Branża inżynierska stoi dziś przed rosnącym zapotrzebowaniem na szybkie, dokładne i skalowalne projektowanie instalacji elektrycznych. Dynamiczny rozwój technologii sprawia, że projektanci układów elektrycznych i systemów automatyki potrzebują narzędzi, które nie tylko przyspieszą ich pracę, lecz także zapewnią najwyższą jakość dokumentacji.

Odpowiedzią na te potrzeby jest WSCAD Electrix AI – zaawansowane środowisko CAD/CAE, które integruje algorytmy sztucznej inteligencji z procesem projektowym.

Nowy silnik graficzny oraz przebudowana baza danych gwarantują stabilność i płynność nawet przy wielobranżowych projektach o dużej liczbie komponentów. Integracje z systemami ERP i PLM pozwalają automatyzować przepływ informacji między projektowaniem, prefabrykacją i produkcją.

Rewolucja dzięki sztucznej inteligencji

Electrix AI to kompleksowe środowisko projektowe, które wykorzystuje mechanizmy sztucznej inteligencji do automatyzacji wielu kluczowych procesów. Dzięki temu projektanci mogą skupić się na najważniejszych aspektach swojej pracy, a narzędzie samo zadba o szczegóły, poprawność i spójność projektu.

To nie tylko program – to partner w projektowaniu

WSCAD Electrix AI nie zastępuje projektanta. On go wzmacnia.

To cichy asystent, który analizuje dane, przewiduje problemy i automatyzuje to, co wcześniej pochłaniało godziny pracy. Przyspiesza projektowanie, ale też aktywnie wspiera inżyniera w procesie decyzyjnym. To nie tylko narzędzie — to inteligentny asystent projektanta, który pozwala realizować projekty szybciej, sprawniej i bardziej profesjonalnie.

To w końcu nowa filozofia projektowania, w której inteligencja systemu staje się naturalnym przedłużeniem wiedzy inżyniera. Zapraszamy do obejrzenia filmu:

Kompatybilność i przyszłość branży

Electrix AI spełnia najnowsze normy branżowe i jest przygotowany do pracy w zintegrowanym środowisku przemysłowym. Ułatwia współpracę między działami projektowymi, produkcją oraz utrzymaniem ruchu, wspierając eksporty, importy projektów w różnych formatach.

To nowoczesny ekosystem projektowy łączący ze sobą funkcjonalność z kilku obszarów:

EE (Electrical Engineering) – automatyka i elektryka
CE (Cabinet Engineering) – planowanie widoku szaf sterowniczych
EI (Electric Installation) – przestrzenne planowanie instalacji elektrycznych
FE (Fluid Engineering) – technologia Fluid (pneumatyki, hydrauliki)
BA (Building Automation) – automatyka budynków, procesy technologiczne
P&ID (Piping and Instrumentation Diagram/drawing) orurowanie wraz z oprzyrządowaniem.

WSCAD Electrix AI to przyszłość, która właśnie staje się standardem.

Artykuł WSCAD Electrix AI – precyzja projektowania oparta na inteligentnych algorytmach pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Załóżmy, że potrzebujemy sterownik mający cztery wejścia i dwa wyjścia analogowe 4-20 mA, trzy cyfrowe wyjścia oraz sześć cyfrowych wejść np. na przyciski. Sama jednostka centralna PLC to koszt rzędu kilka-kilkanaście tysięcy złotych. Przekaźnik programowalny to zaledwie kilka stówek, ale… Sama jednostka popularnego modelu przekaźnika programowalnego ma 8 wejść cyfrowych i 4 wyjścia przekaźnikowe. Jeśli wyjścia mają pracować maksymalnie szybko i bardzo często to wyjścia przekaźnikowe odpadają i trzeba dodać moduł wyjść tranzystorowych.

