Przemysł 4.0 pozwolił na stworzenie cyfrowego bliźniaka, czyli tak naprawdę zestawienia trzech komponentów: fizycznego obiektu, jego cyfrowego odwzorowania oraz połączenia zarówno części fizycznej, jak i wirtualnej poprzez wymianę i przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym dla stałej aktualizacji odwzorowania od etapu inżynierii, aż do momentu bieżącej eksploatacji. W tym opracowaniu bazując na przykładzie jednego z polskich przedsiębiorstw, które korzystając ze standardu Industry 4.0, zajmują się projektowaniem i produkcją szaf sterowniczych na skalę przemysłową , przedstawię fragment ich procesu inżynierii oraz produkcji.

Podstawowym elementem całego procesu EPLAN Electric P8 – system inżynieryjny do projektowania konstrukcji elektrycznych określany jako spójny, całościowy oraz szybki. Użytkownicy tego systemu mogą otrzymywać tworzone w zautomatyzowany sposób szczegółowe raporty i dokumentację projektową, co więcej udostępnia on wszystkie dane inżynieryjne, które są potrzebne na późniejszych etapach procesu.

Nieodłącznym elementem wspomagającym projektowanie szaf sterowniczych w trójwymiarze jest EPLAN Pro Panel, oferujący wszelkie niezbędne funkcje potrzebne do rozmieszczania elementów na płytach montażowych oraz określania jednostek zasilających (w oparciu o Electric P8). Podkreślić należy też, że EPLAN Pro Panel umożliwia dostęp online do wszystkich użytych w projekcie urządzeń, obsługuje również funkcjonalność zarządzania aparatami oraz wykorzystuje możliwości oferowane przez Data Portal. Dzięki niemu projektanci mogą w szybki i łatwy sposób wygenerować standardowe rysunki montażowe i produkcyjne wraz ze skojarzonymi widokami modeli. W celu doboru odpowiednich urządzeń chłodzących dla szaf sterowniczych wykorzystywany jest program Therm, jaki został opracowany przed firmę Rittal, który tak naprawdę w całości wykonuje skomplikowane obliczenia parametrów doboru klimatyzacji. Zadaniem projektanta jest jedynie wprowadzenie danych niezbędnych do analizy, a w zamian otrzymuje on szczegółową dokumentację, zawierającą wszystkie wymagane obliczenia.

W procesie produkcji główną rolę pełnią dwa urządzenia firmy Rittal: Perforex BC oraz Secarex. Perforex BC jest w pełni zautomatyzowanym sterowanym numerycznie centrum obróbczym, przeznaczonym do obróbki płaskich części szafy sterowniczej. To urządzenie może wiercić, frezować i gwintować. Dzięki automatycznej wymianie narzędzi oraz magazynkowi potrafi wykonywać te wszystkie prace w ramach jednej procedury, bez konieczności ingerencji ze strony operatora. Ta obrabiarka – bo tak możemy ją nazwać – jest wykorzystywana do obróbki wszystkich materiałów używanych w budowie aparatury sterowniczej: stali, aluminium, miedzi czy tworzyw sztucznych. Perforex BC oprócz płyt montażowych, pozwala również na modyfikację drzwi czy też standardowych szaf sterowniczych – od obudów małogabarytowych, aż po szafy pełnogabarytowe. Jakość oraz precyzja wykonywanych prac mechanicznych jest na bardzo wysokim poziomie, zaś ryzyko błędnie wykonanej perforacji zostało zminimalizowane do zera. Import danych odbywa się bezpośrednio ze wspomnianej wcześniej platformy EPLAN Pro Panel, ale również możliwe jest załadowanie danych w formacie DXF, czy bezpośrednie zaprogramowanie przy wykorzystaniu stanowiska operatorskiego. Obsługa i konserwacja maszyny jest prosta, jednak w razie potrzeby dział techniczny firmy Rittal zapewnia profesjonalne wsparcie.

