Zgłoszenie o intensywnym dymie wydobywającym się z gondoli ponad stumetrowej turbiny wiatrowej wpłynęło do zintegrowanego centrum powiadamiania ratunkowego 23 maja około godziny 18:50. Gdy pierwsze zastępy straży pożarnej dotarły na miejsce, cała turbina znajdowała się już w płomieniach, a gęsty, czarny dym był widoczny z wielu kilometrów.

Mimo natychmiastowej mobilizacji znacznych sił i środków lokalnych straży pożarnych, dowódcy zmuszeni zostali do podjęcia decyzji o kontrolowanym wypaleniu się obiektu. „Byliśmy bezsilni” – przyznał otwarcie szef miejskiej straży pożarnej w Kitzingen, Kevin Gimperlein. Powód? Służby ratunkowe nie dysponują drabinami ani podnośnikami hydraulicznymi, które byłyby w stanie podać prądy gaśnicze na wysokość przekraczającą 100 metrów. Co więcej, ze względów bezpieczeństwa – ryzyko porażenia prądem, eksplozji układów smarowania oraz zawalenia się konstrukcji – całkowicie wykluczone było wprowadzenie ratowników do wnętrza wieży.

Dlaczego gaszenie pożarów turbin wiatrowych jest tak trudne?

Gondola turbiny wiatrowej to w praktyce silnie zagęszczona przestrzeń techniczna pełna materiałów palnych: olejów hydraulicznych i przekładniowych (często kilkaset litrów), tworzyw sztucznych wzmacnianych włóknem szklanym (łopaty wirnika) oraz elementów elektrycznych pracujących pod wysokim napięciem. W przypadku pożaru na wysokości uniemożliwiającej podanie wody z ziemi, jedyną skuteczną metodą gaszenia są systemy stale zamontowane w gondoli (np. instalacje aerozolowe lub gazowe), których starsze lub tańsze modele turbin często nie posiadają.

Zagrożenie wtórne: Spadające elementy i paraliż komunikacyjny

Pożar wymusił natychmiastowe, całkowite zamknięcie autostrady A7 w obu kierunkach pomiędzy węzłami Kitzingen a Marktbreit. Był to olbrzymi cios dla płynności ruchu, biorąc pod uwagę rozpoczęcie jednego z najgorętszych okresów urlopowych w Niemczech (weekend Zielonych Świątek). Droga została odblokowana po około dwóch godzinach, jednak rejon wokół samej turbiny musiał pozostać ogrodzony w promieniu co najmniej 300 metrów.

Poważnym problemem, z jakim musieli mierzyć się policjanci, byli skrajnie nieodpowiedzialni gapiowie (Schaulustige). Osoby te podchodziły pod samą konstrukcję brennende Windrad, ignorując taśmy zabezpieczające, aby zbierać odłamki konstrukcyjne i nagrywać filmy. Służby prasowe policji wydały dramatyczny komunikat, przypominając, że urwanie się nadpalonego, ważącego wiele ton rotora (śmigła) lub jego fragmentów stanowi bezpośrednie, śmiertelne zagrożenie dla życia.

Policja w Kitzingen prowadzi obecnie szczegółowe dochodzenie mające na celu ustalenie dokładnej przyczyny awarii technicznej oraz oszacowanie strat materialnych, które według wstępnych szacunków sięgną milionów euro.

Normy i przepisy przeciwpożarowe w energetyce wiatrowej

W kontekście projektowania i eksploatacji farm wiatrowych, warto przypomnieć o kluczowych aspektach techniczno-prawnych, które powinny towarzyszyć budowie takich obiektów:

• Projektowanie instalacji elektrycznych i systemów bezpieczeństwa w elektrowniach wiatrowych reguluje m.in. międzynarodowa norma IEC 61400 (w szczególności sekcje dotyczące zarządzania ryzykiem i ochrony odgromowej – IEC 61400-24). Pożary bardzo często są wynikiem uderzenia pioruna bądź awarii układu hamulcowego i zwarć w szafach elektroenergetycznych gondoli.
• Wytyczne wiodących zrzeszeń ubezpieczycieli (np. niemieckie wytyczne VdS 3123) jednoznacznie rekomendują, aby współczesne turbiny wiatrowe były wyposażane w automatyczne systemy detekcji i gaszenia pożaru (SFX) w strefach najwyższego ryzyka (generator, transformator, przekładnia).
• Zgodnie z procedurami większości państw europejskich, jeśli pożar rozwinie się wewnątrz gondoli na dużej wysokości, podstawowym działaniem straży pożarnej nie jest bezpośrednia walka z ogniem, lecz zabezpieczenie terenu przed rozprzestrzenieniem się pożaru na sąsiadujące pola/lasy oraz ochrona ludności przed spadającymi elementami.