Cztery wejścia analogowe to aż dwa moduły z dwoma wejściami. Dwa wyjścia analogowe to kolejny moduł. Razem z jednostką centralną, mamy pięć modułów. Do zaprogramowania trzeba jeszcze zakupić licencję na oprogramowanie, które oczywiście wymaga posiadania komputera często z płatnym systemem operacyjnym. Moduły z licencją wyjdą łącznie nieco ponad dwa i pół tysiąca złotych netto. Do kosztu trzeba jeszcze doliczyć licencję na system operacyjny i czas potrzebny na naukę egzotycznego obrazkowego języka programowania.

Ktoś tu może rzucić słowo: Arduino. Moja odpowiedź brzmi: i tak i nie. Wiele osób próbowało użyć płytki prototypowej z tej rodziny i po udanym starcie, przyszło rozczarowanie w postaci częstych awarii powodujących straty wielokrotnie przekraczające koszt PLC czy przekaźnika programowalnego.

Płytki prototypowe Arduino to nic innego jak płytka PCB z jakimś mikrokontrolerem, gniazdami i paroma elementami na krzyż. Pierwotnie miało to służyć do obniżenia kosztów nauki programowania mikrokontrolerów i ułatwienia wejścia w tą drogę. Jednak wiele osób wręcz zaczęło to uważać za budulec wszelakiej elektroniki i z braku wiedzy oraz jakiejkolwiek chęci do nauki, używać to do celów, w których zwykły przekaźnik lub nawet pojedynczy tranzystor zrobi dokładnie to samo, ale lepiej, taniej i bardziej bezawaryjnie.

Nie znaczy to jednak iż to nie jest kompletnie przydatne w automatyce. Oczywiście awaryjność i znacznie utrudniony montaż niemal całkowicie wykreśla to z zastosowań w automatyce, ale nazwa płytka prototypowa chyba jasno wskazuje iż służy to do prototypowania.

Najpopularniejsze płytki Arduino zawierają w sobie mikrokontroler z rodziny ATmega, który może w większości modeli nie należy do bestii wydajności czy możliwości, ale niski koszt, mały rozmiar i bezawaryjność samego mikrokontrolera, powoduje, że jest w masowej produkcji wiele urządzeń korzystających z niego.

Dla przypomnienia, mikrokontroler (μC) to układ scalony zawierający w jednej małej obudowie procesor, pamięć RAM, pamięć programu, układ wejścia-wyjścia i często pamięć flash na dane nieulotne. Wiele z nich do działania wymaga paru drobnych elementów, np. rezystor i kondensator do zresetowania po włączeniu. Niektóre nawet nie potrzebują kompletnie nic – no może tylko zasilanie.

Docelowy sterownik można wykonać na samodzielnie zaprojektowanej i nawet samodzielnie wykonanej PCB, a przy odrobinie wprawy można nieco uprościć stosując płytkę uniwersalną.

Wejścia analogowe 4-20 mA nie są wielkim problemem. Rezystorem “zamieniamy” prąd na napięcie i pozbywamy się zakłóceń kondensatorem. Popularna ATmega328P ma sześć wejść przetwornika ADC który ma rozdzielczość 10 bit, co w wielu wypadkach jest nadto wystarczające. Zawsze można się pokusić o optoizolację lub o lepsze wykorzystanie rozdzielczości przetwornika za pomocą wzmacniacza operacyjnego, poprzez offset tych 4 mA.

Gdyby ilość wyprowadzeń (z wejściami analogowymi na czele) nie byłaby wystarczająca, to oprócz układów na magistrali I2C, można wykorzystać innym mikrokontroler, np. ATmega32A, ATmega2560 lub coś z rodziny STM 32 – zwłaszcza jeśli potrzebujemy coś szybszego. W każdym razie oczywiście trzeba zbuforować wyjścia oraz wejścia – nawet jeśli nie potrzebujemy 24 V, gdyż wyładowanie elektrostatyczne oraz napięcia indukowane podczas pobliskich przepięć, mogą skutecznie uśmiercić strukturę krzemową. Lepiej wymienić groszowy scalak w podstawce, niżeli mikrokontroler montowany powierzchniowo i jeszcze ponownie go programować.

