Przez lata używałem wskaźników dwubiegunowych, także tych flagowych, różnych producentów. O ich wyższości nad wskaźnikami jednobiegunowymi chyba nie muszę Cię przekonywać. Większości jednak czegoś brakowało, nie działało tak jak bym się tego spodziewał lub po prostu były mało funkcjonalne.

Z pewnością znasz problemy, miałeś je sam lub o nich słyszałeś: ze sztywnymi jak imieniny u teściowej przewodami łączącymi sondy, z łamiącymi się końcówkami sond jak kruche ciasteczka na Wielkanoc czy pękającymi jak stara dętka w rowerze przewodami łączącymi sondy, po których wskaźnik staje się bezużyteczny i nadaje się do utylizacji. Tak było… aż do czasu.

Zgodnie z powiedzeniem że “nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki” tym razem mój wybór padł na MET1000. Kiedy zdecydowałem się na jego zakup, nie ukrywam, nie byłem przekonany. Byłem raczej pełen obaw, że znowu historia się powtórzy, jednak tak się nie stało.

Założeniem zakupu narzędzia tej klasy jest dla mnie jego niezawodne działanie przez lata. Tutaj zwracam uwagę, że z tą niezawodnością u innych producentów bywa różnie.

Jeżeli lubisz przed zakupem zapoznać się z instrukcją obsługi, którą wraz z kartą katalogową znajdziesz na stronie https://pl.megger.com/all-in-one-true-rms-electrical-tester-met1000-1, to z pewnością zauważysz, że jest ona bardzo szczegółowa. Znajdują się w niej wszystkie możliwe informacje, których możesz oczekiwać jako przyszły użytkownik. Mi osobiście brakuje spisu treści, który przeważnie daje odpowiedź o wszystkich dostępnych funkcjach urządzenia. Fajnie byłoby też znaleźć informacje o zakresach pod opisem każdej z funkcji. Nie trzeba by przewijać do końca instrukcji aby dojść do danych technicznych, które są tam właśnie przedstawione. To drobiazgi, które nie wpływają na pracę samego urządzenia – ot, luźne spostrzeżenie względem tego czego można by chcieć. 

Poza tym instrukcja jest bardzo czytelna i bardzo szczegółowa, co zresztą jest charakterystyczne dla Meggera.

Odpudełkowanie

W zestawie znajdziesz dwie sondy ostrzowe (czarną L1 i czerwoną L2), nakręcane końcówki do gniazd wtykowych oraz izolowane osłonki na ostrza. Sondy są połączone z przewodem w sposób trwały, nie są one odłączane od przewodu. Na przewodzie sondy L1 dodatkowo znajdziesz zatyczkę gumową, którą możesz dodatkowo zabezpieczyć końcówki sondy. Same przewody są zakończone wtykami bananowymi bezpiecznymi fi 4mm.

Producent dodaje też baterie, dzięki czemu po wyjęciu wskaźnika z pudełka i ich zainstalowaniu (będzie do tego potrzebny wkrętak PZ1) otrzymujesz przyrząd gotowy do pracy i nie musisz szukać baterii w popłochu aby dokonać pierwszego uruchomienia

Kilku słów uznania trzeba poświęcić na futerał w formie kabury. Jest bardzo poręczny i praktyczny, umożliwia mocowanie do paska w spodniach lub z boku plecaka czy torby. Jako że nie lubię sprawiać wrażenia kowboja, rodem z dzikiego zachodu jak Lucky Luke, to preferuję to drugie rozwiązanie. 

Szczególną uwagę trzeba zwrócić na konstrukcję. Już przy pierwszym kontakcie widać, że wyróżnia się ona znacznie na tle innych konkurencyjnych, podobnych przyrządów. Choć to podobieństwo jest bardzo względne. Obudowa w klasie IP65 sprawia, że przyrząd ten jest przystosowany do pracy w trudnych i wymagających warunkach. Jego konstrukcja jest bardzo przemyślana i nie sprawia wrażenia przypadkowej, podyktowanej walorami estetycznymi, jak ma to miejsce w konkurencyjnych produktach. Można odnieść wrażenie, że Megger konsultował konstrukcję i funkcje z przyszłymi użytkownikami. Zasilanie realizowane jest przez dwie baterie AAA. Nie oznacza to, że bez nich wskaźnik staje się bezużyteczny.

Do ideału brakuje możliwości powieszenia samego wskaźnika na korycie kablowym czy szynie TH, np. za pomocą dodatkowego akcesorium. Sprawiłoby to, że praca z tym wskaźnikiem w szafach rozdzielczych i sterowniczych byłaby jeszcze wygodniejsza. Można sobie z tym poradzić we własnym zakresie, jednak takie rozwiązanie systemowe byłoby pożądane.

Na początku, nie bez powodu, przypomniałem z jakimi problemami można się mierzyć podczas normalnej eksploatacji przyrządów innych producentów, z którymi zresztą sam miałem bezpośrednią styczność. Problemy te zostały rozwiązane w MET1000.

Megger pokazał, że się da i rozwiązał je w najprostszy możliwy sposób. Sondy, a więc element najbardziej podatny na uszkodzenia, są wymienne. Podłączane do wskaźnika za pomocą standardowych bezpiecznych wtyków bananowych fi 4mm, które są umieszczone na miękkich i elastycznych przewodach. W ten sposób zostały wyeliminowane wszystkie wady konstrukcyjne znane mi z innych modeli różnych producentów. Choć nie znam i nie słyszałem o jakichkolwiek sytuacjach uszkodzenia sond czy przewodów w MET1000, to w razie potrzeby można je dokupić oddzielnie i nie za miliony monet.

Na marginesie: Będąc przy zakupach nie sposób nie zauważyć, że Megger nie prowadzi sprzedaży bezpośredniej, nie ma stricte własnego sklepu, a cała sprzedaż odbywa się przez partnerów handlowych. Nie zmniejsza to jednak dostępności elementów zamiennych i możliwości ich zakupu.

Mocowanie sond pomiarowych jest bardzo sprytnie rozwiązane. Można je “zespolić” ze wskaźnikiem zarówno w pozycji pomiarowej jak i transportowej. W tej pierwszej szerokość sond odpowiada szerokości 19 mm, a więc szerokości między otworami standardowych gniazd wtykowych.