To wszystko brzmi wspaniale, jednak jak jest naprawdę? Żeby to sprawdzić został przeprowadzony test – człowiek kontra maszyna – w którym do przygotowania była kompletna pełnowymiarowa płyta montażowa. Wykwalifikowanemu monterowi całość prac zajęła około 5,5 godziny, natomiast Perforerx BC „uporał” się z tym zadaniem w 35 minut. Wydaje się, iż  jest to wystarczający dowód na to, że część zadań związanych z prefabrykacją szaf mogą z powodzeniem realizować tego typu urządzenia, które są zdecydowanie bardziej wydajne, a swoje zadania wykonują bezbłędnie.

Drugim wspomnianym urządzeniem jest Secarex. Jest to centrum tnące wykorzystywane do zoptymalizowanego przycinania koryt oraz osłon kablowych, a także szyn montażowych – w taki sposób, aby na podstawie wprowadzonych danych (z EPLAN Pro Panel) wygenerować jak najmniej odpadów. Indywidualnemu oznakowaniu szyn czy koryt służy zintegrowana drukarka etykiet. W ten sposób znacznie został skrócony sam czas procesu produkcji, przy wzroście wydajności, precyzji i jakości działania. Na etapie okablowywania szaf sterowniczych pracownicy są wspierani, krok po kroku, przez program narzędziowy EPLAN Smart Wiring. Jest on zainstalowany na tabletach, co w znaczny sposób ułatwia pracę monterom, gdzie wyświetlane jest każde z połączeń, jakie jest do wykonania. Oprócz punktu źródłowego i docelowego przedstawiany jest także kolor, przekrój oraz obróbka końcówek żył, jak też nazwy punktów przyłączeniowych. Postęp prac jest realizowany na bieżąco. Dzięki takiemu rozwiązaniu pracownik z następnej zmiany na produkcji może rozpocząć pracę dokładnie w tym miejscu, w którym została ona zakończona przez jego poprzednika. Takie rozwiązanie pozwala na wyeliminowane papierowych wydruków czy nieczytelnych notatek nanoszonych bezpośrednio na schematy elektryczne.

Korzystając z rozwiązań inżynieryjnych EPLAN w połączeniu z kompetencjami w zakresie systemów oraz automatyzacji Rittal przedsiębiorstwa, jak to opisane powyżej, mogą w znacznym stopniu zarówno optymalizować, jak też industrializować swoje procesy prefabrykacji szaf sterowniczych i rozdzielnic. W centralnym punkcie znajduje się wspomniany wcześniej cyfrowy bliźniak, który jest elementem łączącym wszystkie procesy wchodzące w skład łańcucha wartości, wykorzystując ciągły przepływ danych – począwszy od inżynierii, aż po serwis. Rezultatem tego jest zdecydowanie krótszy czas realizacji i wyższa produktywność przy ponoszeniu niższych kosztów.

Artykuł Zintegrowany łańcuch wartości Rittal i Eplan pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Rittal Configuration System

Konfigurator rozdzielnic niskiego napięcia w wersji online jest dostępny na stronie producenta www.rittal.pl.

Aby się do niego dostać lokalizuję na stronie internetowej (menu główne) i klikam zakładkę „Support”. Po rozwinięciu się menu tej zakładki wybieram kolumnę zatytułowaną „Oprogramowanie”, a następnie klikam w dostępnej w niej „Konfiguratory”. W ten sposób przechodzę do strony pt. „Rittal Configurataion System”, gdzie wybieram opcję „Więcej” (znajduje się ona na różowym pasku), dalej klikam „Rozpocznij konfigurację” (również znajduje się na różowym pasku) i przechodzę do wyboru konfiguratora.

W moim przypadku klikam na pierwszy kafelek od prawej strony i wybieram „VX25 Rittal Power Engineering”. Po kliknięciu pojawia się krótka charakterystyka konfiguratora, a po prawej jej stronie wyświetla się „Konfiguruj teraz” – wybieram tę opcję, co powoduje uruchomienie konfiguratora.

Aktualnie konfigurator dostępny jest w językach: angielskim oraz niemieckim, jednakże warto podkreślić, że Rittal zapewnia, iż trwają prace nad polską wersją, która ma być dostępna niebawem. Zanim jednak rozpoczniemy cały proces, chciałbym zwrócić uwagę na kilka podstawowych dostępnych funkcji.