Z wyjściem analogowym w atmegach nie jest aż tak prosto, gdyż nie ma wbudowanego przetwornika DAC. Najprościej można wykorzystać wyjścia PWM i zamienić PWM na sygnał analogowy za pomocą dwóch filtrów RC na każde wyjście.

Sygnał PWM wymaga odfiltrowania i oferuje zaledwie 8-bitową rozdzielczość. Jeśli to nie jest wystarczające, do wyboru jest dużo niedrogich przetworników DAC, jak na przykład 12-bitowy MCP3204.

Jako obudowę takiego sterownika, można wykorzystać obudowę uniwersalną do montażu na szynie TH35, albo obudowę jakiegoś bardzo starego lub zepsutego sterownika. W drugim przypadku będzie więcej miejsca na “wysokość”, dzięki czemu bez problemu umiejscowimy wewnątrz wyświetlacz LCD, np. 4×20 znaków na bazie popularnego sterownika HD44780.

Klawiaturę można wykonać na wiele sposobów. Tanią, trwałą i zarazem efektowną klawiaturę membranową można zaprojektować i zamówić lub zamówić wraz z zaprojektowaniem, co wbrew pozorom nie jest ani skomplikowane ani drogie.

Jak czas lub koszt bardzo gra rolę, to można przylutować zwykłe microswitche do płytki uniwersalnej oraz przewiercić otwory na przyciski. Warto wtedy skorzystać z drukarki etykiet lub zwykłej drukarki, nożyczek i kleju, gdyż prędzej czy później zapomni się co jest co.

Mikrokontroler oczywiście trzeba zaprogramować. Do popularnych rodzin μC istnieje pełno oprogramowania oraz programatory, które obecnie są okrutnie tanie. Złącza JTAG, USB czy ISP nie są żadnym problemem. W przypadku ISP można pisać zarówno w klasycznym C i ulubionym edytorze albo w razie braku czasu skorzystać z Arduino, zawierającego dość dużo bibliotek do obsługi peryferiów.

Użytkownicy systemów Linuksowych, oprócz bardzo bogatego oprogramowania, mogą wykorzystać jakikolwiek edytor oraz oskryptować kompilację wraz z programowaniem – często to są aż trzy etapy, gdyż kod często kompilowany jest do postaci szesnastkowej, co trzeba skonwertować do binarki, a następnie z tego pliku uruchomić proces flashowania.

Programowanie wykonywane przez człowieka, tak jak każda inna czynność, narażona jest na błędy, więc bardzo pomocne mogą być diody LED sygnalizujące stan wyjść czy nawet wejść.

Koszt całego przedsięwzięcia to między pięćdziesiąt a kilkaset złotych oraz kilka godzin pracy. W porównaniu do przekaźnika programowalnego jest nieco taniej i dzięki temu mamy możliwość wykorzystania “normalnego” języka programowania, zamiast obrazkowego – którego trzeba się nauczyć, zapłacić za oprogramowanie i liczyć na to, że będzie spełniać nasze potrzeby.

Oczywiście wiele fabrycznych sterowników PLC umożliwia zaprogramowanie ich w C, ale trzeba dopisać co najmniej jedno zero do faktury. Nie wspominając o własnościowym oprogramowaniu, często wymagającym posiadania konkretnej wersji Windowsa. Obecnie każdy mikrokontroler można bez najmniejszego problemu zaprogramować w systemach *nix (FreeBSD, OpenBSD, Linux, OSX), nie martwiąc się o brak kompatybilności oprogramowania czy konieczności posiadania wydzielonego osobnego starego komputera, który zepsuje się szybciej niż PLC.

