Do naprawy będzie Ci niezbędny zestaw specjalistycznych narzędzi takich jak opalarka, wkrętak torx T9, wkrętak krzyżowy PZ/S1, wkrętak płaski i długie szczypce (opcjonalnie), konkretna wtyczka – PCE 0521-SR, tapeciak (którego brak na poniższym zdjęciu) oraz multimetr (AVO 415) do ewentualnej diagnostyki przed rozkręceniem obudowy.

Warto też zapoznać się z samym schematem, choć nie jest to wymagane

Jak widzisz sam adapter nie jest bardzo skomplikowany, zarówno pod względem konstrukcyjnym jak i pod względem działania.

Przybliżę Ci kilka informacji, które mogą być Ci pomocne w identyfikacji usterki.

Styki pomocnicze WS03 (poniżej oznaczone od 1 do 5) mają średnicę fi 1.2 / 2 mm (wew/zew). W większości multimetrów są na wyposażeniu sondy tej średnicy i wystarczającej długości aby dosięgnąć styku.

1-puste

2-3 adres adaptera, to dzięki niemu miernik wie że został podłączony adapter tego typu i wynosi w przypadku WS03 15 kOmów.

4-5 styki komunikacyjne, dla których wartość wynosi:

• ~5 kOmow przy braku wciśniętego przycisku
• ~2.6 kOmow dla przycisku START
• ~1.3 kOmow dla przycisku ENTER

L, PE, N – Styki bananowe fi 4 mm są całkowicie izolowane od sterowania.

1. Najczęstszą usterką pojawiającą się w tym adapterze są pękające i odpadające blaszki od styku ochronnego znajdujące się wewnątrz otworu wtyczki schuko.

Dla porównania, znając tą usterkę od dawna używam samorobnej przejściówki do tego adaptera na wtyk kątowy.

Oszczędza ona sam adapter i ułatwia podłączenie do gniazd w zakamarkach. Jednocześnie zachowując pełną funkcjonalność adaptera – wytrzymał już kilkadziesiąt tysięcy pomiarów, gdzie sam adapter wytrzymuje od kilku do kilkunastu tysięcy gniazd.

Usterka ta, jeżeli już wystąpiła, objawia się brakiem lub słabym stykiem ochronnym i wyświetlaniem przez miernik komunikatu “PE!”. Można ją w bardzo łatwy sposób naprawić. A co ważne, przy niskim nakładzie środków finansowych.

Aby rozebrać rękojeść adaptera należy podgrzać przylepiec, na którym są oznaczenia przycisków START i ENTER. Należy robić to z wyczuciem i z pewnej odległości, od czasu do czasu próbując delikatnie podważyć płaskim wkrętakiem (lub tapeciakiem). Jak już zacznie się odklejać to proponuję użyć długich szczypiec i delikatnie odklejać trzymając przylepiec szczypcami – ze względu na temperaturę nagrzanego elementu.

Tutaj drobna uwaga, jeżeli klej osiągnie odpowiednią temperaturę to nie ostygnie on w kilka sekund. Możemy więc spokojnie odłożyć opalarkę i złapać za podgrzany element. Sugeruję tu wyposażyć rękę, którą będziemy chwytać, w rękawice aby się zwyczajnie nie poparzyć (taka kuchenna w zupełności wystarczy).

Po odklejeniu przylepców ukażą się cztery otwory, w których są śruby torx T9, którymi cała konstrukcja jest skręcona. Śruby są 4, po dwie z każdej strony rękojeści.

Po odkręceniu wszystkich czterech śrub możemy zdjąć obudowę.

Po jej zdjęciu ukaże Ci się fragment uciętej zwykłej wtyczki. Naprawa polega na wymianie jej wnętrza 1:1.

A więc wejdź na popularny portal sprzedażowy i zamów niezbędną wtyczkę (PCE 0521-SR za około 10 PLN + przesyłka)

Aby wyciągnąć środek wtyczki należy odkręcić śrubkę znajdująca się na zgrubieniu wtyczki.

Ważne!

Aby zachować prawidłowe wskazania, należy przewody przykręcić w takiej samej kolejności do nowej wtyczki (L z lewej).

Składamy wszystko z powrotem i gotowe. Koszt naprawy około 10 PLN + koszt dostawy wtyczki. Czasowo: około 30 minut ciężkiej pracy w pocie czoła

Usterka 2. Nie działają przyciski START i ENTER.

Najczęściej odpada jeden z przewodów ~0.2mm² przylutowane do płytki w rękojeści adaptera. Sprawdź rezystancje między stykami 4 i 5, powinna ona wynosić ~5 kOmów. Jeżeli tak nie jest to z pewnością masz do czynienia właśnie z tą usterką.

Aby rozebrać adapter należy postępować tak jak w przypadku wymiany wtyczki.

Usterka 3. Miernik nie rozpoznaje podłączenia adaptera

Sprawdź rezystancje między stykami pomocniczymi 2 i 3 – powinna ona wynosić 15 kOmów.

Prawdopodobnie puścił styk przy rezystorze adresowym znajdującym się we wtyczce do miernika między stykiem 2 i 3 i znajduje się bezpośrednio we wtyczce z wtykami bananowymi.

Tutaj naprawa już taka prosta nie jest.
Pierwszą dość trudną operacją jest rozebranie obudowy wtyczki od strony wtyków bananowych. Nie jest ona bowiem skręcana a klejona i jej rozłożenie wymaga dość długiego i równomiernego nagrzewania przy jednoczesnym i delikatnym rozdzielaniu jej elementów.