W prawym górnym rogu, obok pola wyboru języka znajdują się cztery ikony. Począwszy od lewej, symbol folderu – to możliwość załadowania pliku z gotową konfiguracją, symbol dyskietki – to możliwość zapisu projektu, symbol kartki i ołówka – to możliwość stworzenia dodatkowej notatki, symbol CU – bezpośrednio przenosi nas na etap doboru kątowników przyłączeniowych, np. pomiędzy wyłącznikiem a mostem szynowym.

Do wyboru mamy dwie ścieżki konfiguracji – podstawową, która jest ustawiona domyślnie oraz zaawansowaną, dającą dostęp do większej liczby parametrów. Przejście pomiędzy nimi odbywa się poprzez naciśnięcie przycisku „Advanced system configuration”. W moim przypadku wykorzystałem tę drugą opcję.

Za zadanie postawiłem sobie dobór parametrów na podstawie pokazowego egzemplarza szafy – pola wyłącznika mocy, jaki miałem okazję ostatnio prefabrykować.

Podstawowe parametry rozdzielnicy

Zacznijmy od początku, czyli od definicji podstawowych parametrów rozdzielnicy („System”) takich jak nazwa, rodzaj – w moim przypadku pole wyłącznika miało charakter modułowy, gdzie szyny przebiegały w jego górnej części, w związku z tym wybrałem opcję „up to 4000A | roof/rear”, stopień ochrony oraz forma separacji – 4b ze względu na zastosowany podział pomiędzy szynami, jednostkami funkcyjnymi czy zaciskami przewodów znajdującymi się wewnątrz szafy.

Kolejna sekcja to parametryzacja głównego mostu szynowego („Main busbar system”). Najpierw należy rozszyfrować nazewnictwo prądów: „Rated current of assembly InA” – prąd dostarczany z generatora lub transformatora do rozdzielnicy, „Maximum operating current Inc” – prąd systemu szynowego w wybranych warunkach zabudowy, „Short circuit capacity of the system Icw” – prąd zwarciowy mostu szynowego.

Dodatkowo wybieramy: typ wentylacji („Forced ventilation”) – wymuszona lub pasywna jak w moim przypadku, wersję systemu („Numbers of poles busbar system”) – 3 polową oraz tor prowadzenia mostu szynowego („Position of busbar system”) – umiejscowienie szyn w części dachowej. Na podstawie tak wprowadzonych parametrów rozmiar szyn dobierany jest w sposób automatyczny.

W następnych trzech sekcjach zdefiniować należy kolejno:

• wymiary szafy („Measurements”), czyli jej wysokość, głębokość oraz wysokość cokołu, jeżeli został wybrany;
• system szyn PE („PE System”), który pozwala na wybór typu sieci oraz wymiary poszczególnych szyn wchodzących w jej skład; w moim przypadku jest to system TN-C-S, więc dobrałem szynę PE oraz N o odpowiednim przekroju;
• kalkulację miedzi („Copper calculation”), która pozwala na wyspecyfikowanie jakich szyn potrzebujemy. Opcja generowania ceny miedzi jest jeszcze w etapie projektowania.

W ten sposób mamy określone główne parametry rozdzielnicy, aby przejść dalej do kolejnego etapu doboru należy nacisnąć przycisk „Next” znajdujący się w prawym górnym rogu.

Na tym ekranie („Available section types”) dokonujemy wyboru pól rozdzielnicy – w moim przypadku jest to pole wyłącznika, czyli pole ACB. Następnie konfigurujemy podstawowe parametry wyłącznika, gdzie na podstawie wcześniej wprowadzonych danych otrzymujemy automatyczną podpowiedź typoszeregu wyłącznika („Rated current of ACB”) oraz zdefiniowaną szerokość pola („Section wide”). Jako dodatkowy element możemy zabudować płytę montażową np. pod rozłączniki bezpiecznikowe, czy ograniczniki przepięć. W tym celu należy wybrać opcję „Add”, to pozwoli nam dodać wybrane przez nas pole.