Mocowanie polega na zatrzaśnięciu sond w chwycie od spodu wskaźnika – są one specjalnie wyprofilowane do tego celu. Dotyczy to zarówno pozycji transportowej jak i pomiarowej. Zatrzask jest tak skonstruowany, że sztywno utrzymuje sondy pomiarowe w pozycji roboczej, ale jednocześnie na tyle elastycznie, że nie ma konieczności siłowania się z nimi aby je odłączyć.

Można ich też używać swobodnie w zakresie do 150 cm między sobą, przy czym wspomniana odległość jest graniczną odległością między dwiema sondami, przy której można nimi swobodnie operować. Prawdopodobnie jest to jedyne takie rozwiązanie na rynku.

Sam wskaźnik jest wyposażony w ogranicznik chwytu, który w sposób naturalny zapobiega przesuwaniu dłoni niebezpiecznie blisko w kierunku badanego obiektu. Jest bardzo wygodny, pozwala pewnie trzymać wskaźnik nawet w przeciętnej wielkości dłoni. Dostęp do przycisków funkcyjnych jest swobodny i nie wymaga użycia drugiej ręki.

Podświetlenie obszaru roboczego nie jest byle jakie ani umiejscowione byle gdzie. Tutaj znowu mamy potwierdzenie, że konstrukcja wskaźnika jest przemyślana. Umiejscowienie podświetlenia nie powoduje rzucania ostrego cienia mgły na obszar, który ma zostać oświetlony. Światło jest tam gdzie jest potrzebne i być powinno, a nie gdzieś z boku czy od spodu, jak to ma miejsce u innych producentów. Bajer, który początkowo mógłby wydawać się zbędny, patrząc na doświadczenia z produktami innych producentów, w rezultacie w takiej formie jest niezwykle użyteczny. Niby drobiazg, ale jak ważny w warunkach ograniczonego oświetlenia.

Diody są matowe, podświetlone równomierne i nie oślepiające. Podświetlenie wyświetlacza również jest dobrze dobrane, równomierne i nie zagłusza wyświetlanych wartości. Są to rzeczy realnie podnoszące komfort pracy, który dla mnie jest bardzo ważny.

Pomiar napięcia

Pomiar napięcia jest podstawowym zadaniem tego typu przyrządu. W przypadku MET1000 jego zakres sięga aż do 1000V zarówno AC jak i DC. W normalnym trybie pracy, z zasilaniem bateryjnym, wskaźnik będzie reagował na napięcie powyżej 6V (7V DC). Gdy baterie zostaną rozładowane lub ich nie będzie, wskaźnik nadal będzie wskazywać napięcie w sposób prawidłowy, jednak powyżej 35V (45V DC). Jest to o tyle istotne, że nie utracisz podstawowej funkcjonalności mimo braku zasilania bateryjnego.

Wskaźnik umożliwia pomiar napięcia DC, wskazując przy tym polaryzację dla sondy L2 (czerwonej). Wynik jest prezentowany w sposób tradycyjny na wskaźniku z matowych i bardzo wyraźnych diod, na których nadrukowane są poszczególne napięcia. Dokładniejszy pomiar jest przedstawiany na podświetlanym wyświetlaczu.

Uruchomienie wskaźnika do pomiaru napięcia odbywa się automatycznie w chwili przyłożenia sondy do obiektu z potencjałem. Wysokość potencjału, który wybudzi wskaźnik, jest uzależniona od tego czy mamy sprawne baterie zainstalowane w przyrządzie, o czym pisałem wyżej.

Istnieje również możliwość wyłączenia dźwięku. Opcja ta działa tylko dla dwubiegunowego testu napięcia. Dla innych funkcji – niestety nie.

Typowym rozwiązaniem w tego typu przyrządach jest wskaźnik jednobiegunowy potocznie zwany “neonówką”. Za jego pomocą sprawdzisz obecność napięcia, ale bez uwzględniania jego wartości. Sygnalizacja tego stanu odbywa się poprzez podświetlenie stosownego znaku ostrzegawczego oraz powtarzalny sygnał akustyczny, którego zresztą wyłączyć się nie da.

Pomiar prądu i inne funkcje wskaźnika

Niespotykanym rozwiązaniem w takich urządzeniach jest pomiar prądu. Rozwiązanie jakie zostało tu zastosowane, a więc widełki zamiast tradycyjnych cęg jest bardzo praktyczne. Umożliwia pomiar prądu do 200A w warunkach bardzo ograniczonej przestrzeni bez kombinowania, odginania przewodów i innych zabiegów.

Jeżeli pracujesz przy instalacjach automatyki budynkowej to z pewnością wiesz jak przydatną funkcją jest test ciągłości. W połączeniu z możliwością, niezależnie od wskaźnika, rozstawienia sond staje się narzędziem pierwszego kontaktu przy diagnostyce awarii.
Podobnie jak pomiar napięcia samoczynnie wybudza wskaźnik ze stanu uśpienia.
Jest sygnalizowany dźwiękiem oraz optycznie za pomocą kontrolki Rx i powoduje automatyczne włączenie wskaźnika. Obsługuje rezystancję poniżej 1,8 Ω. Co ważne, działa prawidłowo i bezzwłocznie, także w przypadku kiedy na badanym obiekcie występuje potencjał.

Dla ciekawskich dodam, że test ciągłości odbywa się napięciem stałym ok. 0,9 V.

Z innych funkcji, które znajdziesz na pokładzie MET 1000, nie sposób pominąć niezmiernie przydatną funkcję rozpoznawania kierunku wirowania faz czy uruchamiany z przycisku tradycyjny omomierz z zakresem do 50 kΩ. Docenisz je zwłaszcza, jeżeli wykonujesz zadania w zakresie szeroko pojętego utrzymania ruchu.

Wszystkie wskazywane wartości na wyświetlaczu możesz zatrzymać po naciśnięciu przycisku HOLD. Jest to bardzo przydatna funkcja, często spotykana również w innych konstrukcjach. W połączeniu z ergonomią umożliwia ona swobodne zamrożenie wartości na wyświetlaczu w miejscu gdzie bezpośredni odczyt nie jest możliwy lub skrajnie utrudniony.