Aby wysunąć styk i dostać się do miejsca lutowania przewodu należy podgrzać z wyczuciem opalarką w miejscu styków pomocniczych, a następnie używając sond probierczych (prosto z drugiej półkuli naszego globu) wypchnąć styk w kierunku przewodu, niekiedy wspomagając się przy tym młotkiem… 

Gdy już wyjdzie tak że będzie wystawał, łapiemy szczypcami i wykonując półobroty w jedną i w drugą stronę wysuwaj powoli styk z plastikowej obudowy.

Ważne!

• wtyczka musi być podgrzana aby tylko zwiększyć elastyczność materiału.
• wypychać styki należy prostopadle do ich osi.
• lutować należy dopiero po całkowitym wyciągnięciu styku z otworu, aby nie rozpuścić i nie zwiększyć średnicy jego otworu.
• należy lutować tak aby przewód wychodził delikatnie w bok od miejsca lutowania. Tutaj jest to o tyle istotne że składając wszystko do kupy będziemy zmuszeni wcisnąć ten styk, a najprościej jest to zrobić używając tej samej sondy probierczej, której użyliśmy do jej wyciągnięcia.

Podczas składania styków z powrotem do wtyczki w początkowym etapie warto ją podgrzać ponownie i wykonując półobrotu wsunąć go na swoje miejsce. Następnie za pomocą sondy probierczej wcisnąć do środka.

Niestety, jeżeli pęknie jeden ze styków pomocniczych (zazwyczaj podczas zwykłej eksploatacji) lub uszkodzony zostanie sam przewód, co jest rzadkością, poszukiwania tych elementów pozostawiam Tobie. Mi się nie udało znaleźć dostępnych od ręki i w detalicznych ilościach.

Jeżeli jednak uważasz naprawę we własnym zakresie za nieopłacalną, koszt nowego adaptera na dzień pisania tej treści wynosi 393,60 zł brutto (sklep producenta).

Galeria – naprawa obrazkowo:

Podgrzewamy nalepkę aby ją zdjąć bez uszkadzania podważając delikatnie nożykiem lub płaskim wkrętakiem.

Po zdjęciu nalepki masz dostęp do wszystkich śrub, którymi jest skręcona obudowa adaptera.

W niektórych przypadkach pod naklejką znajdziesz “autograf” osoby montującej adapter

Odkręć 4 śruby wkrętakiem Torx T9.

Delikatnie rozegnij aby oddzielić od siebie dwie części obudowy.

Po zdjęciu obudowy masz dostęp do płytki i wtyczki

Jak widzisz, stara wtyczka (u góry) i nowa wtyczka (na dole) niczym się od siebie nie różnią (oprócz braku blaszek styku ochronnego)

Jeżeli nie działają przyciski “Start” i “Stop” to pewnie odpadł jeden z tych cieniutkich przewodów, wystarczy go przylutować.

Teraz poskładaj wszystko do kupy i gotowe

Pamiętaj, to nie jest materiał szkoleniowy, a jedynie opis w jaki sposób poradziłem sobie z najczęściej występującymi usterkami. Wszelkie naprawy wykonujesz na własną odpowiedzialność!

Artykuł WS-03 bez tajemnic – czyli naprawa za około 30 PLN w 30 minut pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Adapter montażowy na złaczki WAGO 221-415, pasuje do wszystkich przycisków aparatury pulpitowej Eaton M22-A 216374

Projekt do druku 3D i wykonanie autorstwa Konrada. Źródło: https://makerworld.com/en/models/783613

Artykuł Adapter montażowy na przyciski Eaton M-22 pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Większość problemów, z jakimi mierzą się użytkownicy, wynika z niewiedzy o sposobie działania wszelkiego rodzaju przyrządów do lokalizacji uszkodzeń i trasowania instalacji, a co za tym idzie, nieświadomości błędów popełnianych przy doborze przyrządu, metody czy nawet podłączenia takiego przyrządu do badanego obiektu.

W poniższej treści postaram się nieco przybliżyć temat trasowania przewodów i lokalizacji uszkodzeń w budynkach za pomocą przyrządów podręcznych, a także przedstawię jakich przyrządów sam używam i dlaczego.
Dodatkowo pod spodem znajdziesz odsyłacze do stron producenta, który nie prowadzi sprzedaży bezpośredniej, ale znajdziesz tam karty katalogowe wraz z pełną specyfikacją techniczną.

Wiedz też, drogi czytelniku, że poniższa treść nie jest w żaden sposób materiałem sponsorowanym. Jest ona obiektywna i oparta wyłącznie o własne przyrządy i własne doświadczenia, także z ich konkurencyjnymi odpowiednikami, z którymi miałem przyjemność (a czasem żadnej) pracować. Na końcu postaram się też wyjaśnić dlaczego, po latach użytkowania innych przyrządów, mój wybór padł akurat na taki zestaw jakim się obecnie posługuję.

Zestaw do lokalizacji uszkodzeń w instalacjach oraz do ich trasowania

Odmiennie jak robiłem do tej pory, przedstawię cały zestaw przyrządów i ułatwiaczy, które posiadam i którymi posługuje się prawie codziennie.

Jeżeli zajmujesz się takimi zadaniami komercyjnie to zapewniam, że cały zestaw zwróci się po kilku zleceniach w postaci choćby zaoszczędzonego czasu i nerwów.

Adapter MTF230 do gniazd wtykowych będący absolutnym “must have” przy prowadzeniu dowolnych prac pomiarowych w instalacjach. Umożliwia on podłączenie dowolnego urządzenia, wyposażonego we wtyki bananowe, do gniazd wtykowych UNI-Schuko.