W ten sposób utworzone pole możemy szczegółowo skonfigurować („Detailed section configuration”). Wybierając producenta, po wcześniejszym zdefiniowaniu typoszeregu prądu wyłącznika, program automatycznie generuje jego model. Należy także określić sposób jego montażu („Mounting of device”) – opcja wysuwna („Rack”) lub na stałe („Fixed”) oraz pozycję montażu urządzenia („Position of device”) – za drzwiami szafy („HT”) lub z otworem wyciętym w drzwiach frontowych („VT”). Możemy także wybrać rodzaj mechanizmu zamykania szafy („Interlocks”) – standardowym rozwiązaniem jest wkładka dwupiórkowa, przy czym dostępnych jest zdecydowanie więcej.

Kolejną opcją jest specyfikacja płyty dachowej („Type of roof plate”), zgodnie z wybranym wcześniej stopniem ochrony program automatycznie generuje możliwe opcje, w moim przypadku wybrałem pełną płytę dachową. Konfigurator stwarza również możliwość wyboru systemu przyłącza kablowego w celu zasilenia rozdzielnicy („Cable connection system”) korzystając z szyn Maxi-PLS dobranych do odpowiedniego prądu („Cable connection rated current”). W ostatniej sekcji dokonujemy doboru liczby zacisków w wymaganym rozmiarze („Number of connection clamps” oraz „Number of terminal studs M12/16”).

W kolejnej zakładce pt. „Module configuration” specyfikujemy płytę montażu częściowego poprzez kliknięcie na jej symbol. Po wybraniu opcji podstawowych klikamy „Add”, a następnie przechodzimy do bardziej szczegółowej konfiguracji, gdzie możemy wybrać opcję dodatkowych przestrzeni separujących w związku z wybraną na początku formą separacji 4b („Add connection space for Form 4b”).

Gdy mamy już wszystko skonfigurowane przechodzimy do podsumowania, w prawym górnym rogu klikamy „Next”. Następnie naciskamy „Download dialog” i w nowo otwartym oknie wybieramy pliki, które chcielibyśmy pobrać bezpośrednio na swój komputer.

Podsumowując zarówno układ graficzny, jak i dostępne w konfiguratorze opcje, należy ocenić pozytywnie. Jest on prosty w obsłudze, intuicyjny oraz czytelny dla użytkownika. Polecam byście i Wy go wypróbowali.

Artykuł Konfigurator rozdzielnic niskiego napięcia pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Podstawowym elementem wchodzącym w skład rozdzielni jest pole wyłącznika mocy ACB, które chroni zarówno urządzenia, jak i ludzi przed szkodami, jakie mogą powstać wskutek zwarcia, doziemienia czy przeciążenia. Tak w skrócie można opisać funkcję tego pola. Ja natomiast w dalszej części artykułu skupię się na analizie jego konstrukcji oraz opisie – krok po kroku – jak wygląda proces jego budowy. Wszystkie zdjęcia i moje spostrzeżenia powstały na podstawie pokazowego egzemplarza szafy, przekazanego do montażu przez firmę Rittal.

Budowę rozpocząłem od otwarcia dostarczonej paczki, w której znajdował się sam szkielet szafy wraz z zamontowaną wyłącznie ścianą tylną i blachą podłogi. Od razu zdecydowałem się na zdemontowanie ściany tylnej, po to by mieć lepszy i wygodniejszy dostęp do wnętrza szafy z każdej strony.

Następnie zamocowałem dwie ściany działowe przestrzeni funkcyjnej, jakie wypełniły całą wysokość szafy, a także oddzieliły od siebie poszczególne sekcje.

Warto podkreślić, że zastosowane w nich wstępne wykroje typu knock-out zdecydowanie ułatwiają prowadzenie w jednej linii szyn PE i N między polami.

Wsporniki tych szyn są przykręcane bezpośrednio do profilu ramy, co zapewnia dla wszystkich pól takie samo ich rozmieszczenie.

Za istotny uznać należy fakt, iż konstrukcja ścian działowych przestrzeni funkcyjnej pozwala na prowadzenie głównych szyn zbiorczych na dwa sposoby: w części dachowej lub w środkowej z tyłu. Podczas swoich prac skorzystałem ze wspomnianej pierwszej możliwości.

Górne wsporniki montuje się bezpośrednio na profilu szafy – w tym wypadku wystarczą do tego tylko trzy śruby.