Przy większych projektach, może być potrzebna magistrala CAN lub sieć Ethernet. Przy Atmegach na bardzo upartego można dodać transceiver CAN i ewentualnie drugi mikrokontroler do jego osobnej obsługi. Lepszym pomysłem wydaje się być ESP32 który posiada między innymi CAN oraz WiFi. Niektóre modele z rodziny STM32 posiadają Ethernet oraz jedną-dwie CAN z niewielkim buforem.

Przy projektach z siecią Ethernet popularny jest Raspberry Pi, ale jego koszt i niska dostępność mogą być zniechęcające. Z racji iż to jest wydajny komputer z zewnętrzną pamięcią DDR, to zaprojektowanie własnej płytki nie jest ani proste ani szybkie. W jego miejsce można wykorzystać podobne mikrokomputery z takimi samymi wyprowadzeniami GPIO – obecnie chyba najpopularniejsze to Orange Pi, Banana Pi oraz Radxa.

Dla niektórych mogą wydawać się kuszące płytki z procesorem x86, jak w większości komputerów biurkowych i laptopów, jednak często są dość drogie, wymagają większego chłodzenia oraz większego i droższego zasilacza. No może nie dotyczy to Intel Atom, ale kosztem ułamka wydajności nieco archaicznego RK3399.

Artykuł Tania automatyka, czyli co zamiast sterownika PLC? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Więcej akcesoriów do złączek i gotowe pliki do druku 3D można znaleźć na stronie: https://wago-creators.com/pl

Artykuł Akcesoria do złączek WAGO do druku 3D pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Rysowanie sprowadza się obecnie do używania programów do rysowania schematów elektryki i automatyki. Sama technika rysowania schematu sprowadza się do wstawiania odcinków połączeń, symboli elektrycznych, symboli automatyki, symboli PLC, zacisków i opisywania tych elementów zgodnie z zasadami oznaczania. Zasady rysowania schematów określone są w normach projektowych. Trzeba mieć odpowiednie wykształcenie i praktykę, aby podjąć się rysowania schematów.

Bardzo istotne jest przestrzeganie norm związanych z symbolami. Stanowią one jakby język porozumiewania się pomiędzy elektrykami rysującymi schematy, a elektrykami montującymi instalacje elektryczne i na końcu serwisantami urządzeń elektrycznych. Symbole elektryczne muszą mieć określony kształt i wielkość określoną w mm lub krokach. Muszą mieć możliwość nadawania im oznaczeń. Oznaczenia powinny znajdować się po lewej stronie symbolu, na środku symbolu. Nawet wielkość czcionki w oznaczeniu jest określona normą. Symbole elektryczne muszą być wyposażone w tzw. końcówki (często zwane zaciskami). Końcówki symboli są opisywane. Najczęściej opisy końcówek znajdują się po prawej stronie końcówki. Zasady rysowania schematów określone są w normach projektowych. Trzeba mieć odpowiednie wykształcenie i praktykę, aby podjąć się rysowania schematów.

Od wielu lat dostępne są programy do rysowania schematów elektrycznych. Wyposażone są one w bogate biblioteki symboli elektrycznych oraz przykłady projektów elektrycznych. Jest to duże ułatwienie dla początkujących projektantów elektryki i automatyki. Niektóre firmy oferują wersje edukacyjne dla studentów i techników.

Jest wiele rodzajów rysunków elektrycznych, które składają się na projekt: schematy zasadnicze, listwy montażowe, pulpity i rozdzielnice, plany instalacji elektrycznych i teletechnicznych itd.. Najczęściej rysunki te są powiązane pomiędzy sobą, poprzez używanie tych samych oznaczeń i kodów katalogowych aparatury.