Natomiast próżno tu szukać gadżetów, jakimi inni producenci próbują skusić do zakupu przez napakowanie nimi własnych produktów, takich jak wyzwalanie RCD przez dużą rezystancję czy zakres pomiaru rezystancji do kosmicznych wartości. Trzeba być świadomym, że są to jedynie gadżety. Do badania RCD jak i rezystancji powyżej 50 kΩ skłaniałbym się do użycia przyrządów do tego przeznaczonych.

Na pierwszy rzut oka największą przeszkodą może Ci się wydawać jego cena. Zapewniam jednak, że cena nie przekracza satysfakcji z jego jakości i możliwości. Megger pokazał, że można stworzyć profesjonalny przyrząd najwyższej klasy w cenie nieznacznie odbiegającej od pozostałych flagowych przyrządów innych producentów.

MET1000 używam już od jakiegoś czasu i jak do tej pory nie miałem żadnych negatywnych doświadczeń z nim związanych.

***

Ze względów bezpieczeństwa przypomnę, że wszystkie przyrządy tego typu nie sygnalizują braku napięcia na obiekcie, a jedynie wskazują czy takie napięcie jest.
Dlaczego zwracam Ci na to uwagę? Ponieważ jeżeli w przypadku uszkodzenia lub awarii, w wyniku której na obu przewodach, do których zostaną podłączone sondy, pojawi się napięcie, wskaźnik nie wskaże, że ono występuje – wskaże jedynie różnice potencjałów między dwiema sondami. A że różnica może wynosić 0, może to nie świadczyć o braku napięcia na obiekcie.

GALERIA

Artykuł Megger MET1000 – najbardziej przemyślany wskaźnik jaki miałem pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Aparat do badania kabli ABK-45A KENETRON pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Kieszonkowy awometr pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

“Jest mały, ale wariat” – takimi słowami można by zacząć ten artykuł. Moje wrażenia są na świeżo. W chwili pisania tego artykułu miernik mam i zapoznaje się z jego urokami. Kupiłem jako drugie, bardziej poręczne urządzenie obok MPI-540.

“Prawdopodobnie najmniejszy miernik na świecie o takich parametrach” – nie sprawdzałem ile w tym prawdy.

MPI-506 robi efekt ŁAŁ przy pierwszym kontakcie. W standardowym zestawie znalazło się prawie wszystko czego potrzebujesz aby zacząć pracę pomiarową. “Prawie” nie jest tu przypadkowym zwrotem, ale o tym za chwilę.

W ładnej firmowej teczce znajdziesz instrukcje obsługi wraz z informacjami o utylizacji, komplet baterii AA, certyfikat kalibracji oraz ulotki zachęcające do przekazania opinii. Osobiście nie skorzystam, ponieważ wychodzę z przekonania, że mówi się albo dobrze albo wcale, a ja nie mam pozytywnej opinii na temat tego wynalazku. Zresztą, patrząc na moje doświadczenia, wszystkie opinie przesyłane przez użyszkodników są ignorowane. Niemniej zachęcam do przekazywania opinii, ponieważ łudzę się, że kiedyś to się zmieni. Tak, wiem – jestem naiwny. 

W zestawie znajdziesz adapter WS-03, trzy przewody 1.2m zakończone bezpiecznymi wtykami bananowymi fi 4mm, trzy sondy ostrzowe do tych przewodów i…

Uwaga! 

…dwa krokodylki. Producent nie uwzględnił niebieskiego krokodylka. Dlaczego? Domyślam się, ale o tym w dalszej części.

Konstrukcja miernika sprawia wrażenie solidnej

Przyciski przypominają mi te ze stacjonarnych telefonów bezprzewodowych z lat końca XX wieku, sprawiają wrażenie solidnych.

Jedyne złącza, w jakie jest wyposażony miernik to trzy złącza pomiarowe bananowe fi 4mm i umożliwiają one podłączenie adaptera WS-03 lub przewodów pomiarowych.

Tradycyjnie mamy elektrodę dotykową przy przycisku START, za pomocą której szybko możesz zweryfikować czy na styku ochronnym lub przewodzie ochronnym nie występuje niebezpieczny potencjał.

Menu po oswojeniu da się przełknąć i staje się proste w obsłudze, wręcz bardzo proste!

Przy pierwszym uruchomieniu miernik automagicznie wchodzi do ustawień, trzeba je zatwierdzić aby przejść dalej. Do tych ustawień możemy wrócić zawsze przy uruchomieniu miernika przytrzymując klawisz SET/SEL przed jego uruchomieniem i trzymając do czasu pełnego uruchomienia.

Miernik jest zasilany 4 bateriami AA (w zestawie) lub akumulatorami. Rodzaj źródła zasilania miernika należy wybrać w menu ustawień. Jest to o tyle istotne aby miernik mógł wskazywać prawidłowo rozładowanie źródła zasilania twojego urządzenia.

Uwagę przykuwa na pewno ekran, który jest równomiernie podświetlony, dzięki czemu jest bardzo czytelny.

Po drugiej stronie obudowy, na pleckach, znajdziemy ściągawkę z opisanym zakresem pomiarowym.

Miernikiem możemy wykonać wszystkie pomiary IPZ, ale uwaga, bez podawania wartości zabezpieczenia. Więc to czy warunki są spełnione czy nie możemy sobie albo sami policzyć albo ocenić po imporcie danych do PE6.

Mówiąc krótko: miernik mierzy IPZ, ale nie ocenia czy wynik jest pozytywny czy negatywny. Dostajemy goły wynik Z_L.

Możemy wykonać pełne badanie RCD AC i A, zwłocznych, selektywnych i ogólnego zastosowania. Generalnie wszystko czego potrzebujemy.

Za pomocą MPI-506 możesz również sprawdzić kolejność faz, napięcie i częstotliwość zasilania, Rcount (prądem 200mA) i Rx, umożliwia też wykonanie badania Riso.

Za pomocą tego urządzenia jesteś w stanie przeprowadzić wszystkie badania z normy 60364-6 z wyjątkiem uziemień metodą tradycyjną.

Co ważne, wyniki możesz zapisać w 10 bankach pamięci zawierających 99 komórek.