Na marginesie: jakiś czas temu zbudowałem na swoje potrzeby odpowiednik, jednak nie ukrywam, że był on o wiele większy i mniej praktyczny, a koszt jego budowy przewyższał koszt zakupu MTF230, o istnieniu którego nie miałem w tamtym czasie pojęcia.

Zestaw adapterów do opraw oświetleniowych LA Kit, w skład którego wchodzą adaptery do opraw oświetleniowych E14, E27 i GU10 umożliwiające podłączenie dowolnego przyrządu pomiarowego za pomocą przewodów z wtykami bananowymi bezpośrednio do gniazda źródła światła.

Zestaw składa się z pięciu adapterów, dwóch przewodów pomiarowych zakończonych wtykami bananowymi i futerałem transportowym.

Swoją drogą, w zestawie LA Kit znajdziesz adaptery do gniazd typu B15 i B22, choć w naszych lokalnych warunkach nie widzę dla nich zastosowania – niemniej w zestawie są.

Powyższe adaptery uważam za niezbędne dla każdego kto prowadzi prace na obiektach czynnych lub uszkodzonych. Znacznie przyspieszają one pracę.

W moim zestawie nie może zabraknąć wskaźnika dwubiegunowego MET1000, który jest wyposażony w funkcję pomiaru rezystancji do 50kΩ i za pomocą którego jestem w stanie określić polaryzację żył badanego przewodu i napięcie pomiędzy nimi.

Więcej o nim możesz przeczytać w materiale o najbardziej przemyślanym wskaźniku jaki miałem. 

Lokalizator zabezpieczeń obwodów pod napięciem MFL205

Jego jedynym zadaniem jest bezzwłoczne wskazanie zabezpieczenia obwodu pod napięciem, do którego jest podłączony nadajnik. I naprawdę, wskazanie jest precyzyjne i bezzwłoczne, a odbiornik natychmiast reaguje na wykryty sygnał. Nie jest to skomplikowany w użyciu przyrząd.

Nadajnik jest bezbateryjny, zasilany bezpośrednio napięciem sieciowym. Jego działanie jest sygnalizowane czerwoną kontrolką na froncie obudowy. Wysyła on odpowiednio zmodulowany sygnał po żyle liniowej, dlatego tak ważne jest określenie polaryzacji w badanym punkcie przyłączenia nadajnika.

Sam odbiornik zasilany jest baterią 9V. 

Mimo, że nie spędza się z nim zbyt wiele czasu, ma on bardzo wygodny uchwyt. Jest wyposażony w jeden przycisk ON/OFF, którego krótkie naciśnięcie powoduje “reset” odbiornika.

Użytkownicy konkurencyjnych przyrządów z pewnością znają problemy z “oswajaniem” się odbiornika z sygnałem, co w ekstremalnych przypadkach skutkowało brakiem wskazań i wymuszało restart poprzez wyłączenie i ponowne uruchomienie. W MFL205 ta niedogodność została wyeliminowana.

Odbiornik jest wyposażony w diodę sygnalizującą stan odbieranego sygnału, która zmienia barwę na zieloną w chwili znalezienia zabezpieczenia obwodu, do którego został wcześniej podłączony nadajnik jednocześnie zwiększając częstotliwość sygnału dźwiękowego. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie.

Czy jest Ci on potrzebny? Tak. Wyobraź sobie, że musisz wyłączyć obwód, na którym będziesz prowadził pracę i tylko ten obwód. Na wyłączenie innych nie ma absolutnie zgody, a tym samym nie ma możliwości zastosowania metody prób i błędów.

U zwyczajnego niewymagającego klienta też dostajesz +50 do doświadczenia za to, że przy okazji przesuwania jednego gniazda w pokoju nie wyłączysz całego mieszkania resetując przy tym wszystkie zegary w sprzętach AGD (których to nikt nie umie ustawić bez instrukcji obsługi) oraz modemy i routery, które potrzebują więcej czasu do ponownego połączenia.

Nie wdawajmy się w przepychanki, że obwody powinny być opisane, bo może kiedyś były… albo i nie.

Będąc przy opisach, nie sposób pominąć, że i w tym zakresie znajdzie zastosowanie i bardzo przyspieszy pracę.

Reasumując: jednoznacznie uważam, że MFL205 jest wart swojej ceny, a skuteczność działania jest niepodważalna.

Lokalizator uszkodzeń i tras przewodów oraz kabli MCT105

Jest to przyrząd, który ma właśnie takie przeznaczenie. Ku mojemu zaskoczeniu sprawdza się również przy lokalizacji zabezpieczenia obwodu, do którego podłączony jest nadajnik. 

Nie ukrywam jednak, że nie jest to jego główne zastosowanie, a w związku z tym – w porównaniu do MFL205 – jest zdecydowanie wolniejszy.

Za jego pomocą możesz określić położenie przewodów pod napięciem bez użycia nadajnika, trasować instalację i poszczególne przewody oraz lokalizować uszkodzenia takie jak zwarcia czy przerwy.

W zestawie otrzymasz odbiornik wraz z nadajnikiem, dwa miękkie i elastyczne przewody zakończone wtykami bananowym, dwa dobrej jakości krokodylki, dwie sondy ostrzowe konstrukcyjnie przystosowane do otworów fi 4mm w gniazdach wtykowych oraz dwie markowe baterie 9V do zasilenia odbiornika i nadajnika. Dzięki temu bezpośrednio po odpudełkowaniu możesz rozpocząć pracę bez konieczności biegania po sklepach w poszukiwaniu odpowiedniego źródła zasilania.