Rysunki elektryczne

Schematy elektryczne są elementem projektu, zawierającego opis techniczny, spis treści, obliczenia elektryczne, schematy listew montażowych, rysunki rozdzielnic, instalacji elektryczne, zestawienia materiałów, listy kabli. Aby wykonać projekt elektryczny, należy posiadać określone oprogramowanie, umożliwiające szybkie i dokładne jego wykonanie. Rysowanie schematów jest czynnością przyjemną, jeśli ma się do dyspozycji zgodną z normami bibliotekę symboli oraz funkcje takie jak rozcinanie i zeszywanie połączeń i wspomaganie oznaczania.

Projektant najczęściej wykonuje standardowy rysunek, a następnie kopiuje go w całości. W ten sposób buduje pełny projekt. Pojedynczy rysunek jest podstawową jednostka projektu. Musi być identyfikowany numerem i tytułem. Ważny jest format rysunku. Najczęściej rysuje się na formatce A3. Rysunek elektryczny musi mieć możliwość zapisania w formacie pdf. Jest to standardowe obecnie rozwiązanie.

Stopień przetwarzania w programach typu cad elektryczny może być różny, jednak przeważnie kontrolowana jest powtarzalność oznaczeń symboli, poprawność łączenia końcówek symboli, kontrola wykorzystania styków w przekaźniku itd.. Tylko przy użyciu profesjonalnych, sprawdzonych programów do projektowania można uzyskać bezbłędny lub prawie bezbłędny projekt. W związku z tym, realizacja projektu na budowie jest pozbawiona bardzo kosztownych błędów.

Dobrym wyborem jest używanie programu SEE Electrical, umożliwiający rysowanie schematów elektryki, automatyki, PLC i innych układów elektrycznych. Dostępna jest wersja trial oraz edukacyjna.

Inne przydatne linki:

• oprogramowanie do rysunków elektrycznych,
• projekty elektryczne,
• program do projektowania instalacji elektrycznych,
• CAD elektryczny,
• tani program do rysunków elektrycznych;

CAD elektryczny – dla kogo?

Oprogramowanie grupy IGE+XAO jest wykorzystywane na komputerach indywidualnych lub sieciowych. Spełnia liczne funkcje, takie jak tworzenie schematów elektrycznych, projektowanie instalacji, projektowanie szaf elektrycznych oraz tworzenie zestawień materiałowych.

Firma dostarcza programy dla sektorów przemysłowych (rzemieślniczy, małe i średnie firmy oraz duże zakłady produkcyjne). Szeroka oferta programów do projektowania może być wykorzystywana w automatyce, produkcji maszyn i wyposażenia, w dystrybucji energii. Przemysł samochodowy, transport, przemysł energetyczny, agrotechniczny i żywnościowy, chemia, metalurgia, budownictwo – wszędzie tam używane są nasze programy.

W celu pełnego zaspokojenia potrzeb rynkowych w swoich przewodnich dziedzinach: elektryce i automatyce, grupa IGE+XAO zainwestowała w rozwój wielu programów. Programy te, w zależności od złożoności potrzeb, posiadają przede wszystkim funkcjonalność użytecznego tworzenia projektów.

Oferta oprogramowania pokrywa wszystkie potrzeby profesjonalistów w zakresie elektryczności stosowanej w przemyśle i budownictwie i pozwala na realizację znormalizowanych dokumentów technicznych wykorzystywanych w tworzeniu i obsłudze instalacji elektrycznych, zapewniając jednocześnie optymalną wydajność.

Więcej informacji: IGE+XAO Polska

Artykuł Jak rysować schematy elektryczne? pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

W odpowiedzi na potrzeby projektantów instalacji elektrycznych, firma Eaton stworzyła dedykowaną platformę online właśnie dla nich. Na stronie eaton.com, w jednym miejscu, można uzyskać dostęp do ważnych materiałów i narzędzi, które pomogą łatwiej i wygodniej projektować instalacje elektryczne z wykorzystaniem produktów Eaton.

Jakie materiały znajdziesz w Strefie Projektanta?