Do każdej komórki możesz zapisać kilka wyników, np. Riso, IPZ, RCD. To pomaga identyfikować obwody przy tworzeniu protokołu. Do pamięci masz też wgląd.

To co bardzo mi się podoba, że wkurzające Biiiiiip można wyłączyć z poziomu ustawień. Niby nic, ale jak się robi dla wspólnoty mieszkaniowej i trafi się na mieszkanie, gdzie dziecko akurat śpi… to uwierz mi, nie chcesz budzić tego dziecka. Krzyki i płacze nie sprzyjają pracy, przynajmniej w moim przypadku. Zgłaszałem kiedyś propozycję aby była możliwość wyłączenia tych dźwięków w MPI-540, ale jak zwykle bez efektu.

I na tym koniec zachwytu tym modelem!

Nie bez powodu użyłem zwrotu “umożliwia wykonanie Riso”. Bo tak naprawdę tylko umożliwia.

WS-03 przydaje się tylko do IPZ. Jeżeli ktoś chciałby wykonać pełne Riso przy pomocy WS-03 to się rozczaruje.

MPI-506 przy Riso jednocześnie ma dwa złącza napięciowe. A więc używając WS-03 do tego badania, w wyniku otrzymasz badanie rezystancji izolacji przewodów czynnych zwartych.

Jeżeli chcesz wykonać pełne badanie to w sposób tradycyjny, dwuprzewodowy (trzy pomiary dla obwodów jednofazowych TN-S, 10 pomiarów dla obwodów trójfazowych TN-S). I pozostaje kwestia identyfikacji tych pomiarów, ponieważ miernik nie umożliwia określenie co było badane (L-N, L-PE, L1-L3 itp.), więc tworząc protokół ręcznie musisz posiłkować się notatkami, które wykonasz podczas prac pomiarowych, aby wiedzieć która komórka odpowiada za który pomiar.

Kto robił ten wie, że jest to uciążliwe i podatne na pomyłki. Na litość boską! Czy nie można było chociaż dodać parametru w ustawieniach pomiaru, który by “pamiętał” co z czym było robione? Programista mógł pomyśleć i przygotować pomiar Riso krok po kroku, kolejność wykonywania badania narzucić odgórnie (L-N, L-PE, N-PE) po wcześniejszym wybraniu ilości przewodów, a wynik zapisywać do jednej komórki. Sposób zapisania do pamięci Riso jest całkowicie niepraktyczny. Pomijam już całą masę roboty aby dodać to do protokołu jako osobne pomiary żył, a nie “czynne zwarte”.

A teraz mogę wrócić do brakującego niebieskiego krokodylka.

Producent najwyraźniej założył, jako że Riso nie będzie wymagało użycia niebieskiego przewodu, bo przy pomiarze w sposób tradycyjny dwoma przewodami można podłączyć z założenia czerwony i żółty przewód, Rcount i RX podobnie, czyli niebieski na bank się nie przyda i oszczędność rzędu 20 PLN na każdym takim zestawie na pewno była uzasadniona. Tak jakby krokodylków używało się tylko do Riso…
O losie, wyobraź sobie jakbyś chciał, drogi czytelniku, zrobić IPZ w TN-S wypustu trójfazowego pod kuchnię elektryczną. Życzę wiele cierpliwości i kombinacji. Ależ mnie to zezłościło.

Pamięć i komunikacja w MPI-506

Pamięć. Jest bo jest. Jest bardzo prymitywna i nie jest pozbawiona wad.

W jednej komórce pamięci nie mogą być zapisane dane tego samego typu. Co to oznacza w praktyce? A no to, że wykonując pełny pomiar Riso przewodu/obwodu pięciożyłowego każdy jeden wynik musisz zapisać do osobnej komórki.

Na dzień pisania artykułu jest błąd polegający na braku możliwości skasowania komórki 99 w banku 10 – zobaczymy kiedy zostanie to naprawione.

Dla porównania, w MPI-530 pamięć była bardziej rozbudowana, tutaj do dyspozycji masz tylko numer banku i numer komórki do wyboru. Więc wracają czasy wykonywania notatek na marginesie.

Bardzo irytujące jest że mimo podłączenia miernika pod badany obiekt pod napięciem, jeżeli nie uruchomisz pomiaru to miernik się wyłączy samoczynnie po określonym w ustawieniach czasie. W mojej ocenie lepiej byłoby aby miernik wyłączył się jak leży na stole, a nie jak jest podłączony do obiektu pod napięciem. W końcu wyświetlanie wartości to też pomiar.

Opis na stronie produktu może wprowadzać w błąd i nie należy się nim sugerować! Elektroda dotykowa nie służy do sprawdzenia poprawności podłączenia przewodu ochronnego, a jedynie do weryfikacji czy na tym przewodzie lub styku nie występuje niebezpieczny potencjał. Więc nie daj się nabrać!

Komunikacja z komputerem odbywa się jedynie przez Bluetooth. Jest ona wystarczająca, jeżeli działa. W mojej ocenie w tej klasie miernika, który nie leży na półce w markecie budowlanym, nie powinno być ograniczona tylko do takiego sposobu komunikacji. Aktualizacja oprogramowania odbywa się również przez Bluetooth z użyciem dedykowanej aplikacji na PC.

Osobiście uważam, że brakuje portu USB. W przypadku awarii, z jaką miałem styczność, istnieje duże prawdopodobieństwo że wysyłając miernik na serwis, zgodnie z opisem na stronie www producenta, z powrotem dostaniesz wyczyszczoną pamięć – tak się też stało w moim przypadku. I weź to wytłumacz klientowi!
Ratunkiem z takiej sytuacji, jeżeli miernik uda się uruchomić jest – o zgrozo – ręczne przepisywanie wyników z wyświetlacza do protokołu.

Przy wykonywaniu IPZ na wyświetlaczu możesz się spodziewać “cudów”. Oczywiście nie za każdym razem, ale pewne problemy są powtarzalne.
Miernik potrafi wykonywać jeden pomiar IPZ przez ponad 40 sekund, ale za to wynik zostanie wyświetlony (chyba) prawidłowy. Potrafi, ale nie jest to regułą. Dla porównania ten sam pomiar i w tym samym miejscu MPI-540 wykonuje w około 5-8 sekund.
Jako ciekawostkę powiem, że wspomniane “cuda”, które są wyświetlane, są zapisywane też do pamięci i nie mają zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością.