Całość jest zapakowana w walizkę wyłożona gąbką, co zabezpiecza przyrząd podczas transportu i ułatwia przechowywanie.

Odbiornik jest lekki i smukły, co bardzo pozytywnie wpływa na obsługę i użytkowanie. Przycisk ON/OFF jest umieszczony w dolnej części przyrządu, z dala od przycisków funkcyjnych, co skutecznie uniemożliwia jego przypadkowe wyłączenie. Będąc przy przyciskach, mamy do czynienia raptem z sześcioma funkcyjnymi:

• Pierwszy – do obsługi dźwięku i podświetlenia,
• Drugi – do przełączania między funkcją pracy z nadajnikiem a funkcją wykrywania przewodów pod napięciem (działa też przy 12V DC),
• Trzeci – odpowiedzialny za działanie latarki,
• Czwarty- do zmiany trybu lokalizacji sygnału z automatycznego na ręczny,
• Po bokach którego znajdują się dwa przyciski odpowiedzialne za zwiększenie lub zmniejszenie dokładności lokalizowanego sygnału.

Podświetlany białym światłem czytelny wyświetlacz, na którym wyświetlane są informacje takie jak moc odbieranego sygnału, zarówno w postaci cyfrowej jak i graficznej, tryb pracy oraz kod i nastawiona moc nadajnika.

Nadajnik jest zdecydowanie prostszą konstrukcją. Mały i lekki dzięki czemu nie trzeba kombinować “konstrukcji wsporczych” w obawie, że gniazdo, do którego zostanie przyłączony, wyrwie się ze ściany lub wypnie się z przewodów pod własnym ciężarem – co w przypadku konkurencyjnych przyrządów właśnie ma miejsce.

Na pokładzie nadajnika mamy raptem dwa przyciski: jeden do włączenia nadajnika i drugi do włączenia podświetlenia przez dłuższe przytrzymanie oraz zmiany mocy nadawanego sygnału. Mamy tu do wyboru 3 ustawienia, co w połączeniu z możliwością zmiany dokładności w odbiorniku daje możliwość dopasowania do panujących w danej sytuacji warunków.

Nadajnik jest wyposażony w czytelny podświetlany ekran, na którym wyświetlane są informacje o kodzie (kanale nadawanego sygnału) nadajnika oraz ustawionej mocy nadawanego sygnału.

Najczęściej popełniane błędy przy lokalizowaniu uszkodzeń oraz trasowaniu instalacji elektrycznej

Najczęściej popełniane błędy:

1. Brak weryfikacji charakteru uszkodzenia,
2. Brak uziemienia żył, w tym drugiego końca uszkodzonej żyły, przy lokalizowaniu przerwy,
3. Brak uziemienia nadajnika,
4. Brak podłączenia 2 przewodów nadajnika do badanych żył zwartych ze sobą,
5. Nieprawidłowy dobór metody do lokalizowania uszkodzenia lub trasowania,
6. Nieprawidłowy dobór przyrządów i ich charakterystyki pracy,
7. Stosowanie metody jednobiegunowej do trasowania obwodów pod napięciem zabezpieczonych RCD,
8. Nieprawidłowe podłączenie nadajnika do żył L-PE przy trasowania obwodów pod napięciem zabezpieczonych RCD,
9. Brak określenia polaryzacji żył obwodu pod napięciem do którego jest podłączony nadajnik,
10. Brak weryfikacji czy uszkodzona jest instalacja czy urządzenie.

Określanie charakteru uszkodzenia

Od tego jest uzależniony dobór przyrządu i metody z jaką zostanie on zastosowany. W celu określenia charakteru uszkodzenia należy przeprowadzić szereg czynności.

W pierwszej kolejności nie zaszkodzi mały wywiad środowiskowy:
– Co się dzieje?
– Kiedy się dzieje?
– Od kiedy się dzieje?
Wszystkie te informacje, które jest w stanie przekazać laik, będą dla Ciebie pomocne przy lokalizowaniu uszkodzenia i zawężą obszar instalacji, na którym będziesz prowadził prace.

Następnie powinieneś odłączyć wszystkie urządzenia podłączone do podejrzanego obwodu w celu eliminacji problemu leżącego po stronie któregokolwiek z nich.

Minimum narzędzi, które powinniśmy mieć pod ręką to wskaźnik dwubiegunowy z funkcją pomiaru rezystancji i ciągłości, taki jak Megger MET1000.

Test ciągłości

Najprostszym sposobem aby tego dokonać, po wyłączeniu zasilania, jest zwarcie wszystkich żył na końcu obwodu np. za pomocą kostki Wago i sprawdzenie ciągłości między nimi w rozdzielnicy. Jest to o tyle wygodne rozwiązanie, że nie wymaga rozciągania niekiedy bardzo długich przewodów pomiarowych.
Ważne jest aby żyły zewrzeć ze sobą na końcu obwodu. w przeciwnym razie test przeprowadzisz między tablicą rozdzielczą a jedynie miejscem obwodu, w którym zwarłeś ze sobą żyły.

Przykładem może być test:
L-N – ciągłość zachowana (powinna być zachowana)
L-PE – brak ciągłości  (powinna być zachowana)
N-PE – brak ciągłości (powinna być zachowana)
Ponieważ między PE a pozostałymi żyłami ciągłość nie jest zachowana, możesz być pewny, że przerwana jest żyła ochronna.

W przypadku układu zasilania TN-C (2 żyły) i TT (3 żyły przy czym żyła ochronna nie jest połączona galwanicznie z żyłą neutralną) sprawa jest o tyle prosta, że praktycznie wystarczy odłączyć zasilanie podejrzanego obwodu i dokonać prób ciągłości pomiędzy żyłami.