• Sekcja konfiguratory – gdzie zostały umieszczone linki do programów ułatwiających codzienną pracę projektantom. Są to: programy obliczeniowe parametrów technicznych instalacji elektrycznych oraz programy do projektowania rozdzielnic i kalkulacji kosztów materiałowych.
• Zbiór materiałów do pobrania – pliki DWG, modele BIM, najnowsze karty katalogowe, poradniki.
• Sekcja filmy – materiały wideo z najciekawszych realizacji Eaton oraz filmy przybliżające działania produktów.
• Sekcja szkolenia – są tu dostępne aktualny harmonogram oraz nagrania archiwalne webinariów – Eaton regularnie organizuje szkolenia i webinaria, dzięki którym poszerzysz swoją wiedzę.

Zachęcamy do częstego odwiedzania Strefy Projektanta, aby śledzić na bieżąco rozwiązania techniczne Eaton.

>> Przejdź do Strefy Projektanta Eaton

Artykuł Strefa Projektanta Eaton pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł Projekt vs. wykonanie pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Pełny monitoring, kontrola i brak przerw w pracy instalacji – to wyzwania, z jakimi do firmy EL-FUTURE, zajmującej się prefabrykacją rozdzielnic, zgłosił się klient z branży petrochemicznej, który potrzebował nowego urządzenia do zasilania gwarantowanego.

Praca nad rozdzielnicą zaczyna się w biurze projektowym, a następnie, na podstawie stworzonego schematu, tworzony jest prototyp, który trafia na stół prefabrykatora. Aby odpowiedzieć na potrzeby tego projektu eksperci EL-FUTURE zdecydowali się na wykorzystanie technologii ABB.

Całość aparatury została zamknięta w szafie TwinLine firmy ABB, a gotowe moduły do zabudowy wewnętrznej – CombiLine-N pozwoliły specjalistom EL-FUTURE skrócić czas montażu.

Dzięki systemowi zabezpieczania obwodów ABB SMISSLINE, opartemu na rozwiązaniu wtykowych aparatów w przygotowane szyny, klient będzie mógł modernizować rozdzielnicę i dokładać kolejne aparaty bez konieczności wyłączania urządzeń z eksploatacji.

Za opomiarowanie niemal 90 obwodów, które znalazły się w szafie, odpowiada system InSite, a zainstalowany wewnątrz analizator ABB M4M z intuicyjnym wyświetlaczem umożliwia przejrzysty podgląd wartości elektrycznych i danych historycznych. Zastosowane rozwiązania pomogą operatorowi szybko ocenić sytuację i sprawnie podjąć działanie.

Aby zagwarantować niezawodne zasilanie instalacji w rozdzielnicy wykorzystano również wyłącznik kompaktowy Tmax XT o wysokiej wytrzymałości zwarciowej, który mierzy parametry elektryczne z dokładnością do 0,5%, kontroluje niezawodność aparatu i ostrzega klienta o możliwej utracie pewności zasilania.

Zanim rozdzielnica zostanie uruchomiona wszystkie jej elementy zostają poddane testom – dzięki temu można się upewnić, że urządzenie będzie służyć klientowi przez lata i nie zawiedzie w kluczowym momencie. W końcu w tak ważnych aplikacjach jak ta, nie ma miejsca na błędy – każda przerwa w zasilaniu może bowiem generować dla przedsiębiorstwa poważne straty.

Artykuł Zasilanie gwarantowane, czyli jak powstaje rozdzielnica do zadań specjalnych pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Legrand XL-PRO³ jest skierowany zarówno do instalatorów mieszkaniowych poszukujących programu prostego w obsłudze jak i prefabrykatorów rozdzielnic głównych o prądach nawet do 6,3 kA.

Dla jasności: Nie jest to mój pierwszy wybór jeśli zajmujemy się automatyką czy szeroko rozumianą elektrotechniką przemysłową, chociaż i tam znajdzie swoje miejsce i może okazać się pomocny.