Po pobraniu danych do komputera, wcale nie wygląda to lepiej. Więc wyobrażam sobie Twoje zdumienie, gdy na wyświetlaczu zobaczysz taki “cudowny” wynik.

MPI-506 + PE6

Współpraca 506 z “Sonel PE6” jest na poziomie… nie, nie jest na poziomie. Ogranicza się wyłącznie do importu IPZ, podstawowych wyników pomiaru RCD oraz Riso przewodów czynnych zwartych. Wszystkie inne wyniki trzeba przepisywać RĘCZNIE! Zarówno szczegółowe wyniki badania RCD jak i pełnego Riso między poszczególnymi żyłami. To mocno ogranicza możliwość szybkiego i dokładnego wykonania prac pomiarowych a także skrócenia czasu przygotowania protokołu i jest bardzo rozczarowujące.

Tutaj jednak nie może zabraknąć dobrego słowa w kierunku firmy DASL, która to jest producentem oprogramowania na PC dla Sonela. Bowiem programiści interesują się tematem i zgłoszone problemy leżące wyłącznie po stronie programu na PC są usuwane na bieżąco. Brawo – niech inni biotą z Was przykład!

Przypominam, że w chwili pisania artykułu, miernik ten nie jest żadną nowością na rynku i w międzyczasie wyszedł przecież model MPI-507, MPI-536 i inne! O zgrozo, ależ bym się wściekł gdybym pokusił się o zakup 507 w nieadekwatnie wyższej cenie.

Z drobiazgów, które wpływają na komfort pracy, brakuje mi płynnej regulacji paska, choćby takiej jak w futerale od P-6 i bocznych kieszeni w torbie miernika, na których zapiąć można krokodylki albo schować klucze od szaf.

Podsumowując:

Miernik jest fizycznie bardzo dobrze wykonany, jeśli zaciśniesz zęby to możesz nim wykonać pełny przegląd okresowy zgodny z normą, a wyniki zapisać do bardzo prostej pamięci. To tyle z pozytywów.

W zestawie producent mógł jednak nie oszczędzać na tym jednym brakującym krokodylku. 

Zasilanie miernika przy użyciu 4 szt. baterii AA jest dobrym rozwiązaniem. W mojej ocenie lepszym byłoby umożliwienie ładowania akumulatorków AA bezpośrednio w mierniku, bez konieczności odkręcania klapki.

Czas pracy na jednym zestawie markowych baterii wynosi około 100x IPZ, 40x Riso przewodów jednofazowych i 8x Riso trójfazowych w układzie TN-S napięciem 500V – bez użycia podświetlenia ekranu! Umyślnie nie podaje tu czasu, bo ten jest uzależniony od tego jakie prace chcesz wykonać. Podkreślam, że do miernika zostały włożone markowe baterie, a nie te z zestawu. Niestety nie udało mi się wykorzystać ich do końca, bo miernik uległ awarii i został odesłany na serwis.

Największymi bólami tego modelu, moim zdaniem, jest brak możliwości wykonania pełnego Riso za pomocą WS-03 i brak możliwości zapisania wyniku w jednej komórce.

Import danych do PE6 jedynie ręczny, między innymi IPZ, RCD w formie podstawowej. Mimo że ręczny, ale jest to nadal import.

Na szczęście po zaznaczeniu zakresu w Sonel Reader i po wcześniejszym utworzeniu odpowiedniej tabeli w protokole na PC, wybrany i zaznaczony zakres do protokołu pobierany jest w całości (dot. osobno IPZ, Riso czynne zwarte, Rcont, i RCD wyniki bez szczegółów).

Jeżeli chcesz w protokole zamieścić szczegółowe wyniki z badania RCD to trzeba zacisnąć zęby i ręcznie przepisywać z pliku z miernika do protokołu w PE6. Tak, naprawdę przepisywać! Ten wie o czym mówię kto wykonywał pomiary RCD w obwodach trójfazowych wraz z rezystancją izolacji tych obwodów i potrzebuje szczegółowe wyniki, a do tego ma upierdliwego inspektora, dla którego ocena końcowa “negatywna” pomimo pozytywnych uproszczonych wyników w protokole jest błędem edytorskim i wszystko jest OK. Dlatego dla mnie tak istotne są szczegółowe wyniki.

Z pliku z wynikami nie stworzysz prawie gotowego protokołu jak ma to miejsce w przypadku flagowego MPI 540.

Jest to dobre narzędzie do pracy na mikro-skalę, dla osób które wykonują pomiary na pojedynczych obiektach nie częściej niż raz w miesiącu i dla mało wymagających klientów.

Dużym błędem w mojej ocenie jest to że producent nie przeprowadza testów użytkowych. Choć z własnego doświadczenia przypuszczam że nawet gdyby to robił to i tak nie brałby opinii pod uwagę.

Z mojej perspektywy, jeżeli przyrząd ten w obecnej formie spełnia wszystkie założenia producenta, i przeszedł wszystkie jego testy , to drugi raz bym go nie kupił! A wręcz odradzałbym jego zakup innym zainteresowanym. Szkoda nerwów. Zdecydowanie nie jest to w mojej ocenie narzędzie profesjonalne. Do tego dochodzi szereg błędów i problemów związanych z eksploatacją tego “zaawansowanego” przyrządu z którymi trzeba się mierzyć na co dzień.

Nadzieja jednak w tym, że producent się otrząśnie i dojdzie do wniosku że produkt nie jest obecnie jeszcze w wersji finalnej, poprawi to co jest dramatem w tym mierniku i pozwoli zmienić zdanie, nie tylko moje, stawiając na jakość. Przyrząd ma bardzo duży potencjał, szkoda że zmarnowany. 

Nie jest to dobre urządzenie dla osób, które zaczynają swoją przygodę z pomiarami. Pomijam kwestię zakresu posiadanej wiedzy, którą pomiarowiec powinien posiadać, trzeba być bardzo świadomym tego co się robi oraz co z czego wynika. Inaczej wyniki i napotkane problemy będą rodzić dziesiątki jak nie setki pytań, na które odpowiedzi dla dużej ilości “fachowców” będą uważane za oczywiste. Nie można też zakładać że 506 jest nieomylny, bo to bzdura. Nie jest to narzędzie na którym można polegać. Choć z drugiej strony, jeżeli nauczysz się pracy na takim mierniku, po przesiadce na bardziej zautomatyzowany i dopracowany przyrząd, będzie Ci zdecydowanie łatwiej.