Pozostawienie „otwartego” wspornika szyn daje możliwość zmieszczenia dodatkowego łącznika szynowego, co w łatwy i szybki sposób pozwala na połączenie z kolejną sekcją pola.

W dolnej części szafy w przestrzeni przyłącza kablowego zamontowałem dodatkowe płyty mocujące, przeznaczone do montażu szyn zbiorczych typu Maxi-PLS. Mocuje się je przy pomocy specjalnych uchwytów czołowych, a ich położenie jest już zdefiniowane poprzez otwory znajdujące się na powierzchni płyt.

Kolejnym etapem „układanki” był montaż wyłącznika mocy. Do tego celu potrzebowałem dwóch kątowników montażowych oraz dwóch szyn nośnych. W moim odczuciu, kątowniki montuje się w szybki i prosty sposób bezpośrednio do profilu ramowego szafy, następnie zaś przykręca się do nich szyny nośne. W ten sposób powstaje stabilna konstrukcja, która pozwala zastosować powietrzne wyłączniki mocy wszystkich czołowych producentów, jakie są dostępne na polskim rynku.

W kolejnym etapie musiałem to wszystko ze sobą połączyć.

W związku z tym, wykorzystałem zestaw łączeniowy przeznaczony dla powietrznych wyłączników mocy znajdujących zastosowanie w polach zasilających, sprzęgłowych czy odpływowych.

Montaż rozpocząłem „od góry” czyli od głównych szyn zbiorczych.  

W celu podparcia całego zestawu łączeniowego zamontowałem stabilizator wykonany z poliestru, wzmocniony włóknami szklanymi, który przymocowałem bezpośrednio do profilu obudowy używając do tego dedykowanych kątowników.

Dodatkowo na pionowych odcinkach szyn zamontowałem stabilizatory, wykonane z tego samego tworzywa, ich zadaniem jest usztywnienie całej konstrukcji oraz zwiększenie jej wytrzymałości zwarciowej.

W podobny sposób wykonałem połączenia od wyłącznika w kierunku szyn przyłącza kablowego.

Celem rozdzielenia poszczególnych przedziałów pola zamontowałem trzy poziome oddzielacze przestrzeni funkcyjnej. Wystarczyło je wsunąć na wybranym poziomie, a następnie przykręcić śrubami bezpośrednio do ścian bocznych oraz profilu obudowy. Boczne krawędzie zastosowanych wygrodzeń posiadają przetłoczenia typu knock-out, które wyłamują się łatwo i pozwalają w elastyczny sposób rozmieścić otwory, zgodnie z zaplanowanym prowadzeniem kabli, np. do obszaru sterowniczego.

Podkreślić należy, że w swojej przedniej części oddzielacz ma perforację wykonaną w formie plastra miodu, która umożliwia swobodną cyrkulację powietrza wewnątrz szafy. Natomiast otwór znajdujący się w jego tylnej części został zasłonięty płytą kołnierzową, wykonaną z tworzywa sztucznego.

W wydzielonej sekcji nad wyłącznikiem – wykorzystując dwa kątowniki – zamontowałem płytę montażową, na której umieściłem tablicę rozdzielczą z serii RiLine Compact.  

Umieściłem na niej dołączone aparaty – m.in. adapter przyłączeniowy 3-bieg., rozłącznik bezpiecznikowy, adapter urządzeniowy 1 i 3-bieg. oraz elektroniczny moduł sterujący silnika 3-bieg.

W ostatnim kroku musiałem już tylko „zamknąć” obudowę od frontu. W tym celu wykorzystałem zaproponowaną przez firmę Rittal koncepcję modułowych drzwi dzielonych, która pomaga uzyskać zmienną wysokość przedziałów. Przy zastosowaniu tego rozwiązania, wymaganymi elementami są osłony czołowe znajdujące się na górnym i dolnym końcu szafy.

Artykuł Jak zbudować rozdzielnicę niskiego napięcia w systemie Ri4Power? Przewodnik krok po kroku pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.

Weryfikację rozpoczynam od skorzystania z konfiguratora Rittal Configurator System dostępnego na stronie internetowej marki.