W układzie TN-S/TN-CS jest to trochę bardziej utrudnione, ze względu na galwaniczne połączenie żyły ochronnej i żyły neutralnej przez uziom budynku, na którym prowadzisz prace.
Jeżeli obiekt jest wyposażony w wyłącznik różnicowoprądowy, który zabezpiecza uszkodzony obwód, wtedy wystarczy go wyłączyć – nierzadko wyłączając przy okazji pozostałe obwody.
Sytuacja komplikuje się jednak kiedy takim wyłącznikiem uszkodzony obwód zabezpieczony nie jest. W takim przypadku należy wyłączyć całe zasilanie obiektu, najlepiej przez wyłączenie zabezpieczenia przedlicznikowego, a następnie odłączyć przewód neutralny w tablicy obiektu, na którym są prowadzone prace.

Więcej o układach zasilania możesz przeczytać w artykule: https://elektrykapradnietyka.com/21667/tnc-tns-tncs-tt-it/

Test zwarcia

Rozłącz zwarte wcześniej (za pomocą kostki Wago) żyły i dokonaj ponownie testu ciągłości.

Teraz sprawdzasz odwrotność ciągłości a więc szukasz między którymi żyłami będzie zwarcie.

Przykładem może być test:
L-N – brak ciągłości (NIE powinna być zachowana)
L-PE- jest ciągłość (NIE powinna być zachowana)
N-PE – brak ciągłości (NIE powinna być zachowana)
Ponieważ między L-PE ciągłość jest zachowana to możesz być pewny, że zwarte ze sobą są właśnie te żyły.

Oczywiście, istnieją kombinacje tego rodzaju uszkodzeń jak przerwana żyła i przy okazji zwarta do innej inne żyły. Nie ma znaczenia czy zaczniesz od usuwania zwarcia czy przerwy, jednak ja zawsze w pierwszej kolejności lokalizuje i usuwam zwarcia z obwodu.

Trasowanie przewodu bez napięcia – metoda dwubiegunowa (prądowa)

W pierwszej kolejności należy wytrasować przebieg uszkodzonego przewodu. Jest to najlepsza metoda trasowania. Aby tego dokonać podłącz nadajnik MCT105 do żył przewodu których ciągłość jest zachowana. zewrzyj ze sobą te żyły na końcu przewodu, włącz nadajnik i ustaw siłę nadawanego sygnału na poziom II.
W odbiorniku za pomocą przycisku MODE uruchom tryb ręcznej dokładności.
Jest to jedna z najbardziej skutecznych metod ze względu na wymuszenie przepływu prądu w trasowanym przewodzie lokalizowanego obwodu.

Ok, ale co jeżeli przerwane są dwie żyły?

Trasowanie przewodu bez napięcia – metoda jednobiegunowa (napięciowa)

Do przewodu, którego ciągłość jest zachowana, podłącz przewód z czerwonego gniazda nadajnika MCT105, a przewód z gniazda czarnego podłącz do przewodu uziemionego w tablicy rozdzielczej.
Ustaw moc nadawanego sygnału na II poziom, dzięki temu w razie potrzeby będziesz mógł zwiększyć lub zmniejszyć siłę nadawanego sygnału. W celu zwiększenia dokładności (zmniejszenia prezentowanego sygnału naciśnij) naciśnij przycisk MODE na odbiorniku, a następnie sąsiednimi strzałkami zwiększ lub zmniejsz moc prezentowanego sygnału. Podążaj za sygnałem
Ta metoda nie jest tak skuteczna jak metoda dwuprzewodowa, więc spodziewaj się sygnału o mniejszej wskazywanej mocy.

Teraz już posiadasz wszystkie niezbędne informacje do przystąpienia do lokalizacji uszkodzenia.

Lokalizowanie zwarcia

Przed podłączeniem nadajnika warto wcześniej uziemić trzecią (lub pozostałe) żyłę, co zwiększy dokładność odczytów.

Podłącz nadajnik MCT105 do dwóch uszkodzonych, zwartych ze sobą żył (przykładowe L i PE).

Ustaw moc nadawanego sygnału na II poziom, dzięki temu w razie potrzeby będziesz mógł zwiększyć lub zmniejszyć siłę nadawanego sygnału. W celu zwiększenia dokładności (zmniejszenia prezentowanego sygnału naciśnij) naciśnij przycisk MODE na odbiorniku, a następnie sąsiednimi strzałkami zwiększaj lub zmniejszaj moc prezentowanego sygnału.

Sygnał na odbiorniku zacznie zanikać w miejscu gdzie będzie zwarcie.

Co jeżeli uszkodzenie istnieje, ale nie jesteśmy w stanie go określić?
Należy pamiętać o zjawisku przebicia. Używając podręcznego przyrządu może się okazać że na obwodzie na którym problem występuje nie jesteś w stanie jednoznacznie go wykryć. W takiej sytuacji należy posłużyć się miernikiem rezystancji izolacji np. MIT400 mk.2 do określenia między jakimi żyłami dochodzi do przebicia.

Nie wchodząc w szczegóły, muszę jednak przypomnieć że uwzględniając wytyczne normy PN-HD 60364-6 rezystancja między poszczególnymi żyłami w instalacjach odbiorczych musi być większa niż 1MΩ dla napięcia probierczego 500V DC. O uszkodzeniu zatem możesz mówić zawsze jeżeli warunek ten nie zostanie spełniony.