Do prac na większą niż mikro-skalę, wybierając ze stajni Sonela, skłaniałbym się do sprawdzonego miernika MPI-530 lub luksusowego, ale wciąż według mnie nie do końca dopracowanego modelu MPI-540.

Zanim napisałem ten artykuł byłem “w kontakcie” z działem “wsparcia” producenta.
Z mojej strony wyczerpałem wszystkie możliwe sposoby aby coś zostało zmienione zarówno w MPI-506, jak i w MPI-540. Szkoda, że bez efektu!
“Wsparcie” jest tylko z nazwy, nie ma czasu na kontakt z użytkownikiem, zainteresowanie się błędami i problemami, bo ma cyt. “inne obowiązki”. Po dwóch latach zgłaszania i dokumentowania błędów na potrzeby producenta oraz walki o naprawę błędów w 540, czarę goryczy przelało podejście (a właściwie jego brak) Działu Wsparcia do problemów z 506. Ja mam dość!

BONUS: Adaptery magnetyczne, czyli MUST-HAVE pomiarowca!

Jako akcesorium dodatkowe producent mierników poleca adaptery magnetyczne. I ma rację! Po co utrudniać sobie życie jeżeli można je ułatwić.

Pomiarowcu! Musisz to mieć!

Te, w których posiadaniu jestem, mają już trochę czasu, noszą ślady użytkowania i są w ciągłej eksploatacji.

Komplet to trzy czarne i niebieski. Koszt, na dzień pisania tego artykułu, wynosi – o zgrozo – 289,05 PLN brutto bezpośrednio w sklepie Sonela (+ koszty logistyczne). Choć dla pomiarowca pracującego na dużej ilości obiektów są one bezcenne!

Detaliczna cena rynkowa dokładnie tego samego artykułu od francuskiego producenta PJP-Electro wynosi – uwaga – ~36 PLN brutto za sztukę. Tyle że nie dostaniemy rachunku z nazwą “Sonel” w tytule.

“Złoty Kontakt” dla osoby, która rozróżni które z nich były kupione od polskiego producenta mierników. Sam nie wiem. Mimo że Sonel nigdzie nie napisał, że jest producentem tego akcesorium, to wszystko na to wskazywało. Sam dałem się nabrać. Niestety jestem dociekliwy.

Łatwo więc policzyć, że za ten sam zestaw zapłacisz 144 PLN, więc realnie 50% ceny (+ koszty logistyczne ~22 PLN). 

Przykre jest to, że Sonel ma taką politykę marketingową. “Mamy markę, więc jak chcesz kupić od nas to płać, a jak chcesz taniej to sobie szukaj i kombinuj”, a jako że tematy pomiarowe są niszowe i stricte specjalistyczne to pewne informacje znajdziesz dopiero na ostatniej stronie internetu.

Artykuł Sonel MPI-506 – pierwsze wrażenia i recenzja miernika pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Ilość osprzętu w standardowym zestawie robi wrażenie przemyślanego, ale nie do końca. Otrzymujemy przewody do badania uziemień metodą techniczna o długości 15m i 30m. Pomijając ten “drobiazg” dostajemy wszystko czego potrzebujemy na start, a duży czytelny i dotykalski ekran przy pierwszym uruchomieniu zwala z nóg. Miernik jest wyposażony we wszystkie potrzebne funkcje. Po szczegóły odsyłam do instrukcji obsługi, a w zakresie wyposażenia standardowego na stronę producenta.

Konstrukcja miernika jest solidna, a przycisk START – co zresztą jest bardzo charakterystyczne – został wyposażony w elektrodę dotykową. Pozwala ona, jak czytamy w instrukcji, na sprawdzenie czy na bolcu ochronnym lub przewodzie ochronnym nie występuje niebezpieczny potencjał. Nie służy ona do sprawdzenia poprawności tych elementów instalacji.

Zdarzyło mi się kilkukrotnie podłączyć adapter WS-03 do gniazda z mostkiem na bolcu uziemienia, bo ktoś oszczędził na przewodzie obiektu, a miernik nawet nie jęknął. Więc do sprawdzenie poprawności połączeń ochronnych w ten sposób przy pomiarze IPZ podchodzę z dystansem.

Same przyciski (aż dwa) są jak opakowanie od witaminy C – jak naciskasz to zastanawiasz się czy nie pęknie czy pozostanie wciśnięty. Jednak moje wytrzymały już ponad dwa lata eksploatacji.

Do miernika załączony jest długopis z gumką do obsługi wyświetlacza dotykalskiego – na wypadek gdyby przyszło Ci pracować w rękawicach. Swoją drogą, jest on świetnie wkomponowany w miernik.

Ciekawym rozwiązaniem jest system pomocy, a raczej podpowiedzi, do którego mamy dostęp z każdego ekranu pomiarowego. Znajdziesz tam opisy ikon, komunikatów oraz sposób podłączenia miernika.

Nie bez powodu użyłem określenia “system podpowiedzi”, ponieważ jest on raczej ubogi i wydaje mi się, że można by trochę go rozbudować. Ale lepsze to niż nic.

Na dzień pisania artykułu w systemie podpowiedzi nie ładuje się grafika, jednak będzie to poprawione w najbliższej aktualizacji.

Przy pomiarze IPZ możesz dodać zabezpieczenia odpowiedniej mocy. Dzięki temu po wykonaniu pomiaru miernik sam dokona niezbędnych obliczeń by ocenić czy są spełnione warunki SWZ badanego punktu. Mało tego, możesz dodawać własne zabezpieczenia, producentów, typy, charakterystyki. Dzięki temu po zaimportowaniu danych z miernika do komputera uzyskujemy praktycznie wypełnioną tabelę, a podczas pomiaru jesteśmy w stanie odczytać bezpośrednio z wyświetlacza czy wynik jest pozytywny czy negatywny.

Wszystkie pomiary są maksymalnie zautomatyzowane.