Dokumentacja powykonawcza pozostawiona klientowi przez elektryka jest moim zdaniem znacznie ważniejsza od estetyki, na którą tak często zwracamy uwagę w przypadku instalacji elektrycznych.

Niestety gdy przyjdzie nam przerabiać kilkuletnią rozdzielnicę domową lub gdy zajrzymy do większości szaf przemysłowych, gdzie po kilkunastu awariach wysypuje się już „makaron” (bo jednak przestoje są drogie, więc i naprawy muszą być szybkie, niekoniecznie ładne), to dostęp do dobrej dokumentacji i schematu może okazać się niezbędny. Niestety z moich obserwacji wynika, że około 80% rozdzielnic i wszelkich instalacji, które spotykam zwłaszcza w budownictwie mieszkaniowym nie posiada żadnej dokumentacji! Pominę już kwestię, że pomiary niejednokrotnie wyglądają jakby pochodziły „skądś indziej”
Szczerze polecam rozszerzyć zakres naszej działalności o wykonanie takiej dokumentacji, a wpłynie to na pewno na jakość i ocenę naszej pracy. Nawet gdy bardzo zależy nam na czasie, nie powinniśmy tego zaniedbywać. Zwłaszcza, że przygotowanie odpowiedniej dokumentacji przy pomocy XL-Pro³ przebiega sprawnie i bezboleśnie.

Oprogramowanie jest dostępne w języku polskim oraz posiada naprawdę intuicyjne menu.

Tak przywita nas program. Na wstępie skupimy się troszkę po poruszaniu się po menu programu. Po lewej widzimy menu związane z całym etapem tworzenia dokumentacji. U góry możemy dodawać nowe rozdzielnice, duplikować projekty itd. W menu Dane firmy możemy dodać swoje logo do projektu, a także wszystkie nasze dane jako twórcy projektu. Jest także opcja eksportu projektu do programu obliczeniowego XL-Pro Calcul. Natomiast po prawej mamy wszystko co chcemy uzupełnić w ramach naszego projektu: nazwę rozdzielnicy, przewidywane prądy zwarciowe itp.

Nie będziemy się tutaj rozwodzić nad szeregiem funkcji, które zapewne każdy pozna zależnie od własnych potrzeb. Przejdźmy zatem do konkretów. Zaczniemy od malutkiego projektu zwykłej „erbetki” stworzonej na szybko dla klienta. A więc mamy taką małą rozdzielnicę z 9 modułami:

W tym przypadku mamy RCD 4P, następnie wyłącznik 3P C25 oraz 1P B16 i B10.
Patrzymy teraz na środek ekranu i z menu Zestawienie wybieramy Zabezpieczenia/Aparaty Modułowe i znajdujemy RCD. Zobaczcie jak szybko możemy to wykonać:

Jak widać na filmie wejście w menu zabezpieczeń i wybranie wyłącznika różnicowoprądowego, automatycznie umożliwia wybór prądu, rodzaju itp. W przypadku naszej małej rozdzielnicy budowlanej RCD to także wyłącznik główny, jednak podobnie ma się sprawa gdy jest to np. rozłącznik izolacyjny itp. Poniżej możemy wybrać osprzęt, który będzie zasilany z poprzedniego, w tym wypadku wyłącznik nadprądowy. Dzięki takiemu wyborowi nasz schemat tworzy się automatycznie, a nam potem pozostają tylko opisy.

Po dodaniu naszego osprzętu podobnie jak na filmie tak naprawdę cały schemat tworzy się sam. Zresztą zobaczcie sami:

Jak widzimy wszystko dodało się dokładnie w takiej kolejności, że w zasadzie nie potrzebujemy żadnych poprawek. Jednak jeśli okażą się one konieczne należy posłużyć się metodą „przeciągnij-upuść” za pomocą lewego przycisku myszki. W dalszej części możemy zobaczyć dodanie piktogramów oraz opisu dla użytkownika końcowego. Uwierzcie, inwestorzy uwielbiają piktogramy A gdy nie mamy etykieciarki te same piktogramy możemy automatycznie wygenerować do wydruku na naszej drukarce.