Może zajść też konieczność zastosowania bardziej specjalistycznej metody jak reflektometrycza, np. z użyciem TDR500 mk.3 lub TDR1000 mk.3.

Tym samym, w takiej sytuacji MCT105 posłuży Ci jedynie do wytresowania przebiegu instalacji, a TDR500/3 do określenia odległości, na której występuje uszkodzenie (o badaniach reflektometrycznych może jednak opowiem innym razem ).

Lokalizowanie przerwy

W tablicy rozdzielczej odłącz żyłę uszkodzoną pozostałe żyły zewrzyj ze sobą i uziom poprzez podłączenie ich do uziemionej żyły PEN lub PE.
Na końcu obwodu podłącz przewód z czerwonego gniazda nadajnika MCT105 do uszkodzonej żyły, a przewód z gniazda czarnego do jednej z uziemionych wcześniej żył.
Ustaw moc nadawanego sygnału na II poziom, dzięki temu w razie potrzeby będziesz mógł zwiększyć lub zmniejszyć siłę nadawanego sygnału. W celu zwiększenia dokładności (zmniejszenia prezentowanego sygnału naciśnij) naciśnij przycisk MODE na odbiorniku, a następnie sąsiednimi strzałkami zwiększaj lub zmniejszaj moc prezentowanego sygnału.

Sygnał na odbiorniku zacznie zanikać w miejscu gdzie będzie przerwa.

Po zakończeniu prac związanych z lokalizacją uszkodzeń i ich naprawą pamiętaj aby przywrócić wszystkie połączenia przewodów do stanu pierwotnego.

Metody trasowania pod napięciem

Podłączamy L i N do nadajnika MCT105 zgodnie ze wskazaną na nim polaryzacją.

Jest to najmniej skuteczna metoda trasowania ze względu na to, że pola elektromagnetyczne prowadzonych równolegle względem siebie żył będą się znosić wzajemnie.
Aby poprawić skuteczność tej metody należy podłączyć nadajnik do najbardziej oddalonego punktu trasowanego obwodu.

Nie oznacza to, że metoda ta jest bezużyteczna. Zwyczajnie niesie za sobą pewne ograniczenia.
UWAGA!!! W przypadku obciążonych obwodów należy brać pod uwagę że sygnał może osłabnąć lub wręcz zaniknąć w zależności od zakłóceń panujących w badanym obiekcie

Tryb detekcji bezdotykowej NCV (Not Connected Voltage) – bez użycia nadajnika

Piszę to z całą sympatią do zawodu stolarzy i hydraulików, którzy dzięki swoim umiejętnościom zapewniają mi ciągłość prac w zakresie lokalizacji uszkodzeń. Megger MCT105 znajdzie też zastosowanie zarówno u nich jak i w domowym zestawie narzędzi.
Umożliwia określenie czy pod tynkiem, w miejscu planowanego wiercenia, nie znajdują się przewody pod napięciem. Dzięki temu można uniknąć wielu niepotrzebnych nerwów będących wynikiem przypadkowych uszkodzeń instalacji elektrycznej.
W tym celu w odbiorniku należy uruchomić funkcję przyciskiem NCV.

Jak widzisz, możliwości jest wiele, a dobór metody zależy od warunków w jakich prowadzisz prace i ich charakteru. Metodę powinieneś dobrać do obiektu i na podstawie jej przeznaczenia.

Dlaczego zdecydowałem się na zakup poszczególnych elementów mojego zestawu i dlaczego o tym piszę?
Miałem możliwość porównania 4 najpopularniejszych przyrządów w jednym z obsługiwanych obiektów podłączając pod badany obwód nadajniki każdego z nich w taki sam sposób i stosując takie same metody oraz zapewniając takie same warunki pracy dla każdego z nich.

Zestaw przyrządów Megger bardzo dobrze radzi sobie przy trasowaniu i lokalizowaniu uszkodzeń przewodów w bardzo niekorzystnych warunkach. Począwszy od lokalizacji zabezpieczeń obwodów, w których pracują falowniki, przez przewody ułożone w metalowych i uziemionych korytach kablowych aż po trasowanie instalacji oświetlenia ulicznego, którego kable zostały ułożone około 60-70cm poniżej poziomu nawierzchni na dystansie około 90-100m. Mimo że daje radę, trzeba jednak być świadomym, że nie jest to przyrząd przeznaczony do instalacji podziemnych i w pewnych warunkach może nie być wystarczający.

Wybór takiego zestawu mogę uzasadnić jeszcze kilkoma innymi, dla mnie istotnymi, powodami:

Gabaryty urządzeń, a co za tym idzie, także ich waga -konkurencyjne przyrządy są cięższe nie tylko w transporcie ale także w użyciu , w merytorycznym i fizycznym znaczeniu tego określenia. 

Prostota użytkowania: podłączam i działa, nie muszę doktoryzować się ze znajomości instrukcji obsługi i zastanawiać się jakiego trybu użyć, choć i to nie zawsze pomaga.

Odbiornik i nadajnik zasilane są takimi samymi bateriami (9V) – idąc do sklepu nie zastanawiam się ile i jakie baterie kupić, a konkurencyjne przyrządy prawie zawsze są zasilane różną ilością baterii różnego typu.

Żywotność na jednym komplecie baterii – w jednym z konkurencyjnych przyrządów markowe baterie trzeba było wymienić po 2ch roboczo godzinach.

Podświetlany i czytelny wyświetlacz nadajnika – u znacznie droższej konkurencji podświetlenia nie ma, z czytelnością też bywa różnie, a często pracuję w warunkach bardzo ograniczonego oświetlenia.