Po pierwsze, pozwala nam on w łatwy sposób  dokonać wyboru obudowy wraz z zestawem wszelkich potrzebnych do niej akcesoriów. Po drugie, istnieje również możliwość zaprojektowania i wykonania wycięć lub otworów czy wspawania dodatkowych trzpieni, śrub lub nakrętek według potrzeb użytkownika. Po trzecie, ciekawym elementem narzędzia doboru jest zintegrowana wizualizacja 3D generowana w czasie rzeczywistym, która umożliwia szybki podgląd wybranej przez nas konfiguracji. Po czwarte, na zakończenie w sposób automatyczny generowany jest komplet dokumentacji, którą otrzymujemy bezpośrednio na adres e-mail.

Kiedy otrzymamy już wybraną przez nas obudowę, warto zwrócić uwagę na fakt, że wszystkie elementy płaskie oraz zamki dźwigienkowe dostarczane są w stanie niezmontowanym. Dzięki temu można od razu przystąpić do zabudowy lub ewentualnej obróbki, nie tracąc czasu na ich demontaż.

Zacznijmy od frontu czyli od drzwi, które montuję w sposób beznarzędziowy – wystarczy założyć drzwi, wcisnąć trzpień zawiasu i gotowe.

Istotna jest także funkcjonalność, pozwalająca w łatwy sposób przełożyć zawiasy drzwi na przeciwległą stronę, bez konieczności jakiejkolwiek obróbki mechanicznej. Przełożenie to wymaga jedynie odkręcenia po jednej śrubie dla każdego z zawiasów i przykręcenia ich po drugiej stronie obudowy.

Pozostawione otwory „ukrywamy” przy pomocy gumowych zaślepek, zachowując w ten sposób klasę ochrony, która według deklaracji producenta wynosi IP 66.

Wspomniane wcześniej zamki dźwigienkowe montujemy również bez wykorzystania jakichkolwiek narzędzi. Wystarczy założyć zamek, a następnie zablokować go od wewnątrz przy pomocy specjalnego pierścienia – to wszystko.

Poprawność montażu możemy sprawdzić samodzielnie przy pomocy dołączonego do zestawu akcesorium jakim jest prosty szczelinomierz.

W celu ograniczenia dostępu do obudowy istnieje możliwość montażu akcesoryjnych uchwytów, w których możemy zastosować różnorodne typy wkładek zamka.

Na wewnętrznej stronie drzwi znajdują się dwie pionowe listwy perforowane, umożliwiające bezpośredni montaż szyn lub akcesoriów systemowych (np. kieszeni na dokumentację), pozwala to na maksymalne wykorzystanie miejsca wewnątrz obudowy.

Montaż dodatkowych dosyć ciężkich elementów na drzwiach, jakimi są np. panele operatorskie lub mierniki, może spowodować minimalne przekoszenie ich wymiarów, powodując tym samym problem przy zamykaniu. W celu wyeliminowania tego niepożądanego efektu zastosowano specjalny ślizg najazdowy, montowany bezpośrednio na listwie perforowanej, który pozycjonuje drzwi i umożliwia ich precyzyjne zamknięcie – rozwiązanie proste, a jakże praktyczne.

Przejdźmy teraz do wnętrza obudowy, gdzie instalacja płyty montażowej odbywa się w sposób standardowy. Najpierw należy umieścić dedykowane uchwyty w otworach i je dokręcić. Następnie wkładamy płytę do środka i unieruchamiamy ją przy pomocy nakrętek.

Istnieje możliwość zwiększenia głębokości instalacji płyty poprzez zastąpienie uchwytów zwykłymi śrubami. Zabieg ten pozwala zyskać  kilka milimetrów, jakie w wielu sytuacjach mogą okazać się „bezcenne”. Zastosowany zintegrowany system przetłoczeń umożliwia w prosty sposób montaż szyn systemowych przeznaczonych do zabudowy wewnętrznej.

Dzięki czemu instalacja dodatkowych elementów wyposażenia np. oświetlenia czy krańcówki jest bezproblemowa.

Sposób mocowania szyn wewnętrznych zwiększa ich stabilność, a co za tym idzie – bez obaw możemy wykorzystać te szyny do montażu ciężkich elementów, takich jak np. wyspy zaworowe czy baterie UPS.