Analogicznie możemy przygotować dokumentację i opisy pod nieco większy projekt, np. gdy chcemy stworzyć podrozdzielnicę w części garażowo-warsztatowej.

Po dodaniu elementów w ten sam sposób jak na poprzednim filmie, przechodzimy do menu Układ i tam możemy sprawdzić poprawność kolejności naszych elementów, zmieniać ich nazwy itp. Następnie w menu schematu opisujemy wszystko tak jak w poprzednim przypadku, jednak tutaj pokażę Wam jeszcze jedną ciekawostkę, a mianowicie tworzenie widoku rozdzielnicy. W menu Widok możemy także dowolnie umieszczać nasze elementy:

Po sprawdzeniu całości schematu, a także poprawności opisów, możemy wizualizować sobie całą rozdzielnicę wraz z aparaturą i osprzętem. Jest to świetna sprawa kiedy inwestor chce wiedzieć jak ma to wyglądać jeszcze przed rozpoczęciem prac lub gdy sami musimy przemyśleć kilka spraw, np. jak zmieścić się w nietypowym miejscu itp.

Wizualizacja rozdzielnicy w programie Legrand XL-Pro³ jest zaskakująco łatwa do przygotowania. Jak widać na filmie wystarczy wybrać typ rozdzielnicy, natomiast osprzęt dodaje się niejako „z automatu” – możemy dodać bloki rozdzielcze, a aparaty ustawić według własnego uznania.

Nie ukrywam też, że gdy klient dostaje wycenę wraz z taką wizualizacją to czuje się potraktowany bardziej profesjonalnie

Tak naprawdę zostawienie klientowi dokumentacji powykonawczej świadczy o wykonawcy takiej instalacji. Jeśli chodzi o rozdzielnice domowe czy ogólny rozdział energii, Legrand XL-Pro³ jest naprawdę solidnym narzędziem. Program oferuje szereg funkcji, które pomagają odnaleźć się szaremu użytkownikowi instalacji, którą wykonaliśmy, a dodanie piktogramów czy opisów od razu pod schematem to ogromne ułatwienie. Całość dokumentacji można zarówno eksportować do formatu .pdf, jak i normalnie drukować.

Pamiętajmy, że taka dokumentacja przyda się także podczas remontów czy zwykłych pomiarów, nie wspominając już o tym, że być może i nam przyjdzie jechać na jakąś awarię, a wtedy wszystko staje się łatwiejsze.

Jak szybkie i łatwe jest stworzenie projektu w programie XL-Pro³ widać na filmach, gdzie cały tutorial można by zmieścić w zaledwie kilku minutach materiału. Jeśli pracujemy na aparaturze Legranda tak naprawdę wszystko działa z automatu, włącznie z opisem prądu znamionowego, serii czy charakterystyki wyzwalania. Dla osób pracujących z aparaturą innych marek będzie to oczywiście minus. Pamiętajmy jednak, że jest to całkowicie darmowe oprogramowanie.

Po kilku próbach stworzenie kompletnej dokumentacji wraz z opisami zajmie maksymalnie godzinę i dla mnie jest to duża zaleta tego programu. W przypadku powtarzalności naszej pracy czas poświęcany na przygotowanie dokumentacji spada do minimum, a jak wiadomo czas to pieniądz. Niestety jednak wielu z instalatorów nadal nie zostawia po sobie niczego, co niestety mści się zarówno na kolejnych elektrykach pracujących przy instalacji jak i samych użytkownikach.

Artykuł Dokumentacja powykonawcza oraz możliwości projektowe Legrand XL-PRO³ pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Artykuł AutoCAT pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.