Cena całego zestawu: MET1000, MCT105, MFL205, MFT230 i LA kit to około 50% brutto samego lokalizatora droższej konkurencji (porównanie na podstawie cen z internetu w 2024 r.)

Gwarancja – kupując markowy sprzęt otrzymuje normalną gwarancję. W przypadku przyrządów zakupionych na pewnym portalu, z czasem oczekiwania na dostawę około dwa tygodnie, z tą gwarancja to jest tak, że nie chciałbym sprawdzać jej skuteczności.

Wskazania – takie same jak u droższej konkurencji, a w pewnych okolicznościach nawet lepsze.

Możliwość pracy z wieloma nadajnikami – jednak w internecie nie znalazłem możliwości jego zakupu, a sprzedawcy u których dokonywałem zakupów informowali mnie, że nigdy nie mieli w ofercie samych nadajników. Nasuwa się jednak pytanie: czy drugi nadajnik jest niezbędny?

Sprzętografia:

• Dane techniczne dotyczące MTF230:
  https://www.megger.com/pl/produkty/msa1363-and-mtf230
• Dane techniczne dotyczące LAkit: 
  https://www.megger.com/pl/produkty/la-kit
• Dane techniczne dotyczące MFL205: 
  https://www.megger.com/pl/produkty/mfl205
• Dane techniczne dotyczące MCT105:
  https://www.megger.com/pl/products/mct105
• Dane techniczne dotyczące MET1000:
  https://www.megger.com/pl/produkty/met1000
• Miernik rezystancji izolacji MIT400 mk2: 
  https://www.megger.com/pl/produkty/seria-mit400/2
• Dane techniczne dotyczące TDR500 mk3:
  https://www.megger.com/pl/produkty/tdr500/3

Galeria:

Artykuł Lokalizacja uszkodzeń i trasowanie przewodów w instalacjach odbiorczych – zestaw podręcznych narzędzi Megger pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

W plecaku MODULAR X 18 można nosić aż 15 kg narzędzi. Sam plecak waży zaledwie 2,9 kg. Jest niezwykły, bo przeznaczony do bytowania w trudnych warunkach placu budowy, awaryjnych sytuacjach itp. Wyróżnia się materiałem, z którego go wykonano. Tkanina z włókien syntetycznych, pochodzących z recyklingu, jest odporna na działanie wody rozpryskowej i łatwa do czyszczenia. Gdy postawimy plecak w przypadkowym miejscu, przed zamoczeniem uchroni go wodoodporna wkładka dolna o wysokości 6 cm. Jest wykonana z odpornego na uderzenia tworzywa sztucznego, a konstrukcyjnie ma za zadanie zapewnić plecakowi stabilną podstawę w pozycji otwartej oraz zamkniętej.

Niektóre plecaki zsuwają się z ramion, ale nie ten. Przedni pas ze złączem FIDLOCK® skutecznie go przytrzymuje, a mechaniczno-magnetyczne zapięcie pozwala na szybkie rozłączenie. Plecy nie cierpią podczas noszenia, bo przyjazna dla nich, ergonomiczne ukształtowana tylna ściana plecaka zapobiega uczuciu dyskomfortu i skutecznie podpiera plecy w odpowiednich miejscach.

MODULAR 18 X ma w sumie 37 kieszeni – część z zamkami błyskawicznymi. Nowością jest dodatkowa kieszeń o wymiarach wys. x szer. x gł.: 190 x 135 x 40 mm oraz adapter modułowy [00 21 50 V01] do pasków MOLLE.

Te dodatki jeszcze bardziej zwiększają pojemność plecaka. Nowa kieszeń jest podzielona na komorę główną i oddzielną przestrzeń wewnętrzną na tylnej ściance. Może być mocowania na pasku, ale przede wszystkim na plecaku do taśm MOLLE wewnątrz lub na klapie. Służą do tego dwa wytrzymałe paski tekstylne. Jest idealna na materiały eksploatacyjne (tulejki kablowe, śruby itp.).

W wersji wyposażonej w narzędzia dla elektryków [nr art. 00 21 50 E (E jak dla Elektryka)] w plecaku MODULAR X18 mieszczą się 22 narzędzia i jeszcze jest sporo miejsca na indywidualne, ulubione sprzęty. Ilość przegródek, schowków, kieszeni jest imponująca. 50 opcji umocowania zawartości, zadowoli każdego. W tym 21 uchwytów przytrzymujących, a nawet oddzielną kieszeń na laptopa do 15”.

Plecak Modular X18 jest dla każdego ceniącego komfort i łatwość znalezienia w bagażu nawet drobnego przedmiotu. Projektanci pomyśleli nie tylko o transporcie narzędzi, ale i wygodzie podczas pracy. Przewidziano możliwość mocowania częściej używanych przedmiotów na zewnętrznej klapie i wyjmowania środkowego panelu narzędziowego. W ten sposób tworzy się bardzo wygodny „stół” z podręcznymi narzędziami. Jedna taśma MOLLE od wewnątrz i cztery od zewnątrz służą do mocowania dowolnych adapterów, karabińczyków czy akcesoriów w zależności od potrzeb. Złącza FIDLOCK® umożliwiają błyskawiczne mocowanie lub odłączanie akcesoriów.

Po otwarciu klapa powoli opada, ale jest przytrzymywana paskami – tak, że każdy może regulować szerokość otwarcia. Boczna kieszeń – tak jak w plecakach turystycznych pomieści, bidon czy butelkę, lub większe narzędzia.

