatorskie, które podobnie jak panel HMI, działa w oparciu o oprogramowanie wizualizacyjne GALILEO, opracowane przez Eaton. System pozwala na zdalny podgląd procesu, za pomocą strony internetowej. Zastosowanie tego systemu skraca czas przygotowania projektu oraz ułatwia operatorom jego poznanie
i obsługę.

Do zabezpieczenia przewodów w szafie sterowniczej oczyszczalni, wykorzystano aparaturę modułową xPole HOME, a do zabezpieczania i wysterowania pracy pomp zastosowano wyłączniki silnikowe PKZ oraz styczniki przemysłowe DILM. Funkcje aparatury kontrolnej i sygnalizacyjnej spełnia system RMQ. Do zabezpieczeń jako wyłączniki główne instalacji zastosowano wyłącznik NZM oraz rozłącznik LN.

Aby zapewnić płynny rozruch i zatrzymanie silników w obwodach niewymagających ciągłej regulacji prędkości, zastosowano softstartery DS7. Poprawiają one sposób pracy instalacji hydraulicznej eliminując skoki ciśnienia, co prowadzi do obniżenia kosztów eksploatacji i wydłużenia okresów między przeglądami. Wykorzystane w Przywidzu przemienniki częstotliwości DG1 z serii PowerXL zapewniają aplikacji najlepszy algorytm oszczędności energii z funkcją bezpiecznego wyłączenia momentu (STO). Przemienniki te charakteryzują się szeroką gamą wbudowanych interfejsów i protokołów komunikacyjnych. Daje to swobodę przy projektowaniu nowych aplikacji lub łatwość dopasowania do aplikacji istniejących. Wykorzystanie lakierowanych płyt elektroniki daje pewność wydłużonej żywotności, zwłaszcza na obiektach z agresywną atmosferą np. takich jak oczyszczalnie ścieków. Zintegrowany w standardzie dławik DC oraz filtr RFI pozwalają spełnić wymogi emisji zakłóceń, przy okazji oferując bezpieczeństwo i niezawodność.

Artykuł Kompleksowe rozwiązania Eaton w oczyszczalni ścieków w Przywidzu pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Centrum sterowania placem zabaw pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Szara taśma naprawcza zawsze pod ręką!

Artykuł Coś nie styka? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Tak naprawdę możemy wyszczególnić dwie podstawowe funkcje przekaźnika. Pierwsza z nich to galwaniczna separacja pomiędzy obwodem sterowania, a obwodem obciążenia. Natomiast druga to możliwość przełączania obciążeń dużej mocy z wysokim napięciem lub prądem o wysokim natężeniu, przy pomocy sygnałów małej mocy (lub odwrotnie). Przyłożenie napięcia do cewki powoduje wytworzenie siły elektromagnetycznej, a ta z kolei porusza zworę i powoduje przełączenie zestyków. Gdy napięcie wejściowe zanika, styki wracają do pierwotnego położenia, powodując rozwarcie zestyku i rozłączenie obwodu obciążenia.

Ten artykuł poświęciłem przekaźnikowi instalacyjnemu RPI-1Z1-U24A firmy Relpol, o którym możecie również obejrzeć materiał przygotowany przez Amper TV:

Oznaczenie przekaźnika

Oznaczenie RPI-1Z1-U24A na pierwszy rzut oka wydaje się dosyć skomplikowane, jednak wystarczy zajrzeć do karty katalogowej urządzenia, żeby zrozumieć sposób kodowania zaproponowany przez producenta:

Jest to przekaźnik w obudowie modułu instalacyjnego o szerokości 17,5 mm, z jednym stykiem zwiernym w wersji inrush (odporność na prąd udarowy 120A), ze znamionowym napięciem wejścia 24V AC/DC AC 50Hz lub 230V AC 50Hz.

Budowa i zastosowanie przekaźnika instalacyjnego

Ten typ przekaźnika jest przeznaczony dla rozdzielnic aparatury modułowej do bezpośredniego montażu na szynie 35mm według PN-EN 60715. Posiada dwa zaczepy (jeden znajdujący się z góry, drugi – z dołu), pozwalające na stabilny montaż przy dowolnym położeniu pracy urządzenia. W czołowej części urządzenia została umieszczona zielona dioda LED, która sygnalizuje stan pracy (jeżeli świeci ciągle, to oznacza, że zasilanie jest prawidłowe).