W przypadku IPZ i adaptera WS-03 miernik pokaże nam z której strony jest podłączona faza, czy jest niebezpieczny potencjał na bolcu gniazdka, napięcie pomiędzy poszczególnymi przewodami w danym gniazdku oraz czy jest podłączony bolec ochronny i przewód neutralny. Nie zawsze pokaże nam czy w gniazdku jest zrobiony mostek między N i PE.

Wykonując pomiar rezystancji izolacji (Riso) za pomocą adaptera WS-03 lub Autoiso1000 przełączenia między poszczególnymi żyłami są wykonywane automagicznie, a to bardzo ułatwia, przyspiesza i ogranicza możliwość popełnienia błędu.

Jednak brakuje mi opcji 4p dla TN-S, które często wykorzystywane jest do oświetlenia awaryjnego (faza stała, faza sterowana np z przycisku, N i PE), ale i z tym można sobie bez problemu poradzić.

Nie ma możliwości zautomatyzowania wykonywania tych pomiarów w przypadku używania przewodów podłączonych bezpośrednio do miernika.

Dostęp do pamięci mamy zawsze po wejściu do odpowiedniego menu. Możemy odczytać wszystkie wykonane pomiary i edytować nazwy klientów, obiektów i punktów. Możemy też kasować poszczególne pomiary.

Pamięć ma konstrukcję drzewa, co bardzo ułatwia pracę na wielu obiektach.

Zastosowane rozwiązania pozwalają definiować nam często używane nazwy, zarówno punktów jak i obiektów, a autoinkrementacja automagicznie tworzy kolejny punkt pomiarowy na podstawie poprzedniego. Takie rozwiązanie baaaardzo ułatwia i przyspiesza pracę.

W MPI-540 dostajemy możliwość tworzenia własnych sekwencji pomiarowych, np. sprawdzając IPZ i RCD z gniazda danego obwodu jednofazowego, możemy od razu ustawić wykonanie Riso, a wynik będzie zapisany automagicznie jako jeden punkt.

Do komunikacji dostajesz WiFi, Bluetooth i w przypadku MPI-540-PV interface LoRa (z ang. Long Range) tylko do IRM-1! oraz dwa porty USB – jeden do pendrive’a, drugi do komunikacji z PC. WiFi służy do komunikacji miernika ze światem. W obecnej wersji do pobierania aktualizacji oprogramowania, która może zostać też wykonana z pendrive’a po umieszczeniu na nim pliku aktualizacji. WiFi “kiedyś” mogło nam posłużyć do wysyłania maili gołych wyników z pamięci miernika. Koncepcja słuszna, ale nie nadążyła za realiami. Wbudowany klient poczty nie obsługuje weryfikacji dwuetapowej, co już nawet teraz uniemożliwia wysłanie wiadomości przez Google. Rozwiązaniem może być postawienie własnego serwera, ale chyba nie o to chodzi.

Ale żeby nie było tak kolorowo jak to producent opisuje – MPI-540 nie jest wolny od wad.

Podświetlenie ekranu jest bardzo prądożerne, więc warto ustawić minimum podświetlenia potrzebnego do pracy (nie mylić z minimum skali podświetlenia).

Czasem automagicznie (bez powodu i Twojej woli) włącza się WiFi. Kontrolka ładowania świeci się w “nieskończoność” jeżeli miernik zostanie odłączony od sieci przed pełnym naładowaniem. Ten błąd nazwałem “bezprzewodowym ładowaniem”. Niby nic wielkiego, ale jest bardzo denerwujące że miernik robi coś wbrew Twojej woli i w sposób zupełnie niekontrolowany.

Dwa powyższe niedopracowania, zgłoszone dwa lata temu, nie mają (chyba) wpływu na wyniki pomiarów.

Ni mniej, ni więcej trzeba się do tego przyzwyczaić, bo od czasu mojego zgłoszenia, nic się nie zmieniło. To wskazuje, że raczej sobie nie radzą z rozwiązaniem. Tutaj jednak będę trochę bronił producenta, ponieważ błąd z Wi-Fi bardzo ciężko odtworzyć i nie mam pojęcia od czego on zależy.

Przy pomiarze oświetlenia i po zapisywaniu wyniku punktu pomiarowego, miernik wykonuje pomiar, następnie zeruje wynik i znowu wykonuje pomiar. Ten, w mojej ocenie, błąd sprawia że czas między pomiarami i zapisaniem ich wyniku wynosi 20 sekund a mógłby być o połowę krótszy. O litości, ile razy nadziałem się z zapisem punktu na to “zerowanie”. Ten czas to niby niewiele ale wyobraźmy sobie klatkę schodową w budynku wielorodzinnym i 400 pomiarów. Albo hale widowiskowo sportową, strefę otwarta, gdzie tych pomiarów mamy setki jak nie tysiące.

Na dzień pisania tego artykułu ten problem nadal występuje. Zgłaszałem to półtora…? Tak, chyba półtora roku temu!

Dopiero kilka dni temu dostałem informację od producenta, że błąd udało się odtworzyć (o bogowie, pomimo przesłanych wcześniej nagranych filmów) i zostanie on naprawiony w kolejnej, nie najbliższej, aktualizacji. Dodam że wszystko co zgłaszam jest opatrzone filmem oraz zdjęciami. Pytanie ile czasu będzie trzeba czekać na tę “nie najbliższą” aktualizację?

Pamięć nie radzi sobie z pracą z “dużą” ilością danych w plikach w mierniku.

Import danych pomiarowych z 50 mieszkań (około 1500 IPZ, 100 RCD, 600 Riso z czego 100 5p) do komputera… przerasta możliwości USB w mierniku. Zrezygnowałem po ponad dwóch godzinach nieprzerwanego “importu”. Ratunkiem jest export danych na kartę pamięci, a następnie przełożenie tej karty do komputera, jeżeli ten oczywiście jest wyposażony w czytnik. Ten zabieg skraca czas do 6 (słownie: sześciu) minut.

Kasowanie danych z pamięci miernika hurtem przy “dużej” ilości danych też nie działa tak jak powinno. Właściwie to nie działa wcale. Próbując skasować dane z powyższego przykładu uderzyłem w ścianę, w ścianę w metaforycznym sensie.