Plecak został zaopatrzony w odpowiednie zabezpieczenia, chroniące zawartość przed niepowołanym zaglądaniem i szperaniem. I jak to bywa w nowoczesnych walizkach, czy właśnie plecakach – ten od Knipexa ma również z tyłu mocowania, w których można umieścić uchwyt teleskopowy walizek narzędziowych – aby można go było ciągnąć za sobą, gdy akurat nie chce się nam nosić na plecach.

• LINK do opisu produktu: 00 21 50 LE wersja podstawowa
• Torba modułowa : 001950 LE
• www KNIPEX: https://www.knipex.com/pl-pl
• Facebook KNIPEX: https://www.facebook.com/knipexpl
• Instagram KNIPEX: https://www.instagram.com/knipex_polska/
• Oficjalny przedstawiciel marki Knipex w Polsce: http://agentools.pl

Artykuł Akcesoria do plecaka KNIPEX Modular X18 pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Brak miejsca – to częsty dylemat elektryków. Te klucze i bity będą nierzadko używane podczas „dojścia” do przewodów, otwierania szaf, na „froncie walki z hydraulikami” itp. Mowa o zestawie bitów i kluczy nasadowych wraz z grzechotką i uchwytem do bitów.

Wymiary:

190x100x 35mm = zmieści się w kieszeni lub na pasku, bo ma z tyłu prosty klips.

Waga:

Nieco ponad pół kilograma – kieszeń obciąży, ale warto, bo funkcjonalność ogromna.

Ciekawostka: opakowanie wraz z kluczami może służyć jako rękojeść wkrętaka. Jak to dokładnie działa pokazuje ten film:

Nieco szczegółów

Każdy najmniejszy element zestawu jest odpowiednio oznaczony i ma swoje miejsce. Według zasady: użyj, włóż na miejsce = elementy nigdy się nie zgubią.

Dostęp do dwóch rzędów bitów uzyskuje się podważając niewielką zapadkę (tę prostokątną z logo WERA) i odchylając całą „półkę” grotów pod kątem około 40°. Rzędy bitów można nieco odsunąć od siebie, by łatwiej było wyjmować potrzebny element.

Pod kasetą mieszkają klucze nasadowe. Każdy z nich jest oznaczony nie tylko cyfrowo, ale też kolorystycznie. Po niedługim czasie użytkowania i przyzwyczajeniu się do tych oznaczeń już intuicyjnie sięgamy po potrzebny rozmiar, kierując się kolorem.

Rękojeść do grotów sześciokątnych (1/4″ x 78 mm) zamocowana jest z boku pudelka, przytrzymywana solidnymi ale elastycznymi obejmami z tworzywa sztucznego. Na końcówkę, po nałożeniu magnetycznego adaptera (1/4″ x 25 mm – jest w rzędzie z bitami), można założyć klucze.

Grzechotka

Klucz z grzechotką (1/4″ x 87 mm) Zyklop Mini 1, zamocowany na górnej krawędzi kasety, przytrzymywany jest przez przesuwany plastikowy element. Pozycja na środku blokuje rękojeść. Przesunięcie na koniec pudełka umożliwia jego wyjecie. Mini grzechotka ma pasujący do niej adapter 1/4 cała i potrzebny klucz.

Przełącznik z tylu główki umożliwia zmianę kierunku prawo-lewo. Radełkowana główka pozwala na dokręcanie kciukiem lub użycie grzechotki. Wybór zależy od ilości miejsca i ulubionego sposobu pracy. Moment obrotowy powyżej 65 Nm, a kąt powrotu zapadki to 6°.

Zabezpieczona na swoim miejscu grzechotka z umieszczonym wewnątrz kluczem tworzy wraz z pudelkiem całość, którą można użyć jak dźwigni, rączki wkrętaka.

Rapidaptor, czyli uchwyt uniwersalny

Obok rękojeści grzechotki czeka na użycie uchwyt uniwersalny Rapidaptor (1/4″ x 50 mm) z tulejką szybkoobrotową. Stosowany może być jako przedłużka, do szybkiej wymiany bitów bez użycia dodatkowych narzędzi.

Po włożeniu bitu do uchwytu końcówka pasuje idealnie, a słyszalne kliknięcie świadczy o połączeniu tych dwóch elementów silnym magnesem. Nie można ich łatwo rozłączyć. Kolorowa tulejka kryje dźwignię, po przesunięciu jej do góry odblokowujemy bity.

Przy odrobinie wprawy wymiany bitów robi się intuicyjnie, jedną ręką. Ta kolorowa część Rapidaptora obraca się wokół własnej osi, co wybitnie ułatwia operowanie narzędziem, bez skręcania sobie nadgarstka. Rapidaptora można też użyć jako adapteru do elektronarzędzi.

Oficjalnym dystrybutorem produktów marki Wera na polskim rynku jest firma Agentools.

• LINK do opisu produktu: WERA Tool Check Plus

• Facebook Wera Polska: https://pl-pl.facebook.com/WeraToolRebelsPolska/
• Instagram Wera: https://www.instagram.com/weratoolrebels/
• Oficjalny dystrybutor marki Wera i Knipex w Polsce: http://agentools.pl

Artykuł Mini zestaw bitów i kluczy nasadowych Tool Check PLUS od WERA pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Więcej akcesoriów do złączek i gotowe pliki do druku 3D można znaleźć na stronie: https://wago-creators.com/pl

Artykuł Akcesoria do złączek WAGO do druku 3D pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Przejściówka Uni-Schuko do samodzielnego montażu pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Jednorazowy zasilacz pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł A mówią, że brytyjskie wtyczki są najbezpieczniejsze na świecie… pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.