W podłodze obudowy znajduje się otwór na płytę kołnierzową, która zajmuje praktycznie całą jej powierzchnię, dzięki temu możemy wprowadzić większą liczbę kabli o zróżnicowanym przekroju.

Jak wspomniałem już wcześniej, płyta jest dostarczana luzem, więc możemy od razu przystąpić do jej obróbki mechanicznej, potrzebnej do montażu np. dławików kablowych.

Standardową stalową płytę kołnierzową możemy zastąpić innymi praktycznymi rozwiązaniami, które producent w swej ofercie określa jako akcesoria dodatkowe. Pierwszym z nich jest płyta wykonana z tworzywa sztucznego (przypominającego miękką gumę) z membranami, gdzie wystarczy przekłuć materiał i przeciągnąć kabel z odpowiednią starannością.

Kolejnym rozwiązaniem jest płyta kołnierzowa z tworzywa sztucznego (w dotyku twardy plastik) z wytłoczeniem metrycznym. W celu montażu dławików wystarczy wyłamać materiał pasujący do ich rozmiarów.

Ciekawym rozwiązaniem jest możliwość wyłamania prostokątnych otworów przeznaczonych do montażu modułowego systemu przepustów kablowych. Przy ich pomocy możemy bardzo łatwo wprowadzić do szafy np. kable zakończone wtyczkami, co zawsze stanowi problem, a obecnie mamy szansę na zachowanie wysokiej klasy ochrony IP całej obudowy – brzmi dobrze, a w praktyce sprawdza się jeszcze lepiej.

Mając zamontowane już wszystkie elementy wchodzące w skład obudowy należy je uziemić. Nie musimy o tym pamiętać np. przed zamontowaniem płyty montażowej, ponieważ bez najmniejszego problemu możemy to wykonać w późniejszym etapie montażu.

Wspomniana płyta montażowa posiada w każdym z narożników specjalne wycięcia, gdzie wystarczy do jednego z nich (najlepiej tego, który znajduje się najbliżej głównego trzpienia uziemiającego obudowę) włożyć śrubę i dokręcić ją nakrętką, a następnie wykonać połączenie kablowe.

Uziemienie drzwi odbywa się praktycznie w ten sam sposób, w tym wypadku należy skorzystać z dedykowanego do tego celu otworu znajdującego się przy krawędzi listwy perforowanej.

Jeżeli zaś chodzi o płytę kołnierzową, to Rittal zrobił zdecydowany ukłon w kierunku osób prefabrykujących szafy, stosując specjalne ukształtowane otwory, gwarantujące automatyczne wyrównanie potencjałów w momencie przykręcania płyty do obudowy – w naszym odczuciu jest to znacząca oszczędność czasu oraz materiału.

Na koniec warto wspomnieć jeszcze o mocowaniu naściennym obudowy, które również jest proste. Do tego celu wykorzystać należy seryjne przejścia w tylnej ścianie. Pozwalają one na szybkie przykręcenie uchwytów mocowania naściennego od tyłu przy pomocy śrub samogwintujących lub śruby i nakrętki od wewnątrz.

Już po złożeniu całej obudowy mogę stwierdzić, że nowa seria Kompakt AX jest wyjątkowo łatwa pod względem specyfikacji, szybka i bezpieczna w montażu oraz elastyczna pod kątem dostępnych elementów wyposażenia. Jeśli macie jakiekolwiek pytania albo własne doświadczenia odnośnie montażu tego typu obudów, napiszcie w komentarzach.

Więcej filmów i animacji instruktażowych znajdziecie na kanale Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCNtRcYkOxbdW4oRfXhs4WeA

Jakie ułatwienie w montażu nowych obudów AX/KX przypadło Ci najbardziej do gustu lub usprawniło proces prefabrykacji szaf?

Odpowiedz na pytanie na Facebooku i zgarnij narzędzia Rittal!

Artykuł Montaż obudowy Rittal AX 1045.000 – krok po kroku pochodzi z serwisu Elektryka Prąd Nie Tyka - instalacje elektryczne w praktyce.