Źródło: infranken.de/Freiwillige Feuerwehr Stadt Kitzingen

Artykuł Pożar turbiny wiatrowej przy autostradzie A7 w Niemczech. Strażacy bezradni wobec żywiołu na wysokości 100 metrów pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

“Wycinka” turbiny wiatrowej, która rozpoczęła pracę jeszcze w XX wieku. Standardowy okres eksploatacji takich turbin wynosi 20-25 lat. Według danych z NREL (Narodowego Laboratorium Energetyki Odnawialnej) w samym tylko USA co roku wycofywanych jest od 3 do 9 tys. zużytych łopat, a do 2040 roku liczba ta wzrośnie do 10–20 tys. rocznie.

Być może w tym przypadku (jak twierdzi autor filmu) faktycznie udało się ponownie wykorzystać wszystkie elementy turbiny – różne są pomysły na recykling zużytych łopat. Jednak najnowszy raport amerykańskiego Departamentu Energetyki (DOE) bazujący na danych NREL wskazuje, że obecnie udaje się przetworzyć do 90% masy wycofywanych z użytku turbin wiatrowych. Recykling pozostałych 10% komponentów wciąż pozostaje wyzwaniem.

Najłatwiejsze w recyklingu są wieże, fundamenty i stalowe komponenty układów napędowych. Większym wyzwaniem pozostają generatory, osłona gondoli i oczywiście łopaty. Na opłacalność recyklingu komponentów wiatrowych wpływają czynniki takie jak popyt na materiały, opłaty za utylizację, odległości transportowe i dostępność wykwalifikowanej siły roboczej.

Aby przyspieszyć komercjalizację technologii recyklingowych DOE finansuje szereg programów badawczo-rozwojowych, takich jak konkurs Wind Turbine Materials Recycling Prize z nagrodami wartości 5,1 mln dolarów.

Nad wtórnym wykorzystaniem łopat turbin wiatrowych pracują również Polacy:

Artykuł Demontaż zużytej turbiny wiatrowej [USA] pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

W gminie Dobrzyca (woj. wielkopolskie) nakazano rozbiórkę trzech wiatraków, ponieważ – jak ustalił inspektor nadzorujący tę inwestycję – ich maszty mogły służyć jedynie jako podstawy opraw oświetleniowych. – To pozwoliło nam nie dokończyć inwestycji, która zagrażałaby bezpieczeństwu mieszkańców – skomentował burmistrz Dobrzycy Jarosław Pietrzak w rozmowie z serwisem zpleszewa.pl.

W ramach inwestycji w odnawialne źródła energii gmina Dobrzyca w powiecie pleszewskim postawiła w ostatnim czasie trzy turbiny wiatrowe: jedną przy hali widowiskowo-sportowej w Dobrzycy, a dwie pozostałe na terenach spółki komunalnej. 

– Chcieliśmy połączyć wykorzystanie wiatraków i fotowoltaiki dla polepszenia bilansu energetycznego – mówił burmistrz Dobrzycy Jarosław Pietrzak w rozmowie z lokalnym serwisem zpleszewa.pl. Odnawialna energia miała zasilić obiekty należące do gminy Dobrzyca.

Do przetargu na montaż wiatraków zgłosił się jeden oferent. Według informacji podawanych przez serwis pleszew24.info konstrukcja wiatraków miała mieć blisko 20 metrów wysokości, a śmigło około 10 metrów długości. Ich koszt to blisko 300 tys. złotych za sztukę.   

Turbiny wiatrowe 30 kW na masztach… oświetleniowych

Kosztująca blisko milion złotych inwestycja miała przynieść gminie długofalowe oszczędności, ale wyszło inaczej. Nadzorujący inwestycję z upoważnienia dobrzyckiego urzędu inspektor zażądał od wykonawcy – firmy z województwa pomorskiego – przedstawienia stosownych atestów potwierdzających zgodność produktów wykorzystywanych na inwestycji z obowiązującymi normami bezpieczeństwa.