W tym konkretnym przypadku mamy do dyspozycji jeden styk zwierny, co oznacza, że w momencie podania napięcia na cewkę styk się zewrze (zamknie). Wybierając sposób zasilania cewki użytkownik ma dosyć duże „pole manewru”, ponieważ producent dał możliwość wykorzystania w tym celu napięcia stałego lub przemiennego – 24V DC lub 24V AC 50Hz lub 230V AC 50Hz. Należy jednak przy tym pamiętać, aby właściwie podłączyć przewody zasilające, 24V AC/DC zaciski A1 i A2, natomiast 230V AC zaciski A1 i A3.

Znamionowa wartość prądu obciążenia zestyku to 16A, jednak istotną cechą wyróżniającą ten przekaźnik jest jego odporność na prąd udarowy o natężeniu 120A w czasie 20 ms, co pozwala na zastosowanie go w miejscach, w których wymagane jest załączanie obwodów o wysokim prądzie początkowym. Przykładem takiej aplikacji jest sterowanie obwodami oświetleniowymi. Producent podaje kilka wartości maksymalnej mocy łączeniowej dla tego typu przekaźnika, ze względu na rodzaj zastosowanego obciążenia. W przypadku lamp jarzeniowych jest to 800W, dla lamp halogenowych 2500W, natomiast dla lamp typu LED 500W. Innym typem obciążenia, z którym „poradzi” sobie ten przekaźnik jest załączanie  silników klatkowych o mocy do 650W.

Maksymalne napięcie zestyków, czyli maksymalne napięcie, jakie możemy podać na styki dla omawianego modelu oraz dla pozostałych przekaźników instalacyjnych oferowanych przez firmę Relpol wynosi 300V AC/DC.

Istotnym parametrem jest również trwałość łączeniowa czyli minimalna liczba cykli, jaką przekaźnik jest zdolny wykonać przy podanym obciążeniu w określonych warunkach, przy czym cykl oznacza pełną operację przełączania od stanu OFF do stanu ON i z powrotem do stanu OFF. W przypadku opisywanego przekaźnika jest to 50 tysięcy przełączeń (przy obciążeniu znamionowym 16A, 250V AC w kategorii AC1 – obciążenia rezystancyjne lub o małej indukcyjności, piece oporowe).

Podsumowując, niewielkich rozmiarów przekaźnik instalacyjny typu RPI – 1ZI – U24A, jest doskonałym rozwiązaniem tam, gdzie istotną kwestią jest oszczędność miejsca, niski pobór mocy oraz możliwość załączania obwodów o wysokim prądzie początkowym. Aktualnie coraz częściej przekaźniki są stosowane w naszych domach – gdzie ułatwiają sterowanie wentylacją oraz ogrzewaniem oraz są bardzo ważnym elementem nowoczesnych systemów typu „smart dom”. Szerokie możliwości zastosowania w połączeniu z wysoką jakością wykonania, bez problemu spełnią wszystkie potrzeby użytkownika, zapewniając przy tym stabilną pracę urządzeń.

Artykuł Przekaźniki instalacyjne: budowa, funkcje i zastosowanie na przykładzie RPI-1Z1-U24A firmy Relpol pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Obiekty sanitarne, takie jak przepompownie ścieków, są przykładem infrastruktury krytycznej, w której bardzo ważne jest niezawodne i bezpieczne działanie wszystkich komponentów. We współpracy z firmą Automatyka Krzysztof Białowąs, w przeciągu niespełna 2 lat, aparaturę Eaton wykorzystano przy produkcji ponad 150 szaf sterowania przepompowniami ścieków. Przykładem takiej realizacji jest przepompownia w Stoczku Łukowskim.

Chcesz wiedzieć jak to działa? Obejrzyj video, w którym opowiemy także o produktach wykorzystywanych w aktualnie prefabrykowanych rozdzielnicach. Są to:

• seria wyłączników xPole Home,
• ochronniki SPCT2,
• przekaźnik kontroli faz z serii EMR6,
• wyłączniki silnikowe PKZM0 oraz styczniki przemysłowe DILM,
• elementy systemu RMQ,
• nowa seria sterowników easyE4.

Dowiedz się więcej o rozwiązaniach Eaton w przepompowniach ścieków.

Zapoznaj się z galerią zdjęć z realizacji na przepompowni w Stoczku Łukowskim:

Artykuł Jak aparatura Eaton wspomaga działanie infrastruktury krytycznej? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.