Każda próba usunięcia większej ilości wybranych danych kończyła się restartem miernika i znowu, i znowu, i znowu… aż zwątpiłem. Nie da się usunąć większej ilości danych bez kasowania całej pamięci, ale do tego nie zawsze mamy możliwość się posunąć.

Jeżeli stworzyliśmy swoją bazę zabezpieczeń (w moim przypadku była dość pokaźna), producent nie daje możliwości wykonania jej kopii bezpieczeństwa. Nie możemy ani importować ani eksportować stworzonej bazy. 
Dlaczego jest to takie irytujące? Ponieważ wysyłając miernik na serwis możemy spodziewać się pełnego resetu. Taka informacja też widnieje na stronie producenta.

Uniemożliwia to też tworzenie kompletnych baz między kilkoma miernikami. 

Dodatkowo nie możesz wymieniać danych w zakresie bazy zabezpieczeń między programem Sonel PE6 a miernikiem MPI-540.

Pocieszające jest to, że wsparcie techniczne producenta działa i część zgłaszanych problemów jest rozwiązywana… Jednak nie wszystkie.

W przypadku awarii jest bardzo dobry kontakt z serwisem, który działa szybko i sprawnie.

Zbliżając się do końca, mam takie przemyślenia:

Czy jestem zadowolony? Tak i nie. To takie zmieszane zadowolenie… Do wszystkich bolączek trzeba się przyzwyczaić. Niestety trzeba! Jak widać Sonel albo sobie nie radzi albo ma do tego bardzo seksualne podejście. Mimo, że część problemów została rozwiązana, to druga część wisi od dawna. Dużym ułatwieniem, w mojej ocenie, jest możliwość stworzenia prawie gotowego protokołu w PE6 po zaimportowaniu danych z miernika. “Prawie” nie jest przypadkowe, ponieważ import nie jest kompletny i część danych trzeba wstawiać ręcznie.

MPI-540 to z pewnością flagowiec ze stajni Sonela. Dla kogo jest ten przyrząd?

Dla osób które wykonują pracę głównie na dużą skalę.
Dla osób dla których, ze względu na pamięć, prawidłowo zapisane dane eliminują czas pracy przy komputerze do minimum.
Dla osób, które chcą mieć wszystko w jednym i mają duży plecak z zapasem cierpliwości.

Trzeba pamiętać, że jest to tylko narzędzie. Niemniej, kupując cokolwiek w takiej cenie jestem nastawiony na jakość i liczę, że zweryfikowane problemy będą wyeliminowane bezzwłocznie. Jednak w tym zakresie producent kuleje.

I prośba ode mnie – ponieważ sam “głową muru nie przebije”, mimo wielokrotnych prób:

Jeżeli dostrzegasz jakieś problemy czy uciążliwości w swoim egzemplarzu, nie bój się tego zgłosić bezpośrednio do Sonela. O niektórych problemach producent może nawet nie wiedzieć, traktuje pojedyncze zgłoszenia jako incydent nie mający znaczenia. Albo wie i dobrze to ukrywa, a zgłoszenie w najgorszym przypadku zakończy się odpowiedzią “tak wiemy, ale i tak nic z tym nie zrobimy” i choć ja sam nigdy takiej odpowiedzi nie dostałem, to część problemów “wisi” dalej nierozwiązanych.

Dodatki i akcesoria

Jeszcze kilka słów o akcesoriach dodatkowych i tu już nie będzie zbyt wiele pochlebstw.

Uchwyt sondy luxomierza by Sonel:

Jeżeli chodzi o samą sondę to odsyłam do kart katalogowych i dobraniu do swoich potrzeb. Wykonując pomiary oświetlenia awaryjnego nie celuj w najtańszą LP-1, a co najmniej w LP-10B.

Sonel dobrze sobie liczy za sondy, jednak pamiętaj o tym, że ktoś to zaprojektował, wyprodukował, wzorcuje i bierze odpowiedzialność za jakość. Ty za swoją pracę też nie bierzesz tyle ile kosztuje papier do drukarki.

A dokładność i powtarzalność pomiaru jest duża.

Jeżeli ktoś nie lubi się czołgać po korytarzach wykonując pomiary oświetlenia awaryjnego to Sonel jako akcesorium dodatkowe proponuje kijek z uchwytem. Jednak jak odbieramy zamówienie, przychodzi wielkie rozczarowanie. Nie bez powodu akcesorium nazwałem Kijkiem.

W cenie kilkuset złotych otrzymujemy kijek do selfie o wartości rynkowej 19 PLN w okresie (w którym kupiłem to akcesorium). Obecnie można taki kupić za ~39 PLN w popularnym serwisie aukcyjnym.

Do tego kawałek wygiętej blachy dopasowanej mniej więcej do kształtu sondy z paseczkiem rzepa, który pomaga utrzymać sondę w tym uchwycie.

Uchwyt sondy do kijaszka jest przykręcany na uchwyt do kamer sportowych.

Ile frustracji kosztowało mnie używanie tego badziewia. Jeżeli masz więcej niż 150 cm wzrostu to kijaszek jest za krótki.

Jest zbyt delikatny, nie można stabilnie dokręcić uchwytu do kijka, a po kilkudziesięciu punktach, mimo dokręcania, sonda zaczęła latać jak… wściekła osa.

Na szczęście sam uchwyt sondy jest wyposażony w wyżej wspomniany uchwyt do kamer sportowych. Więc możemy kupić statyw, a raczej Monopod taki jak nam będzie pasował. Ja kupiłem za 100 PLN od producenta zajmującego się profesjonalnymi statywami fotograficznymi. I o losie, teraz wszystkie moje problemy związane z tym akcesorium zniknęły.

Koncepcja tego akcesorium jest słuszna, ale wykonanie w stosunku do ceny beznadziejne, wręcz powiedziałbym, że wiedząc jak to wygląda przed zakupem, pokusiłbym się o zrobienie podobnego we własnym zakresie.

Ale tak jak już wcześniej pisałem, ktoś wpadł na taki pomysł, ktoś inny go zrealizował i wszyscy muszą zarobić. Tylko jakość uciekła jak to zobaczyła. A szkoda.

Artykuł MPI-540 po kilku latach użytkowania pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.