Wątpliwości inspektora wzbudził przedstawiony przez wykonawcę atest z Chin.

– Postanowiliśmy zweryfikować dokumenty u producenta. Okazało się, że zamontowane słupy służą jedynie jako podstawy do lamp oświetleniowych, a nie do turbin wiatrowych – powiedział w rozmowie z PAP Ryszard Kowalski z firmy projektowej w Jarocinie, która nadzorowała inwestycję.

Zdaniem inspektora maszty, na których miały zostać wzniesione turbiny wiatrowe, nie nadawały się do montażu, a cała inwestycja groziła katastrofą budowlaną. Siły, jakie wywołuje śmigło wiatraka, są inne od sił wywoływanych przez oprawy lampy – czytamy w rozmowie z PAP.

Na szczęście w momencie interwencji inspektora inwestycja nie była jeszcze sfinalizowana. Gmina nie straciła pieniędzy, ponieważ środki na inwestycję miały pochodzić z pożyczki. – Po prostu nie zaciągniemy pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu i nie zadłużymy gminy. (…) Jestem wdzięczny naszym inspektorom, którzy dociekając prawdy, dotarli do takich dokumentów. To pozwoliło nam nie dokończyć tej inwestycji, która zagrażałby bezpieczeństwu mieszkańców – podkreślił Jarosław Pietrzak w rozmowie z zpleszewa.pl.

Gmina i spółka zerwały umowę i nakazały rozbiórkę. Na pytanie PAP o podjęcie ewentualnych kroków prawnych w związku z zaistniałą sytuacją burmistrz Dobrzycy odpowiedział, że przetarg został unieważniony i nie planuje dalszych działań w tej sprawie.

Więcej informacji o przetargu: BUDOWA MIKROINSTALACJI WIATROWEJ PRZY HALI WIDOWISKOWO-SPORTOWEJ W DOBRZYCY

Artykuł Turbiny wiatrowe w gminie Dobrzyca do rozbiórki. Stanowiły zagrożenie dla mieszkańców pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Program badawczy realizowany w ramach konkursu ISKRA – budowanie międzyuczelnianych zespołów badawczych obejmuje opracowanie systemów drogowych ekranów akustycznych z wykorzystaniem elementów kompozytowych śmigieł turbin wiatrowych. To badania koncepcyjne, badania eksperymentalne w skali naturalnej oraz badania numeryczne MES.

Z grupą naukowców spostrzegliśmy, że są ogromne problemy związane z utylizacją śmigieł elektrowni wiatrowych, które wyszły z użytkowania bądź są zamieniane na bardziej efektywne pod względem rozwiązań technicznych. Cykl życia śmigła wiatrowego wynosi średnio 20-25 lat. Oznacza to, że po roku 2035 około 225 tys. ton zużytych śmigieł powinno zostać poddanych recyklingowi – wyjaśnia genezę badań dr hab. inż. Mirosław Broniewicz, prof. PB z Katedry Konstrukcji Budowlanych i Mechaniki Budowli Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej.

Okazuje się, że przy zachodniej granicy Polski składowane są dosłownie setki olbrzymich łopat śmigieł, które praktycznie nie ulegną rozkładowi – są wykonane z materiałów kompozytowych wzmocnionych włóknem szklanym. Naukowcy z trzech uczelni ze Ściany Wschodniej zrzeszeni w Politechnicznej Sieci Via Carpatia postanowili zaproponować nowatorski sposób wykorzystania takiego „złomu” przy jak największym poszanowaniu środowiska naturalnego.

Zespół naukowców Politechniki Białostockiej od kwietnia 2023 roku pracuje nad projektem p.t. „Wtórne wykorzystanie łopat turbin wiatrowych w konstrukcjach inżynierskich”, którego celem jest wykorzystanie materiału kompozytowego uzyskanego ze złomowanych łopat turbin wiatrowych do budowy drogowych ekranów akustycznych. Stwierdzili oni, że tak naprawdę nie stanieją dotychczas na świecie efektywne metody ponownego wykorzystania łopat turbin wiatrowych. Naukowcy amerykańscy w procesie pirolizy pod wpływem wysokiej temperatury dokonują rozkładu materiału kompozytowego, oddzielając materiał organiczny od nieorganicznych włókien szklanych, uzyskując w ten sposób materiał, który spalając wykorzystuje się do wytwarzania energii. Niestety jest to proces długotrwały i energochłonny. Duńczycy z kolei zamieniają łopaty śmigieł na elementy małej architektury typu ławki, przystanki, wiaty dla rowerów, czy meble ogrodowe. Naukowcy z Politechniki Rzeszowskiej zaproponowali wykorzystanie łopat w mostownictwie do wykonywania elementów nośnych kładek dla pieszych.

– Ten pomysł został włączony do programu Politechnicznej Sieci Via Carpatia i pozwoli na wykorzystanie do budowy ekranów drogowych prawie całych łopat turbin wiatrowych  – wyjaśnia autorskie rozwianie prof. Broniewicz.

Pomysł jest wynikiem wszechstronnej wiedzy praktycznej naukowców z Politechniki Białostockiej. Bo ekrany drogowe są obecnie budowane na różne sposoby.

– Elementy panelu akustycznego mogą być wykonywane jako żelbetowe, ze zintegrowaną warstwą tłumiącą, w różny sposób barwione, są również ekrany akustyczne wykonywane z elementów z tworzyw sztucznych, czy z blach stalowych – wymienia prof. Broniewicz. – Każde z tych rozwiązań ma dużo cech negatywnych  – ekrany żelbetowe są bardzo trwałe, ale opierają się na wykorzystaniu cementu, którego produkcja bardzo obciąża środowisko. Tworzywa sztuczne mogą podlegać degradacji zaś ekrany wykonywane z blach fałdowych czy trapezowych są mało odporne na warunki środowiskowe zwłaszcza związane z zasoleniem dróg i szybko ulegają korozji stąd pomysł, żeby do budowy ekranów wykorzystać materiał kompozytowy.

A takim doskonałym materiałem kompozytowym jest właśnie materiał odpadowy z kompozytowych śmigieł elektrowni wiatrowych.

– Moim pomysłem i zadaniem naszej uczelni było użycie pociętych elementów kompozytowych do budowy ekranów drogowych – mówi prof. Broniewicz, lider zespołu naukowców w Politechnice Białostockiej. W jego skład wchodzą dr inż. Krzysztof Czech, także z Katedry Konstrukcji Budowlanych i Mechaniki Budowli Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej, dr inż. Robert Andrzej Stachniewicz z Katedry Budownictwa Zrównoważonego i Instalacji Budowlanych WBiNŚ oraz doktorant mgr inż. Filip Broniewicz.

Dobrze wyprofilowane śmigło pomaga przenieść na wirnik turbiny jak największą porcję energii wiatrowej, ale też stanowi wyzwanie przy projektowaniu ekranów akustycznych.

– Te elementy mają ciągłą krzywiznę – zmienia się i przekrój i grubość – przypomina prof. Broniewicz. – Tworząc wstępną koncepcję założyliśmy pocięcie śmigieł na mniejsze elementy, z których będą składane panele ekranów akustycznych.

Kolejnym problemem było to, że śmigła są wykonywane z różnego rodzaju materiałów. Wewnętrzne żebra wzmacniające są wykonane z pełnego kompozytu o grubości 3 cm natomiast w pozostałej części zastosowany jest materiał trzywarstwowy czyli typu sandwich, gdzie tylko okładziny zewnętrzne o grubości 3 mm są elementami kompozytowymi natomiast sam rdzeń wykonany jest z drewna balsa.

– Aby wykorzystać jak największą ilość materiału z każdego śmigła zbadaliśmy właściwości mechaniczne litego kompozytu, jak i właściwości mechaniczne materiału trójwarstwowego – opowiada prof. Broniewicz. Tu naukowcy wykorzystali dobrze znaną Metodę Elementów Skończonych i stworzyli model numeryczny przykładowego panelu akustycznego.

– Obciążyliśmy go zgodnie z wymaganiami norm przedmiotowych – uwzględniliśmy zarówno obciążenie wiatrem działającym na ekrany drogowe, jak i obciążeniem ruchem samochodowym, czyli wszystkimi wymaganymi rodzajami obciążenia i w sposób numeryczny sprawdziliśmy wytrzymałość tych paneli – wyjaśnia kolejny krok w badaniach prof. Broniewicz. – Wyniki wyszły zadowalające, bo stopień wytężenia panelu akustycznego od najbardziej ekstremalnych obciążeń wynosił 47%, czyli według symulacji są to elementy bardzo wytrzymałe.

Teraz nadszedł czas na badania doświadczalne. W hali WBiNŚ czekają na pocięcie olbrzymie śmigła. Są już przygotowane dwuteowniki i ceowniki, które posłużą do wykonania rzeczywistego panelu.

– W ramę z ceownika zimnogiętego  zostaną wpasowane elementy wycięte ze śmigła elektrowni wiatrowej, a całość zostanie osadzona na słupach z dwuteownika stalowego 160 mm i będzie  obciążana za pomocą systemu siłowników hydraulicznych, żeby zobrazować rzeczywiste obciążenie działające na konstrukcję drogową – planuje prof. Broniewicz.

Po badaniach wytrzymałościowych modelowe panele przejdą badania akustyczne, czyli naukowcy sprawdzą efektywność akustyczną paneli. Najpierw – za pomocą wyspecjalizowanych programów, czyli narzędzi informatycznych, a następne już dużej komorze akustycznej, jaką dysponuje Politechnika Rzeszowska – partnerska uczelnia w Politechnicznej Sieci Via Carpatia.

– Nasz element w skali naturalnej zostanie zbadany z zastosowaniem specjalistycznego sprzętu do badania właściwości akustycznych – podkreśla prof. Broniewicz.

Jednocześnie naukowcy z wszystkich trzech uczelni Sieci przygotowują pierwszą międzynarodową publikację w renomowanym piśmie naukowym.

– Naukowcy z Politechniki Rzeszowskiej już poparli nasz kierunek badań, teraz czekamy na recenzję badaczy z Politechniki Lubelskiej i już wkrótce przedstawimy światu rezultaty naszych wstępnych badań – planuje prof. Broniewicz.

Taki wspólny projekt jest elementem programu ISKRA, polegającego na budowaniu międzyuczelnianych zespołów badawczych. Planowane zakończenie projektu p.t. Wtórne wykorzystanie łopatek turbin wiatrowych w konstrukcjach inżynierskich jest planowane na 31 lipca 2025 roku.

Źródło: Politechnika Białostocka

Artykuł Zużyte łopaty turbin wiatrowych ponownie wykorzystane do budowy ekranów akustycznych pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

W niedzielę 6 sierpnia w okolicy miejscowości Saduny, Podwałki i Dubliny w powiecie kętrzyńskim spłonęła jedna z turbin wiatrowych zlokalizowanych we wschodniej części farmy wiatrowej Korsze.

Turbina wiatrowa Gamesa G90 o wysokości 100 metrów i nominalnej mocy 2 MW zapaliła się późnym popołudniem. Według relacji świadków ogień miał pojawić się w okolicy wirnika turbiny, po czym rozprzestrzenił się na całą gondolę i łopaty wirnika. Czarny dym wydobywający się z siłowni wiatrowej i spadające na ziemię płonące elementy turbiny były widoczne z wielu kilometrów.

Z okolicznych jednostek na miejsce pożaru przybyło prawie 20 strażaków, ale mogli oni tylko przypilnować, aby konstrukcja wypaliła się nie powodując dodatkowych szkód.

Akcja gaśnicza zakończyła się przed godz. 22:00. Przyczyny powstania ognia nie są jeszcze znane.

Źródło: OSP Korsze

Artykuł Pożar turbiny wiatrowej pod Kętrzynem pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Inne ujęcie tej samej elektrowni wiatrowej:

Artykuł Turbiny wiatrowe z długą ekspozycją pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Uderzenie pioruna podczas wczorajszej burzy na farmie wiatrowej w pobliżu Crowell (Texas, USA) spowodowało zapalenie się jednej z turbin wiatrowych.

Video i zdjęcia modelu turbiny sprzed pożaru zamieścił na Twitterze jeden z serwisantów:

Artykuł Pożar turbiny wiatrowej po uderzeniu pioruna pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Patent na wstępne dokręcanie nakrętek śrub fundamentowych

Artykuł Dokręcanie śrub wiatraka pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Wrak turbiny wiatrowej po przejściu orkanu Ylenia pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Złamana łopata turbiny na farmie wiatrowej Dobiesław pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.